vrijdag 28 augustus 2015

iPhone: SpielDB


De dagen beginnen al langzaam korter te worden, de eerste bladeren beginnen heel voorzichtig te verkleuren en dus begint bij elke spellengek het hart sneller te kloppen. Spiel staat weer voor de deur. Het is dus de hoogste tijd om informatie te gaan verzamelen over welke spellen er gepresenteerd gaan worden, op zoek te gaan naar de plattegronden van de hallen én (als je het geluk hebt meerdere dagen te gaan) een hotel te boeken.

Heel veel van deze informatie kan je online vinden en het nadeel daarvan is dat als je op Spiel zelf rondloopt, je deze informatie minder makkelijk kan benaderen (of je moet een dure buitenland-internet-bundel aanschaffen). Gelukkig is daar wat betreft de informatie over spellen een goede oplossing voor in de vorm van de SpielDB app. Dit is een app waarin je de lijst kan vinden van alle spellen die op Spiel 2015 zijn gepresenteerd (en dezelfde lijsten van 2013 en 2014).

Voor ieder van deze spellen kan je vervolgens een beperkte hoeveelheid informatie offline raadplegen. Hier valt zowel wat informatie over het spel onder (uitgever, auteur, aantal spelers, speelduur, etc.), maar ook in welke stand op Spiel je het spel kan vinden. Verder staat er een korte beschrijving van het spel en de BGG-rating. Met deze rating moet je echter wel oppassen. Voor nieuwe spellen geldt dat er nog weinig waarderingen (soms zelfs geen) zijn en daardoor is de waardering nog niet zo’n goede indicatie voor hoe leuk het spel is.

Je kan ook een favorietenlijst aanmaken zodat je op Spiel snel de spellen terug kan vinden die je van te voren hebt uitgezocht. Reuze handig, zeker omdat de locatie waar het spel te vinden is dus in de app staat.

Bij de instellingen kan je de lijst op verschillende manieren laten presenteren. Zo kan je er voor kiezen om alleen engelstalige spellen te zien of welke spellen in hal 2 te vinden zin. Zelf vind ik het handig dat je de spellen kan laten sorteren op uitgever.

De lijst met welke spellen er straks gepresenteerd gaan worden is natuurlijk nog lang niet compleet. Er worden nog dagelijks nieuwe spellen bekend die op Spiel te vinden zullen zijn en ook de informatie over spellen wordt continue aangevuld. Regelmatig zal de app daarom aan je vragen of je een (ver)nieuw(d)e lijst wilt downloaden zodat je weer helemaal up to date bent.

Ik ben echt super blij met deze app. Het is een handige manier om een lijst met spellen samen te stellen waar ik interesse in heb. En straks op de beursvloer is het een reuzehandige manier om even snel informatie op te zoeken over spellen en vooral over waar een spel te vinden is.



woensdag 26 augustus 2015

Titansgrave: the ashes of Valkana


Omdat ik met veel plezier naar Tabletop (online “tv-serie” waarin Wil Wheaton bordspellen speelt met drie gasten) kijk heb ik vorig jaar een kleine bijdrage gedaan om het derde seizoen te financieren. Ik bleek duidelijk niet de enige fan van de serie want de crowdfunding-actie haalde met gemak alle targets. De laatste target was dat er niet alleen nieuwe afleveringen van Tabletop gemaakt zouden worden maar dat er ook een speciale RPG-serie zou komen. RPG staat voor Role-Playing-Game.

RPG is een spel waarbij spelers in de huid kruipen van een karakter in een fantasy-setting. Een speler is daarbij de Gamemaster en deze Gamemaster verteld een verhaal waarin de karakters van de spelers de hoofdrol spelen. De spelers mogen vervolgens binnen het verhaal keuzes maken (waar gaan de karakters naar toe, wat doen ze daar, hoe reageren ze op andere karakters in het spel). De Gamemaster past doorlopend het verhaal aan, aan de keuzes van de karakters. Ouderwetse dobbelstenen spelen ook een belangrijke rol in de meeste RPG’s. Op cruciale momenten in het verhaal moeten de spelers dobbelen om te kijken hoe goed hun keuzes uitpakken (bijvoorbeeld als ze moeten vechten of proberen iets te zoeken). De verschillende karakters mogen met verschillende hoeveelheden dobbelstenen gooien en daar eventueel nog modifiers bij optellen (als je goed kan vechten mag je met meer dobbesltenen gooien en heb je een hogere modifier dan iemand die niet zo goed vecht). 

Ik heb eigenlijk niet zo veel met RPG’s. In een heel ver en grijs verleden heb ik me er één keer aan gewaagd en dat was niet zo’n succes. De groep waar ik me bij aansloot bestond uit mensen die allemaal het hoogste woord wilden voeren waardoor het een chaotisch gebeuren was waar ik me vooral toeschouwer voelde. Maar omdat ik Tabletop echt heel leuk vind, besloot ik ook naar de RPG-show te gaan kijken.

De show heet Titangsgrave: the ashes of Valkana. Valkana is de wereld waarin het spel zich afspeelt. Dit is een wereld waarin magie en techniek een belangrijke rol spelen (denk aan een wereld bevolkt door zowel robots als magische wezens). Wil Wheaton is de Gamemaster en Alison Haislip, Hank Green, Laura Baily en Yuri Lowenthal kruipen in de huid van Kiliel, Aankia, Lemley en S’Lethkk. Deze vier karakters beleven samen een groot en episch avontuur dat begint met de ontmoeting met een bierbaron die hen vraagt om te helpen waardoor ze iets op het spoor komen. En dat spoor wordt in de tien afleveringen uitgediept en uitgezocht met een verrassende ontknoping.

Ik heb de show op Youtube gekeken (als je daar zoekt met titansgrave, dan vind je het wel). Er zijn tien reguliere afleveringen (genummerd 1 tot en met 10) en er is een nulde aflevering waarin Wil Wheaton uitlegt hoe de RPG werkt en in wat voor wereld het verhaal zich afspeelt. De spelers zijn acteur of muzikant en hebben dus geen enkele moeite om zich in te leven in hun rol. Dit maakt de show leuker om te kijken. Ze gunnen elkaar ook de ruimte waardoor het verhaal goed te volgen is en interessant blijft. Je ziet dat ze echt plezier met elkaar hebben en hun best doen om er een zo’n spannend en leuk mogelijk verhaal van te maken.

Om het voor de mensen met wat minder verbeeldingskracht hebben, duidelijk te maken in wat voor wereld het verhaal zich afspeelt worden er af en toe prachtige tekeningen getoond om het verhaal nog meer diepte te geven. Je ziet als kijker per slot van rekening voornamelijk vijf mensen rondom een tafeltje zitten die samen een verhaal creëren.

Ik heb de show met veel plezier gekeken. Er waren twee afleveringen die ik wat minder leuk vond, waaronder de eerste. De eerste aflevering moest het verhaal echt nog even op gang komen en de karakters hun draai vinden. Maar vanaf aflevering twee zat ik vol in het verhaal en was ik benieuwd hoe het verder zou gaan. Redelijk aan het eind van de show zat nog een aflevering waar Wil ieder karakter een soort visioen laat beleven waardoor ze meer te weten komen over hun achtergrond. Die aflevering vond ik ook een beetje saai doordat de interactie tussen de spelers helemaal stil viel en Wil minutenlang iets aan het voorlezen was. Maar voor de rest heb ik met kostelijk vermaakt.


En het goede nieuws: volgend jaar komt er zeker een nieuw seizoen, zowel van Titansgrave als van Tabletop. En dit keer hebben de makers schijnbaar al genoeg sponsors binnen, want ze hoeven er niet eens een crowdfund-actie voor te organiseren. Ik zie mezelf niet zo snel zelf meespelen met een RPG, maar ik vond het wel echt leuk om te kijken. 

woensdag 19 augustus 2015

Recensie: Terra Mystica

In Terra Mystica strijden verschillende volken om de macht. Ze proberen hun goden het best te behagen en een zo groot mogelijk rijk te stichten. Elke speler stuurt één van deze volken aan. Ieder volk heeft wel zo zijn eigen eigenaardigheden. Zo willen heksen alleen maar in het bos wonen en kunnen ze vliegen, terwijl reuzen zich alleen thuis voelen op kale vlaktes en kunnen ze extreem hard werken.

Aan het begin van het spel hebben de meeste volken twee nederzettingen gesticht (chaostovenaars beginnen maar met één nederzetting). De spelers mogen vervolgens omstebeurt acties uitvoeren om het welzijn van hun volkjes te verhogen. Zo kunnen ze nederzettingen opwaarderen door het simpele huisje uit te bouwen naar een handelshuis (die vervolgens ook weer verder opgewaardeerd kunnen worden). Een andere mogelijkheid is om je nederzetting uit te breiden naar aangrenzende gebieden. Dat gaat echter niet zo maar, dan moet je eerst wel het land bouwrijp maken voor jouw volk. Hoe groter de verandering is (van moeras naar woestijn is een stuk lastiger dan van moeras naar bos), hoe moeilijker het is.

Behalve bouwen kunnen spelers ook investeren in scheepvaart (dan kan je aan de andere kant van een rivier verder bouwen) of goed gereedschap (waardoor het bouwrijp maken van de grond makkelijker gaat). Verder kunnen de spelers ook nog de goden eren.

Voor al deze acties heb je geld, mankracht en/of priesters nodig. Natuurlijk krijg je een startvoorraadje aan het begin van het spel, maar daarna moet je het zelf verzamelen. Aan het begin van iedere ronde leveren je bouwwerken verschillen combinaties van inputs op. Zo levert een huisje (nederzetting) één arbeider op en een tempel een priester. Wat ik een mooie vondst vind is dat je aan het begin van het spel al je speelstukken op een eigen speelbord voor je hebt staan en dat zodra je een gebouw weg haalt je ziet wat je krijgt.

Naast geld, mankracht en priesters is er nog een grondstof in het spel, namelijk kracht. Hoeveel kracht je hebt, wordt bijgehouden op je speelbord. Daar staan drie cirkels op afgebeeld. De kracht verschuif je tussen deze cirkels (van 1 naar 2 naar 3 en dan weer naar 1). De kracht die je in cirkel 3 hebt verzameld, kan je gebruiken voor interessante extra acties. Als je kracht verzameld (bijvoorbeeld doordat je handelshuizen hebt gebouwd die tijdens de inkomstenfase 2 kracht per stuk opleveren), dan schuif je eerst alle kracht uit schaal 1 naar schaal 2 en pas daarna mag je kracht van schaal 2 naar schaal 3 schuiven. Kracht kan je ook krijgen als een andere speler op een veld bouwt dat direct grenst aan één van jouw gebouwen (maar dan moet je wel overwinningspunten inleveren) of door het eren van de goden.

Tijdens het spel kan je al voor bepaalde prestaties beloond worden met overwinningspunten. Zo is er elke ronde een prestaties (het stichten van nederzettingen, het bouwen van een handelshuis, etc.) waarvoor je direct punten krijgt. Ook voor het investeren in scheepvaart of goed gereedschap krijg je al meteen punten. Aan het eind van het spel volgt dan nog een eindwaardering waar je punten krijgt voor wie het grootste gebied heeft en wie de goden het meest geëerd heeft.

...en de waardering

Terra Mystica is een prachtig spel, maar wel een heel complex spel. Er spelen veel elementen een rol die allemaal weer op ingenieuze wijze in elkaar grijpen. Het is voor mij een flinke kluif geweest om de regels uit te vogelen, maar als je het eenmaal door hebt, val alles keurig op zijn plek en zit het spel goed in elkaar. Het is ook een heel abstract spel (ik vergeet zelfs continue hoe de verschillende soorten bouwwerken heten, maar noem ze naar hun vorm).

In het basisspel zitten 14 verschillende volken die allemaal net weer van elkaar verschillen (en voor wie nog meer variatie wil, is er een uitbreiding met nieuwe volken). Iedere keer is het dus weer een nieuwe uitdaging om uit te vogelen hoe je maximaal gebruik maakt van het volk dat je onder je hoede hebt. Ik heb hier plezier in, maar kan me voorstellen dat sommige mensen vinden dat het spel je daardoor een kant op stuurt. Als je een volk kiest wat punten oplevert voor het bouwrijp maken van grond, dan “kies” je er vast vaker voor om grond bouwrijp te maken dan als je een volk hebt dat je beloont voor het bouwen van handelshuizen.


Terra Mystica is een echt liefhebbersspel. Het is prachtig, maar niet geschikt voor mensen die af en toe eens een spelletje doen. Die zullen verdwalen in de mogelijkheden en hoeveelheid regels. Maar als je een liefhebber bent van pittige spellen en niet terugdeinst voor een flinke snuf complexiteit, dan ben je bij Terra Mystica aan het juiste adres. 







Auteur: Helge Ostertag en Jens Drögemüller 
Uitgever: White Goblin Games, 2013
Prijs:circa 60 euro
Speelduur: 60-150 minuten (half uur per speler)
Aantal spelers: 2 tot 5
Leeftijd: vanaf 12 jaar

zaterdag 1 augustus 2015

Maandoverzicht juli 2015 (Dagmar)


 Juli was een hele fijne maand op spellengebied. Er kwam 24 keer een spel op tafel. Scrabble was het meest gespeelde spel, op de voet gevolgd door Splendor. Twee spellen kwamen voor het eerst op tafel, namelijk Spyrium en Terra Mystica.

Spyrium is een spel dat op Spiel 2013 uit kwam van de hand van William “Caylus” Atta. Ik heb indertijd op Spiel lang getwijfeld of ik dit spel zou kopen (het steampunk thema sprak me erg aan), maar het toen niet gedaan (op een gegeven moment heb je genoeg gekocht). Ik zag regelmatig positieve commentaren op dit spel voorbij komen op Boardgamegeek, waardoor het zijn aantrekkingskracht niet verloor. Op Zuiderspel heb ik het dit jaar daarom uiteindelijk maar gekocht, al duurde het dus nog tot deze maand voor het op tafel komt. 

In het spel moet je punten zien te sprokkelen en dat valt niet mee. Op tafel liggen negen kaarten (in een 3 bij 3 opstelling) en de spelers leggen hun speelstukken om de beurt tussen die kaarten in. Vervolgens ga je de gelegde stukken weer terug halen. Je hebt dan twee keuzes, je koopt een kaart (of de actie op een kaart) waar het speelstuk bij ligt. Je moet dan de prijs van de kaart betalen, maar ook nog 1 geld voor iedere andere speelstuk dat aan die kaart grenst. De andere keuze is dat je een speelstuk weghaalt en net zo veel geld krijgt als er speelstukken om de kaart liggen. Dit is de kern van het spel en dat levert interessante dilemma’s op (koop je een kaart, ga je voor het geld, leg je jouw speelstukken neer waar je ze zelf nodig hebt of probeer je vooral ook je tegenstander op kosten te jagen). 

Spyrium is mij dus goed bevallen, maar ik vind het wel een heel intens spel. Het speelbord is zo klein en de schaarste in het spel is zo groot, dat je elkaar heel snel tegen komt. Je moet dus wel een beetje tegen confrontaties kunnen in dit spel en daar ben ik soms wat minder goed in.


Het andere nieuwe spel dat ik speelde was Terra Mystica. Dit spel is zelfs nog een jaartje ouder dan Spyrium. Terra Mystica zag namelijk in 2012 al het levenslicht. Ook dit is zo’n spel waar ik al jaren verlekkerd naar kijk, maar waarvan ik dacht dat het te complex zou zijn en te lang zou duren om op tafel te komen. Maar ook hier kroop het bloed waar het niet gaan kon en tijdens mijn shopping trip naar Utrecht (zie het vorige blog) ging dit spel mee naar huis. Gelukkig had ik vakantie, zodat ik voldoende tijd had om de spelregels te bestuderen. 

Inderdaad bestuderen, want ik vond het een complex spel om zelf uit te dokteren. Ik heb nog wat how-to-play video’s op Boardgamegeek gekeken, maar zelfs daarna vond ik het best lastig om het spel te begrijpen. Maar tijdens het spelen van het spel vielen de stukjes allemaal toch netjes op de plaats. Al moet ik wel bekennen dat tijdens ons eerste potje we veel in de regels terug hebben moeten zoeken. En ik hebzelfs een vraag gesteld op het forum van Boardgamegeek over een regel die ik niet begreep (binnen een paar minuten had ik al antwoord waardoor we lekker door konden spelen). Als je het spel eenmaal snapt, valt het gelukkig best wel mee met hoe complex het is. 

In het spel speel je een vast aantal rondes en iedere ronde bestaat uit drie fases. In de eerste fase krijg je inkomsten en wat je krijgt staat gewoon op je eigen spelersbord. Daarna komt de actiefase, je kan uit verschillende acties kiezen en omstebeurt voer je alle acties uit die je wilt (en kan betalen). In de derde fase kan je soms nog wat punten scoren als je een bepaald doel hebt gehaald en wordt het spel klaargemaakt voor de volgende ronde. In het spel probeer je voor een mystiek volkje dat je onder je hoede hebt een zo mooi mogelijk leefgebied te ontwikkelen (verschillende soorten gebouwen bouwen) en hun vier goden met gepast respect te vereren. De volkjes zijn wel erg kieskeurig ze willen namelijk alleen maar in één soort landschap wonen (heksen wonen bijvoorbeeld in het bos en zeemeerminnen in het water), dus voor je gaat bouwen moet je soms nog even met speciale acties de grond bouwrijp maken. Sommige gebouwen leveren al meteen tijdens het spel punten op, maar de meeste punten scoor je aan het eind van het spel (wie het grootste gebied heeft voor zijn volkje en wie de goden het meest heeft vereerd). 

Terra Mystica is mij heel goed bevallen. Het spel zit goed in elkaar waardoor (als je eenmaal het licht hebt gezien) het spel lekker vlot door speelt. Je wilt altijd meer dan je kan en doordat sommige acties maar één keer gekozen kunnen worden zit je elkaar af en toe flink in de weg. Het is dus wel even een flinke klus om dit spel te leren (zeker als je het uit de regels moet doen, als iemand anders het uitlegt valt het denk ik wel mee), maar dan heb je ook wat. Met zijn tweeën valt de speelduur ook best mee (ongeveer een uurtje).