zaterdag 19 mei 2012

Top 100 2012: de restjes

Na het laatste restje van tien spellen blijven er natuurlijk weer wat restjes over, eigenlijk voornamelijk kleine statistiekjes.

Dit jaar brachten weer meer mensen een stem uit, 115 om precies te zijn. Die stemden op 486 verschillende spellen, waarvan er 215 slechts op één lijstje voorkwamen. Opnieuw was Reiner Knizia de meest voorkomende auteur in de lijst, maar met 8 titels had hij er minder dan vorig jaar. Ook was 2009 nog steeds het meest voorkomende jaar in de lijst.

Natuurlijk waren er ook dit jaar weer spellen die uit de lijst verdwenen zijn. Misschien zien we ze nog een keer terug, zoals dit jaar gebeurde met Shadows over Camelot, Take 5! en Magic. In aflopende volgorde van hun positie van vorig jaar zijn dit de verdwenen spellen:

59. Shogun/Wallenstein
66. Puerto Rico - Het kaartspel
68. Heersers der Woestijn
69. Bang!
70. Norenberc
71. Hive
74. Finca
77. Santiago
82. Vasco da Gama
83. Schaken
87. Frank's zoo
88. Pinguïn Party
89. Chinatown
90. Thebes
91. London
92. Rattus
94. La Città
97. Axis & Allies (inclusief varianten)
100. Geharrewar in de sushi-bar

Dit jaar stonden er 15 spellen in de lijst die ik niet gespeeld heb, een stuk slechter dan de 9 van vorig jaar. Daar zitten een paar bij waar ik niet om sta te springen om ze eens te doen.

Van mijn eigen lijstje hadden 4 spellen het niet gehaald. Dit jaar waren dat Het achtste wereldwonder, Genius, Heersers der woestijn en Time's Up. Vooral die laatste vond ik een groot gemis. Wanneer gaan heel Nederland en Vlaanderen nu eens inzien hoe zo'n fantastisch leuk spel dat is?

Voor wie alle lijstjes nog eens op zijn gemak door wil lezen zijn hier de directe links:

1-10
11-20
21-30
31-40
41-50
51-60
61-70
71-80
81-90
91-100

En als je ze allemaal achter elkaar wilt hebben (en het niet erg vindt de commentaren niet te lezen) kun je bij deze geeklist terecht.

vrijdag 18 mei 2012

Top 100 2012: 1-10

En hier dan de tien bovenstebeste spellen van Nederland en Vlaanderen. Geen verrassingen, toch wat ambitieuze stijgers en stabiele toppers.

10. Pandemie
(Matt Leacock, 2008)
Positie vorig jaar: 5
Verschil: -5
Verliest een paar plaatsen, maar daar staat tegenover dat het kleine broertje Verboden Eiland aardig is gestegen.
"Waar is de tijd dat coöperatief stond voor ‘saai, niet leuk en belangrijker, niemand wilde ze spelen. Toen was daar uit de virussen van de wereld Pandemie geboren, en ik werd spontaan ziek, zoals een spellenliefhebber een beetje ziek wordt van mooie spelen." (Vincent)
"Dit was het eerste coöperatief spel ooit waar ik zo’n goed gevoel bij had. Telkens opnieuw zeer spannend en zeker niet gemakkelijk om het te halen van het bord." (Pedro)
"Het coöperatieve spel van mijn voorkeur: eenvoudig genoeg om met iedereen te kunnen spelen, complex genoeg om een uitdaging te zijn." (Eugène)
"Het duurde even voordat we echt enthousiast werden over dit spel, maar de uitbreiding gaf de doorslag. Erg leuk om de bioterrorist te spelen, waarmee er toch competitie tussen spelers mogelijk wordt." (Sander)
"Wederom een paar keer de overwinning voor de poorten van de hel weggesleept. En een paar keer de hele mensheid jammerlijk ten onder zien gaan. Spannend tot de laatste kaart." (Herman)

9. Stenen Tijdperk
(Michael Tummelhofer, 2008)
Positie vorig jaar: 11
Verschil: +2
Is weer terug in de top-10 en daarmee bijna de populairste werkverschaffer. Bijna.
"Een leuk familiespel die naar mijn mening toch diep genoeg gaat om ook de veelspeler te bekoren." (Pedro)
"Dit spelletje verdient een topklassering. Leuk spel dat in eerste instantie simpel lijkt, maar dat voor de ervaren speler een spannende strijd levert tussen investeren en uitnutten. Meerdere gebieden waar je kunt winnen (en verliezen). Tegen goede spelers een heerlijke strijd. Flink verschil in taktiek tussen de 2-spelers en de 4-speles variant.  En de dobbelstenen zijn geen geluksfactor - daar kun je jezelf prima op indekken." (Rolf)
"Een geweldig spel. Dobbelen: geen gelukspelletje maar risicomanagement.  Perfect uitgebalanceerd. Winnende strategie is elke keer anders." (Rients)
"Wordt altijd het kleine broertje van Agricola genoemd en dat klopt wel. Het spel is een stuk korter en minder complex. Dobbelstenen houden deze titel uit mijn top 10." (William)

8. Carcassonne
(Klaus-Jürgen Wrede, 2000)
Positie vorig jaar: 7
Verschil: -1
Ietsje gezakt, maar is van het trio populaire instapspellen (met KvC en TtR) opnieuw de hoogst geklasseerde.
"Carcasonne is voor mij een echte klassieker en een spel dat je uit de kast haalt met twee of drie spelers. Met meer dan drie spelers wordt het wat onoverzichtelijk en wordt het ook moeilijker om tactisch bezig te zijn. Verder is dit spel snel uit te leggen en ook met jonge kinderen (vanaf een jaar of 6) te spelen." (Dierik)
"Deze komt sinds jaar en dag nog altijd het meest op tafel bij ons. Zeker met twee personen vind ik dit een topspel. Met het mes op tafel." (Robèr)
"Altijd een plezier om spelen! Verdient zijn klassieke status!" (Kurt)

7. Caylus
(William Attia, 2005)
Positie vorig jaar: 12
Verschil: +5
Is na twee jaar weer terug in de top-10. Nog hoger is de concurrentie wel erg sterk, daarvoor waren minstens tien extra temmen nodig geweest.
"Caylus: dit spel heeft werkelijk alles. Ook een dikke pluim voor het kleine broertje 'Magna Carta' dat het brede publiek beter zal aanspreken. Mooie vormgeving en mogelijkheid voor eigen variaties." (Erwin)
"Speltechnisch bijna perfect. Heeft voor een explosie aan werkverschaffingsspellen geleidt. Wordt niet voor niets de 'grand-daddy' van de worker-placement genoemd, ook al is het zeker niet de eerste." (William)
"De "grandmother" van het workerplacement en nog steeds "alive and kicking"! Brainburner eerste klas, maar altijd weer een geweldige ervaring." (Dierik)
"Dé klassieker der klassiekers die het altijd goed blijft doen in de spellengroep." (Chantal)

6. El Grande
(Wolfgang Kramer en Richard Ulrich, 1995)
Positie vorig jaar: 6
Verschil: -
Het klassieke meerderhedenspel is extreem stabiel in de lijst. Al vijf jaar schommelt het tussen de 4e en de 6e plaats.
"De ware meester van de area control spellen mag nog graag zijn weg vinden naar mijn spellentafel." (Rick)
"Heel eenvoudig, intuïtief spel, met toch een stevige dosis taktiek. nog altijd het spel waarmee ik 'nieuwkomers' inleid in de wereld van het betere spel : na één ronde heeft iedereen het spel begepen. Zodoende kan iedereen al in het eerste spel competitief meedoen - als ze de castillo niet vergeten tenminste. recent ook een variante gevonden voor twee spelers die behoorlijk goed werkt." (Peter)
"Het meerderheden-mechanisme is vaak nagedaan, maar nooit geëvenaard. Na ruim 15 jaar is El Grande nog steeds het allerbeste "area majority" spel op deze planeet." (Marcel)
"Voor mij is dit het moderne klassieke bordspel in plaats van Kolonisten van Catan: Hoge interactie door veel elleboogwerk en een dosis bluf. De kunst is om niet te snel of teveel op te vallen door punten te scoren." (Mike)

5. 7 Wonders
(Antoine Bauza, 2010)
Positie vorig jaar: 10
Verschil: +5
Was vorig jaar de op één na hoogste nieuwe binnenkomer ooit en bestelt zich nu tussen de zware jongens. Is het volgend jaar het populairste kaartspel in de lijst?
"Brilljant in zijn eenvoud, balans en speelduur. Dit spel gaat de wereld veroveren, denk ik." (William)
"De hit van vorig jaar, blijft maar interesseren. Het speelt als een trein en met de al bestaande en komende uitbreidingen voorzie ik een lange levensduur. De artwork is netjes en het spel-mechanisme vernieuwend. Blijft voor mij een topper!" (Bartjan)
"Dit spel combineert een aantal goede kwaliteiten, waardoor het regelmatig op tafel komt. Planning en strategie zijn belangrijk, hoewel je niet een strategie kan uitdenken voordat het spel begint, waardoor je je tijdens elk spel opnieuw moet aanpassen. Korte speelduur en veel interactie met je medespelers maken dit spel nog aantrekkelijker. Het is echter een stuk leuker met een grotere groep spelers, dus met kleinere groepen komt dit spel minder snel tevoorschijn." (Michiel)
"Dit spel kreeg in Essen 2010 een enorme buzz, en terecht. Het is echt een leuk, toegankelijk en vlot spel. Het ontbeert de herspeelbaarheid en diepgang van Race for the Galaxy en Dominion, maar het is een indrukwekkende prestatie dat het zelfs met zeven spelers vlot en makkelijk te spelen is." (Sander)

4. Dominion
(Donald Vaccarino, 2008)
Positie vorig jaar: 4
Verschil: -
Dominion maakte ook dit jaar weer goede kans om tot de top-3 door te dringen, maar kwam net een beetje tekort. Misschien moeten er nog een paar uitbreidingen komen?
"Dit is veruit mijn favoriet geworden. Hoewel ik normaal meer een voorkeur uitdraag voor bordspellen heeft dit spel me toch volledig gegrepen. Het is ongelofelijk vlot en helemaal niet moeilijk om aan te leren. Het heeft een hoge herspeelbaarheidsfactor. Sterk. En de hoge herspeelbaarheidsfactor blijkt maar uit het feit dat dit voorlopig mijn favoriet blijft." (Pedro)
"De grootste hit in onze spellengroep, eeuwig wederspeelbaar lijkt het. Met elke nieuwe uitbreiding wordt onze liefde voor dit spel weer herontdekt lijkt het. Welvaart is mijn favoriet omdat het mogelijk is om op meerdere manieren punten te scoren, dit maakt het spel wat afwisselender." (Roel)
"Door alle uitbreidingen lijkt het spel nu wel oneindige variatie te vertonen. Vrijwel alle kaarten zijn gebalanceerd en bruikbaar, wat laat zien hoe degelijk het spel in elkaar zit. Petje af voor Donald X." (Eugène)
"Een grote klassieker aan het worden. De herspeelbaarheid, de frisheid, de oneindige toevoer van nieuwe kaarten, ik hou er wel van! Elke pot is weer een nieuw spel op zich waarin je de beste kaartencombinaties moet zoeken om zo snel en goed mogelijk aan punten te komen. Het blijft één van mijn favorieten." (Bartjan)

3. Agricola
(Uwe Rosenberg, 2007)
Positie vorig jaar: 3
Verschil: -
Ook Agricola blijft staan op zijn positie. Was ooit een jaar de nummer 1, daarvoor had het nu echt te weinig. Maar dit verdwijnt niet zomaar uit de top.
"Zo veel variatie binnen een eenvoudig concept. Maar probeer mensen
maar eens uit te leggen dat je favoriete bordspel iets te maken heeft
met boertje spelen..." (Kees)
"Elke keer is het anders door de ambacht en investeringskaarten die je krijgt. Het is een heerlijk spel om elke keer je erf meer te ontwikkelen, te produceren en investeringen te doen. Sterkste punten: prachtige uitvoering, uitdaging, complexiteit." (Tonny)
"Een extreem voldoenend spel, zelfs als je verliest. Het visuele aspect van dit spel moet niet onderschat worden en is mede debet aan het succes van dit spel." (William)
"De eerste keer heb je het gevoel dat er te veel op je afkomt. Maar uiteindelijk past het allemaal mooi in mekaar. Eerst strijd je om te overleven en voldoende voedsel te verzamelen, daarna probeer je je boerderij te laten renderen en tenslotte probeer je te optimaliseren. Tegenwoordig spelen we meestal met de zeer geslaagde uitbreiding 'De veenboeren'. En uiteraard mogen -het oog wil ook wat- de veggimeeples niet ontbreken." (Bart)

2. Hoogspanning
(Friedemann Friese, 2004)
Positie vorig jaar: 2
Verschil: -
Vorig jaar kwam het één stem tekort voor de eerste positie, dit jaar was de afstand groter. Maar nog altijd is het fenomenaal populair.
"Een mooie toepasselijke naam, want de spanning zit er vrijwel altijd tot de laatste ronde in; meer dan in eender welk ander spel. Blinkt ook uit door de afwisseling in het spelverloop: geen een spel is hetzelfde." (Eugène)
"Hoogspanning is telkens opnieuw een uitdaging. Je probeert een beetje achter te blijven om zo goedkoop energie te kunnen kopen. Maar het is belangrijk om toch niet te lang achterop te hinken, want anders mis je de snelle eindsprint. De verschillende kaarten, met de daarbij horende verschillen in startopstelling en energievoorziening, leveren voldoende afwisseling en uitdaging. Spaarzaam zijn met geld kan belangrijk zijn. Al te dikwijls heb ik genoegen moeten nemen met de tweede plaats: evenveel steden als de eerste, maar minder geld." (Bart)
"Rekenen tot de hoofdpijn niet meer te verdragen is. Heerlijk die pijn." (Rien)
"Verbindingen, veilen, elkaar flink de loef afsteken en natuurlijk bij tijd en wijle frustraties alom. Waarom dan toch leuk? Omdat bovenstaande het juist leuk maakt." (Vincent)

1. PUERTO RICO
(Andreas Seyfarth, 2002)
Positie vorig jaar: 1
Verschil: -
En ook dit jaar staat Puerto Rico weer bovenaan de lijst, voor het derde jaar op rij en voor de vierde keer in vijf jaar tijd. De spellenwereld heeft zijn equivalent van Bohemian Rhapsody.
"Puerto Rico is ook wat mij betreft een topspel. Niet te moeilijke regels en toch voldoende diepgang. Daarnaast is geen enkel spel gelijk vanwege de vele keuzes die gemaakt kunnen worden. Combineer dit met een aansprekend thema en je hebt een spel waaraanweinig spellen kunnen tippen." (Dierik)
"Een complex spel dat de tand des tijds bijzonder goed overleeft en ook een van de weinige bordspellen waarbij geluk daadwerkelijk minimaal is. Dat betekent wel dat het spel alleen leuk is als alle spelers van hetzelfde niveau zijn." (Michiel)
"Het is toch geen Race for the Galaxy zoals ik vorig jaar nog dacht." (Anton)
"Puerto Rico is als goede wijn. Des te ouder hij wordt, des te beter hij wordt." (William)

Ook deze tien heb ik allemaal gespeeld en op één na allemaal in de kast staan. Puerto Rico, El Grande en Dominion had ik ook in mijn eigen top-10 staan, waarvan Dominion het hoogste stond.
Ik ga eens kijken of ik mijn vaste speelgroepje over kan halen om alle (alle!) tien spellen uit deze lijst te gaan spelen tussen nu en de volgende editie.

donderdag 17 mei 2012

Top 100 2012: 11-20

Vandaag komen we bij de top-20. Daarin vinden we een paar spellen die nog aardig gestegen zijn, maar verder geen grote verrassingen. Wel drie van Days of Wonder.

20. Ticket to Ride: Europe
(Alan Moon, 2005)
Positie vorig jaar: 43
Verschil: +23
De Europese versie van het bekendste treinenspel begint het origineel naar de kroon te steken!
"Wat mij betreft de leukste versie van Ticket to Ride. Net wat meer diepgang dan het orgineel en uiteraard spreekt een Europese kaart net wat meer aan dan een Amerikaanse. Al was het maar vanwege het stukje topografische kennis." (Dierik)
"Het klassieke voorbeeld van een spel "dat nooit verveelt". Beter uitgewerkt dan het origineel." (Michiel)
"Goed spel om niet veel spelers aan het spelen te krijgen." (Wiljan)
"Altijd leuk om spelen en is ons 'gateway-spel' om anderen het betere spel te leren kennen..." (Kurt)

19. Memoir '44
(Richard Borg, 2004)
Positie vorig jaar: 23
Verschil: +4
Memoir '44 bewijst dat wargames best populair kunnen zijn, als ze maar vlot, toegankelijk en fraai vormgegeven zijn. En oh ja, een stuk of tien uitbreidingen helpt ook.
"Heel leuk tweepersoondspel, luchtig en prettig in het gebruik. Ook de tijdsduur van een scenario is sterk. Nadelen? Heb ik geen boodschap aan, er zit wat geluk in de dobbelstenen, maar gewoon maar wat doen levert bij dit spel geen overwinning. Blijkbaar toch tactisch in zijn eenvoud." (Vincent)
"Ik ben geen echte wargamer maar dit kan ik toch wel waarderen. Zoals we gewend zijn van Days of Wonder prachtig vormgegeven en behoorlijk realistisch. Natuurlijk heeft het niet de diepgang van een echte wargame maar gelukkig ook niet de lengte ;-)" (Dierik)
"Zonder twijfel het spel waaraan ik al het meest geld uitgaf maar zeker ook één van de vaakst gespeelde, zowel thuis als bij de club. Er is zeker een geluksfactor maar die maakt het soms net nog iets meer memorabel. Het breakthroughformaat geeft dit spel nieuwe adem." (Stefaan)

18. Yspahan
(Sébastien Pauchon, 2006)
Positie vorig jaar: 31
Verschil: +13
Promoveert van de hoge middenmoot naar de subtop. Maar is dit nu een bordspel met dobbelstenen of een dobbelspel met een bord?
"Elk jaar begin ik weer over die dobbelstenen, dus nu…. Een leuk origineel dobbelspel, het blijft me boeien en verrassend genoeg één van de weinige spelen, die nooit in de … mwah nu niet modus zijn geraakt. Yspahan mag blijven dobbelen en ik schuif met plezier aan." (Vincent)
"Dit geweldige spel heb ik pas in 2010, vrij laat dus, ontdekt. Reactie na de eerste partij: spelen we nog eens? Het heeft dan ook niet zo lang geduurd eer dit spel ook in mijn persoonlijke collectie terecht kwam. De drie (spel)weken zijn zo voorbij." (Bart)
"Dobbelen met veel dobbelstenen is altijd leuk. Vlot spel, met genoeg keuzes. Met de juiste spelers zelfs in 20 minuten te doen. Daarnaast zijn die drolletjes van kameeltjes ook altijd erg lollig!" (Rick)
"Het spel dat me leerde dat je met een dobbelsteen meer kan doen dan enkel een pure geluksfactor in een spel brengen." (Stefaan)
"Toegankelijk spel, zowel geschikt voor het spelen in de familiekring als met de echte liefhebber. Door het toepassen van dobbelstenen in dit spel speelt geluk een rol, zonder dat het storendis. Het kunnen bijkopen van extra dobbelstenen voor goud is een orgineel onderdeel. Ook zeer geschikt om met twee spelers te spelen." (Dierik)

17. Le Havre
(Uwe Rosenberg, 2008)
Positie vorig jaar: 16
Verschil: -1
Ook Rosenbergs 'andere' voedselspel blijft het goed doen in de lijst.
"Een spel wat beslist tijd nodig heeft voordat de mogelijke strategieën en het spelplezier naar voren komen. Geen liefde op het eerste gezicht, wel een erg sterk avondvullend spel. Ben benieuwd naar de iPadversie." (Sander)
"Het jongere broertje van Agricola is diens schaduw nu wel ontgroeid. Je kan in dit spel helemaal zelf je strategie uitstippelen, ongehinderd door de noodzaak je arbeiders te voeden, en die vrijheid maakt het leuk." (Eugène)
"Staat in de schaduw van Agricola, maar dat is onterecht. Le Havre is een uitstekend spel dat fier naast Agricola mag bestaan." (William)

16. Eufraat en Tigris
(Reiner Knizia, 1997)
Positie vorig jaar: 24
Verschil: +8
Knizia's populairste (en pittigste) spel vinden we terug in de top-20. Misschien heeft de iOS-versie een handje geholpen.
"Superspel, ik krijg niet iedereen aan de tafel voor deze kraker, maar mijn stem heeft deze. Prachtig hoe het bord zich steeds weer ontwikkelt en je eigenlijk nooit zeker weet veilig te zijn. Puntentelling bij dit spel hoort in de categorie topmechanieken." (Vincent)
"Boeiend en geeft de spelers veel vrijheid in mogelijke speelstijlen, gaande van vreedzaam je eigen koninkrijk proberen opbouwen tot voortdurend conflict opzoeken." (Bart)
"De kettingreacties die op het bord kunnen plaatsvinden door externe conflicten blijven me fascineren. Door de iPadversie ben ik het weer meer gaan spelen." (Sander)
"Knizia's beste wat mij betreft. Met zijn tweeën weer heel anders dan met drie of vier." (Anton)
"Ondanks de abstractheid toch thematisch erg leuk. Landjepik voor gevorderden. Timen wanneer je de strijd aan gaat en een beetje geluk hebben met de tegels is waar het om gaat. Goed opletten waar andere spelers voor gaan en zelf proberen via een achterdeur van hun werk te profiteren. Het is geen vriendelijk spel, maar wel een topper!" (Bartjan)
"Verreweg Reiner Knizia's beste. Ik houd van spellen die de spelers veel vrijheid geven. Hier begin je met een leeg bord. Je legt er met elkaar wat vierkante tegeltjes op en er ontstaat een intrigerend spel met veel mogelijkheden. Iedere keer weer anders." (Michiel)

15. Dixit
(Jean-Louis Roubira, 2008)
Positie vorig jaar: 26
Verschil: +11
Dixits faam verspreidt zich verder. Dit heeft alles om een klassieker te worden. Misschien is het dat al.
"Blijft een grote verrassing. Enorm leuk om te spelen, zelfs met mensen die helemaal niet van spelletjes houden. Vrijwel iedereen die het gespeeld heeft wil het hebben." (Sander)
"Dat is geen spel voor mij, dacht ik. Maar zoals dat dikwijls het geval is: je moet een spel eerst spelen vooraleer je er een oordeel over kan geven. Conclusie: Dixit is vast en zeker een spel voor mij. Dixit is een boeiend en creatief taalspel met een reeks mooi geïllustreerde kaarten. Dixit is extra fijn als je het kan spelen met een groep gelijkgestemden. Dan is het dikwijls een uitdagend zoeken naar de juiste woorden of omschrijvingen." (Bart)
"Een top partyspel. heerlijk je fantasie de loop laten gaan. Prachtig artwork." (Robèr)
"Heel fijn concept en het artwork is fan-tas-tisch. Soms krijg ik gewoon zin om mijn muur te behangen met al die mini kunstwerkjes." (Els)
"Ik kan dit spel zelfs spelen met mensen die niet van bord- en kaartspellen houden. Dat is vrij uniek voor een spel en dat is naar mijn mening ook wat een spel uitzonderlijk maakt. Neem daarbij de prachtige illustraties van de kaarten waar je zo lang naar kan staren, dat je af en toe vergeet dat je een spel aan het doen bent." (Michiel)
"Orgineel spel met prachtige kaarten. Prikkelt de fantasie en speelt heel vlot weg. Legt ook nog eens in een paar minuten uit en ikgoed met kinderen te spelen." (Dierik)
"Partygame dat voldoende strategische elementen bevat om ook de doorgewinterde spellenspeler te interesseren. Creativiteit vereist." (Eugène)
"Samen met Time’s Up het beste party spel." (Kristof)

14. Ticket to Ride
(Alan Moon, 2004)
Positie vorig jaar: 27
Verschil: +13
Ook het origineel stijgt weer een mooi aantal plaatsen, waardoor we ineens twee TtR-varianten in de top-20 aantreffen.
"Ik zou dit spel nooit in mijn persoonlijke top 20 plaatsen, maar tegenover de spellenwereld ben ik verplicht. Het spel is geniaal simpel en speelt super vlot. Met dit spel weet ik niet-gamers steeds te overtuigen!" (Kristof)
"Leer mensen dit spel kennen en je weet zeker dat ze het gaan kopen." (Dagmar)
"Snel uitgelegd en leuk met mensen die niet zo van regels doorspitten houden." (René)
"Treinreizen, netwerken bouwen... het blijft fascineren. En dat in een spel dat een aangenaam korte speelduur heeft, aan vrijwel iedereen in vijf minuten uit te leggen is en toch iedereen, ook de veelspelers, de hele tijd in spanning weet te houden. Al meer dan honderd keer gespeeld en het verveelt nog steeds niet." (Marcel)

13. Race for the Galaxy
(Tom Lehmann, 2007)
Positie vorig jaar: 14
Verschil: +1
Race schurkt steeds dichter tegen de top-10 aan. Waar blijft die nieuwe uitbreiding toch?
"Goed kaarten combinatiespel, in zijn snelheid, veelzijdigheid en spanning een absolute noodzaak om deze op mijn top 10 te zetten. Eigenlijk is met dit spel elk volgend potje leuker dan de vorige, wellicht zet ik hem dan volgend jaar noodgedwongen op één." (Vincent)
"Blijft een leuk spel om te spelen. Gaat snel en blijft uitdagend. Het mooiste is wanneer het lukt om de juiste kaarten met elkaar te laten samenwerken. Als dat lukt, dan vergroot je je aantal overwinningspunten in no-time." (Bartjan)
"Kort, gevarieerd en uitdagend. Grote leercurve, maar is het doorzettingsvermogen meer dan waard." (William)
"Ook hier is het wachten op de nieuwe Race. Verder blijft het een ideaal lunchspel." (Anton)
"Puur geluksspel, maar dat merk je pas als je het voldoende gespeeld hebt om de kaarten en de mogelijke strategieën te kennen. Toch altijd nog erg onderhoudend om te spelen." (Eugène)
"Steekt met kop en schouders boven de rest uit. In totaal 398x gespeeld, en het blijft intrigeren. De drie uitbreidingen maken het uiterst gebalanceerd, het enige nadeel is dat het geheel niet toegankelijk is voor nieuwe spelers. Naast de herspeelbaarheid is de grote kracht van het spel dat het snel is op te zetten, het is relaxed te spelen na een zware dag op het werk, en geeft toch genoeg diepgang en voldoening. Tot nu toe onovertroffen. Ben zeer benieuwd wat de nieuwe 'Arc' te bieden heeft. Zou er ook wel een iPadversie van willen hebben." (Sander)

12. Vorsten van Florence
(Wolfgang Kramer en Richard Ulrich, 2000)
Positie vorig jaar: 9
Verschil: -3
Hier treffen we het eerste spel aan dat uit de top-10 is gezakt. Dat kan volgend jaar zo weer anders zijn.
"Dit blijft meesterlijk goed, spannend, boordevol nodige interactie en erg mooi geïllustreerd." (Rafaël)
"Een prachtig spel en een genot om te spelen. Goede balans tussen korte en lange-termijn planning. Elke keer lijkt het spel een andere aanpak te vereisen, zit tijdens het spelen altijd op het puntje van m'n stoel. Komt desondanks helaas maar weinig op tafel." (Sander)
"Het heeft even geduurd voordat ik dit spel echt ging waarderen, maar in de loop der jaren is het uitgegroeid tot mijn favoriete spel. De enorme restricties die het spel je oplegt (7 veilingen, 14 acties) maken dat je heel goed moet plannen en vooruitdenken, en bij de veilingen ook nog je tegenstanders goed moet inschatten, om uiteindelijk een zo hoog mogelijke score neer te zetten. Dat lijkt allemaal erg moeilijk, maar de andere kant van het verhaal is dan dat als het je wel lukt om je hele plan uit te voeren, het ook een geweldige voldoening geeft!" (Marcel)
"Het perfecte managementspel waarbij het altijd zo moeilijk is om in te schatten wat je tegenspelers gaan doen." (Chantal)

11. Kolonisten van Catan
(Klaus Teuber, 1995)
Positie vorig jaar: 8
Verschil: -3
Ook de moderne klassieker der klassiekers moet het dit jaar even buiten de top-10 doen. Werkverschaffers doen het nu even beter.
"Dit blijft maar op de tafel komen. Iedereen in mijn omgeving is hier enthousiast over. Ik speel dan ook regelmatig met een groep mensen die niet zo vaak spelletjes spelen en dan speelt deze uiteraard wel vlot weg." (Pedro)
"Een klassieker ondertussen (hoewel nog veel mensen buiten de spellenwereld nooit van Catan gehoord hebben) en op zijn best met de uitbreiding 'Steden en Ridders'. Een variabel bord en veel interactie zijn de grote troeven van Kolonisten." (Bart)
"Klassieker die nooit gaat vervelen. En zeker niet in de Star Trek editie." (Dagmar)
"Niet voor niets een klassieker onder de familiespellen met vooral veel spelerinteractie." (Bart)
"Wat mij betreft de absolute nummer 1 omdat dit spel het grote publiek er voor heeft klaar gestoomd om verder te kijken dan Monopoly en ganzenbord. Verder is het spelmechanisme ideaal: handelen, bouwen en geluk met de dobbelstenen, een mooie mix. Met name Steden & Ridders en Zeevaarders zorgden voor een goede impuls om het jaren te kunnen  blijven spelen." (Guido)

Ongespeelde spellen kom ik nu weer niet tegen. Van dit rijtje stonden er vier in mijn eigen top-20. Race was daarvan de beste (want mijn nummer 1), daarna Kolonisten, Vorsten en E&T.

woensdag 16 mei 2012

Top 100 2012: 21-30

Hoe hoger we komen in de lijst, des te minder spellen we tegenkomen die nooit met Nederlandse regels zijn verschenen. Het enige spel zonder Nederlandstalige regels in dit rijtje is nota bene van een Belgische uitgever...

30. Ra
(Reiner Knizia, 1999)
Positie vorig jaar: 22
Verschil: -8
Knizia's klassieke biedspel zakt weer een paar plaatsjes, zoals wel meer van zijn spellen dit jaar.
"De koning der biedspellen, dankt zijn top-20 positie mede aan de iPad." (Anton)
"Klassieker onder de veilingspellen. Simpel spelverloop, redelijk complexe puntentelling, maar wel nog goed uit te leggen. Goed spelen is een combinatie van rekenen en intuïtie." (Eugène)
"Leuk veilingspel. Licht verteerbaar met toch een aardige dosis diepgang." (Sander)

29. Fresco
(Marco Ruskowski en Marcel Süsselbeck, 2010)
Positie vorig jaar: 42
Verschil: +13
Werkverschaffing is nog steeds populair, want ook deze recente titel boekt weer een mooie stijging.
"Goede workerplacement, lekker fris, lekker anders, met een kwast in de hand komen we er wel. Sterk spel." (Vincent)
"Een prachtig uitgevoerd en goed opgebouwd spel. Heb nog niet alle uitbreidingen geprobeerd, maar vind het mooi hoe het spel door middel van de bijgevoegde uitbreidingen stap voor stap in complexiteit opgebouwd en geleerd kan worden." (Sander)
"Leuk familiespel met origineel thema. Verf kopen op de markt, kleuren mengen, met de juiste kleuren een plafondschildering restaureren het past allemaal goed in het thema. Het spelbord en het materiaal ziet er ook nog eens prachtig uit!" (Dierik)
"Prachtig bord en het speelt ontzettend soepel. Door diverse kleine uitbreidingen is er genoeg variatie." (Peter)

28. Goa
(Rüdiger Dorn, 2004)
Positie vorig jaar: 25
Verschil: -3
Nog steeds een veel gezocht spel. Dat zal mogelijk minder worden als de tweede editie verschijnt. Tegelijk kan die er voor zorgen dat Goa weer stijgt in de lijst.
"Als dit het antwoord is van 999 Games op Puerto Rico is, zijn ze daar in geslaagd. Buiten misschien een gelijkaardig thema is het spel minder te vergelijken." (Erwin)
"Een strak spel, met interessante (veiling-)elementen." (Sander)
"Van de al wat oudere strategische spellen is en blijft dit een van mijn favorieten." (Robèr)

27. Hanzesteden
(Andreas Steding, 2009)
Positie vorig jaar: 21
Verschil: -6
Maakte vorig jaar indruk door bijna in de top-20 binnen te breken. Daalt nu een paar plaatsen, maar heeft nog steeds een mooie plaats.
"Na mijn eerste potje nu ongeveer een dik jaar geleden had ik zoiets van ‘nee dit is niks voor mij’. Maar onlangs herontdekte ik het spel en leerde het enorm appreciëren. Als dit vaker op tafel komt zal dit nog stijgen in mijn top 20." (Pedro)
"Een mooi spel waar ik nog niet zo goed kan kiezen welke strategie het beste is." (Anton)

26. De Kathedraal
(Michael Rieneck en Stefan Stadler, 2006)
Positie vorig jaar: 19
Verschil: -7
Hier wel een werkverschaffer die iets zakt, maar dit is nog steeds een van de meest geliefde.
"Het mooist uitgevoerde spel dat ik ken. De mate van detaillering op het speelbord is uniek, en het spelen is net zo genieten en spannend als het boek waar het op gebaseerd is." (Sander)
"Wat mij betreft een klassieker. Dit spel introduceerde me in het workerplacement-mechanisme en daarvoor ben ik enorm dankbaar." (Pedro)
"Een spel dat voelt als een heel groots spel maar wat altijd netjes in anderhalf uur afgelopen is. De stand ligt altijd bij elkaar en is daardoor altijd spannend." (Guido)

25. Boonanza
(Uwe Rosenberg, 1997)
Positie vorig jaar: 13
Verschil: -12
Uwe's klassieker onderhandelingsspel zakt een behoorlijk aantal plaatsen. Zijn we soms vergeten dat hij vroeger vooral vlotte kaartspellen ontwierp en niet van die eeuwigdurende monsterspellen?
"Als we hier aan beginnen zeggen we vaak even een potje. Als je eenmaal bezig bent merk je weer hoe verslavend het is en je bent zo vijf potjes verder." (Guido)
"Een geweldig sjacherspel. Herintrede in mijn top-20." (Bart)
"Een van de betere kaartspellen, eenvoudige regels maar de o zo belangrijke kaartvolgorde in je hand geeft een tactische draai aan het spel." (Dierik)
"Geweldig gezelsschapspel dat vele mensen aanspreekt. Het onderhandelen is perfect ontworpen in dit spel en houdt mensen actief. Ik ben nu ongeveer vijf jaar woonachtig in China en ben toe aan mijn derde baan. Dit spel is altijd mee in de koffer gegaan en is altijd goed ontvangen door, mijn niet spellen spelende, collega’s." (Roel)
"Het enige spel waarbij onze drie tieners aan willen schuiven." (Rien)
"Leuk en levendig kaartspel, knap gevonden hoe de vaste kaartvolgorde spelers verplicht om met elkaar te ruilen." (Bart)
"Zeer sociaal onderhandelingsspel. En iedereen kent het, dus altijd en met iedereen te spelen." (Eugène)

24. Small World
(Philippe Keyaerts, 2009)
Positie vorig jaar: 15
Verschil: -9
Zakt ook een paar plaatsen, maar voor de populariteit maakt het weinig uit. Hier zijn inmiddels ook al massa's uitbreidingen en varianten van verschenen.
"Bijzonder leuk veroveringsspel, combineert de fun van een fantasy-spel met de subtiliteit van een eurospel." (Bart)
"Dit is nu voor mij een klassieker geworden. Het blijft een leuk spel met alle spelersaantallen. Ik raak niet uit gekeken op de mogelijkheden met de verschillende fantasie volkeren en hun specials, die elke keer weer anders liggen." (Axel)
"Dit jaar zijn er wat uitbreidingen bij gekomen. Maar dat heeft het spel niet echt nodig. Nu het nieuwe er af is blijkt het solide genoeg te zijn om het tot de klassiekers te mogen rekenen." (Herman)
"Een enorme hit in mijn spellengroep. Een verre van perfect spel qua ontwerp, maar enorm leuk. De interactie tussen spelers over wie er aangevallen moet worden, snelle beurten waardoor het met vijf ook leuk is en het luchtige thema maken dit een grote hit." (Roel)
"Klassieker, deze komt altijd met plezier op de speeltafel. Broertje Underground voegt de nodige pit toe waar nodig." (Rafaël)

23. Machiavelli
(Bruno Faidutti, 2000)
Positie vorig jaar: 18
Verschil: -5
Nog steeds een van de best verkochte kaartspellen van 999 Games en in deze lijst het op één na populairste. Maar dit is al meer dan tien jaar oud.
"Al een oudje, maar veruit het meest versleten spel in mijn kast. En dat zal wel iets willen zeggen ... Vind ik eigenlijk nog het leukst met twee spelers." (Peter)
"Heerlijk spel om elkaar dwars te zitten. De spanning stijgt soms ten top. Mooie kaarten. Met de uitbreiding Donkere landen erbij nog meer variatiemogelijkheden. Sterkste punt: prachtige uitvoering, sfeer, psychologie." (Tonny)

22. Cuba
(Michael Rieneck & Stefan Stadler, 2007)
Positie vorig jaar: 20
Verschil: -2
Opnieuw een spel van Rieneck en Stadler in dit overzichtje. Afgaande op de commentaren vooral geliefd in combinatie met de uitbreiding.
"De uitbreiding blijft onontbeerlijk, Stadler en Rieneck op hun best." (Rafaël)
"Dit is voor mij de perfecte combinatie tussen spelsysteem en thema. Ik voel me echt een Cubaan. Maar El Presidente moet er wel echt bij." (Robèr)
"Zit zo goed ineen dat je nooit een vorige tactiek kan herhalen omdat zoveel afhangt van de acties van de tegenstanders; dit wordt nóg leuker met de El Presidentie-uitbreiding." (Chantal)

21. Troyes
(Xavier Georges, Sébastien Dujardin en Alain Orbain, 2010)
Positie vorig jaar: 44
Verschil: +23
Een superstijger hoog in de lijst. Troyes weet een snaar te raken. Werk verschaffen aan dobbelstenen, je moet er maar op komen!
"Van mijn persoonlijke oogst 2011 is dit mijn favoriete, zelden heb ik een spel zo indringend beleefd. Dobbelen, workerplacement een beetje kaarten combineren en goed geldmanagement. Van al die elementen zijn al talloze spelen op de wereld en toch staat Troyes wel in mijn top 20." (Vincent)
"Dobbelstenen mogen dan wel geluksfactors zijn, maar daar is in dit spel weinig van te merken. Deze bepalen welke acties er zijn, en hoevaak je ze mag doen, en dat geeft elke ronde weer interessante mogelijkheden. Topspel, hoewel het soms wel wat lang kan duren." (Rick)
"Nieuw in mijn top-10 - suf gespeeld voor het EK. Lange leercurve - erg veel verschillende kaartjes, maar als je doorbijt en het leert doorgronden is het een lekker strategisch spelletje. Leuk om 'treintjes' uit te vissen - waarmee opeenvolgende kaartjes met elkaar een sterke combi vormen." (Rolf)
"Qua gebruik van dobbelstenen alleen al een top-notering waard! De dobbelstenen gebruik je om het juiste motortje op te zetten om je aan overwinningspunten te krijgen. Het is soms even zoeken naar de juiste volgorde om je acties te doen, maar het kan heel bevredigend zijn wanneer dat motortje eindelijk begint te lopen en de punten binnen komen. Ik voorspel dat dit spel over 10 jaar tot de groten behoort!" (Bartjan)
"Vernuftig spelsysteem met lekker veel dobbelstenen en een hoge herspeelbaarheidsfactor." (Els)

Voor het eerst tref ik hier een lijstje aan van spellen die ik allemaal gespeeld heb. Op Cuba na heb ik ze zelfs allemaal in de kast staan. Dat vind ik gelijk de minst leuke van deze lijst. Van de rest had ik Ra en Hanzesteden in mijn lijst, waarvan Ra toch echt de beste is.

dinsdag 15 mei 2012

Top 100 2012: 31-40

Stefan Feld doet het goed dit jaar: opnieuw twee nieuwe spellen van zijn hand in de lijst, waarvan een de hoogste nieuwe binnenkomer is.

40. Lost Cities
(Reiner Knizia, 1999)
positie vorig jaar: 37
Verschil: -3
Dit is nog steeds een van Knizia's populairste spellen; het laat alle Keltisvarianten ver achter zich.
"Toppertje voor twee. Snel geleerd en heel leuk tussendoortje." (Els)
"Waarschijnlijk het meest gespeelde spel afgelopen jaar. Simpelheid troef en toch blijven nadenken." (Peter)
"Wellicht een van de beste twee persoonspelletjes." (Wiljan)

39. Trajan
(Stefan Feld, 2011)
positie vorig jaar: nieuw
Trajan gooide hoge ogen op Spiel en nu ook in deze lijst.
"Hoe complex ook, dit spel is heel gestroomlijnd. Eén ronde gespeeld en alles is duidelijk, behalve hoe je moet winnen!" (Olav)
"Eén van de nieuwkomers dit jaar en meteen favoriete spel van deze auteur geworden. Hoe tof is het om met de mancala toe te werken naar een grote move." (Stefaan)
"Stefan Feld boeit me niet altijd, maar hier heeft hij wel een heerlijke hit bij mij gescoord. Het is vooral multi-player solitaire, zoals vaker bij Feld, maar toch is dit zo'n heerlijk uitdagende puzzle dat het wel blijft boeien om het allemaal zo optimaal mogelijk te doen. Wie gaat deze in Nederland eens uitbrengen?" (Michiel)
"Zalig doorschuifsysteem waarbij je de hersens van je tegenspelers aan de overkant van de tafel hoort kraken." (Chantal)
"Zooooveel dingen die je tegelijk wil doen: stress!! Het Mancala-systeem is briljant." (Els)

38. King of Tokyo
(Richard Garfield, 2011)
Positie vorig jaar: nieuw
En nog een spel van Spiel 2011. Tevens het derde spel van Garfield in de lijst en in een keer de hoogst genoteerde!
"De ontdekking van het afgelopen jaar voor mij. Het lijkt zo simpel, dobbelsteentjes gooien, schadepunten uitdelen, speciale eigenschappen kopen... het is ook simpel, maar het is vooral ontzettend lollig. Hilariteit alom, en toch moet je wel degelijk keuzes maken die er toe doen. Ik heb hier al vele uren plezier mee beleefd, en daarom een terechte toevoeging aan mijn persoonlijke top 10." (Marcel)
"Pas leren kennen maar al grote fan van dit spannende spel met elementen van Can't Stop en Regenwormen." (Erik)
"Zowel aard van het spel als vormgeving trokken mij op voorhand niet aan. Totdat ik het een keer kon uitproberen. Zodra binnenkort de Nederlandse versie beschikbaar is loop ik naar de winkel om dit spel te kopen (ja, ik weet dat dit spel taalonafhankelijk is, maar steun aan Nederlandse uitgaves mag wel)." (Bart)

37. Imperial 2030
(Mac Gerdts, 2009)
Positie vorig jaar: 41
Verschil: +4
Nog een rondelspel van Gerdts in de lijst. Imperial 2030 blijft met gemak de populairste (en de enige uitgegeven in het Nederlands).
"De ontdekking van het afgelopen jaar! Leuk dat de macht in een land steeds kan verschuiven.  Dan bouw je eerst zelf iets uit tot wereldmacht, en dan koopt ineens de vijand alle aandelen van jouw wereldmacht." (Rolf)
"Meest gespeelde uit de rondelreeks van Gerdts met een briljant sfeertje." (Stefaan)
"Wie denkt aan een soort moderne variant van Risk te beginnen komt bedrogen uit, want voor je het weet wordt je land onder je vandaan gekocht..." (Mike)

36. Verboden Eiland
(Matt Leacock, 2010)
Positie vorig jaar: 58
Verschil: +22
Maakte vorig jaar een mooie entree en stijgt dit jaar lekker verder.
"Zullen we het dan toch maar het kleine broertje van Pandemie noemen. Ideaal om te spelen met kinderen vanaf een jaar of negen en zeer leuk om op deze manier mensen te introduceren in het coöperatief spel." (Pedro)
"Pandemie light, hoewel soms de keuzes in dit spel niet zo moeilijk zijn, is het altijd leuk om het eiland te zien zinken. Heel vaak komt het toch neer op die allerlaatste kaart. Spannend, kort en leuk spel." (Rick)
"Sinds de aanschaf van dit spel wellicht een van de meest gespeelde spellen omdat je of met zijn allen wint of verliest en je samen helemaal opgaat in het spel." (Wiljan)

35. Brass
(Martin Wallace, 2007)
Positie vorig jaar: 38
Verschil: +3
Wallaces populairste spel in de lijst weet nog een paar plekjes te stijgen.
"Dit is wat de spellen van Martin Wallace betreft echt top of the bill. Geen behoefte aan nieuwe borden voor dit spel. Het is de unieke manier waarop de handkaarten werken, dat is wat dit spel afwisselend houdt." (Michiel)
"Ondanks dat de soepelere opvolger makkelijker uit is te leggen vind ik het origineel nog steeds beter. Wellicht de laatste 'klassieke' Wallace waarbij je altijd geld tekort hebt en je je hersens pijnigt om te bedenken hoe je in vredesnaam je de spelmechanismes in je voordeel laat werken." (Mike)
"Ondanks enkele andere sterke ontwerpen blijft dit toch de opperwallace. Je ziet de industrie zich op gang trekken." (Stefaan)

34. Tai Pan
(Urs Hostettler, 1991)
Positie vorig jaar: 29
Verschil: -5
Voor een notering in de top-10 komt het al een tijdje niet meer in aanmerking, maar geliefd is dit kaartspel nog altijd.
"Je medespeler en tegenstanders leren kennen en te weten komen met welke handen zij welke acties doen blijft fantastisch. Wat dat betreft net klaverjassen, maar dan een stuk leuker en uitdagender." (Paul)
"Ik kende dit spel al langer maar het leek mij nooit zo leuk. Totdat ik het gewoon een keer ging spelen, toen bleek het eigenlijk best wel een toppertje, en het spel begon steeds leuker te worden, wat een ontdekkingsreis zeg! Het lijkt een simpel kaartspelletje maar het is een complex spel met veel verschillende ins, outs en ongeschreven regels." (Paul)
"Met steeds hetzelfde groepje van 4, zijn wij verslaafd geraakt aan dit meeslepende kaartspel. Het is een spannend spel dat in het begin wat lastig is om door te krijgen, maar wat de moeite daarvoor moeiteloos terugbetaalt in vele uren spelplezier. Het halen van een Tai Pan of het spelen van een bom, is het beste gevoel dat je kunt wensen." (Bartjan)
"Verslavend slagenspel voor 4 spelers." (Rick)

33. Im Jahr des Drachen
(Stefan Feld, 2007)
Positie vorig jaar: 40
Verschil: +7
En opnieuw een spel van Feld. Dit was tot vorig jaar zijn hoogste genoteerde spel in de lijst.
"De andere Feld die ik zeer kan waarderen. Vechten tegen de ellende, wie doet dat het beste?" (Michiel)
"Geen geluk in dit spel, letterlijk en figuurlijk. Wel een topspel met vele tactische keuzes." (Sander)
"Gelukkig is het maar een spelletje, want wat komt er een boel ellende op je af in het jaar van de draak. En het komt altijd neer op kiezen tussen twee kwaden, maar om onduidelijke redenen bevalt mij dat hier heel goed." (Marcel)
"Timing, Plannen, In control blijven. Topspel." (Paul)

32. Die Burgen von Burgund
(Stefan Feld, 2011)
Positie vorig jaar: nieuw
Het meest recente grote aleaspel van Stefan Feld is direct zijn populairste. Wel bijzonder: hij staat met vier spellen in de lijst, maar tussen zijn hoogste en laagste spel zit slechts elf plaatsen verschil.
"Simpele regels, veel mogelijkheden. Heerlijk spel." (Olav)
"2011 was een goed jaar, met deze toch wel als absoluut hoogtepunt." (Paul)
"Heerlijk puzzelen en combinaties maken. Opnieuw een vernieuwend en knap spelsysteem van Feld. De variabele spelborden maken het helemaal af. Mijn nieuwe nummer 1!" (Els)

31. Diplomacy
(Allan Calhamer, 1959)
Positie vorig jaar: 73
Verschil: +48
Het op één na oudste spel in de lijst is tevens de op één na hoogste stijger. Dit oudje laat zich niet kisten door al die moderne fratsen.
"Diplomatie blijft een fantastisch spel. Vooral het onderhandelen maakt dit spel zo intrigerend. Enige tijd terug hadden we eindelijk nog eens de kans om Diplomatie als bordspel te spelen. De wonde van het mes in de rug doet nog altijd pijn..." (Bart)
"Het is erg lastig om hier het juiste gezelschap voor bij elkaar te brengen, maar als het lukt dan heb je wel een geweldige dag/avond. Wat een briljant spel is dit. Het is heerlijk om eindelijk eens de slechterik uit te hangen en van alles te beloven wat je nooit van plan bent na te komen." (Marcel)
"Nooit met kennissen spelen; alleen met echte vrienden of met onbekenden. Alleen met overtuigingskracht, mensenkennis, en geloofwaardigheid kan je je staande houden in dit spel van wisselende allianties." (Eugène)

Van deze lijst heb ik er maar liefst vier niet gespeeld: Diplomacy, Trajan, Burgen von Burgund en Imperial 2030. Bij Dip zal het er wel nooit van komen (in die tijd doe je twee keer 1830), de beide Felds moeten toch zeker een keer op tafel komen. Imperial 2030 zou ik ook best eens willen doen.

Van de rest is Tai Pan uiteraard mijn favoriet. Tot Race stond dat altijd bovenaan mijn lijstje.

maandag 14 mei 2012

Top 100 2012: 41-50

Hier halverwege de lijst komen we steeds meer klassieke en geliefde spellen tegen. Nog wel een nieuwe binnenkomer, nog niet de laatste in de lijst.

50. Bluff/Perudo
(Richard Borg, 1987)
Positie vorig jaar: 99
Verschil: +49
Afgezien van een paar nieuwe binnenkomers is Perudo de hardste stijger in de lijst. Is er soms een nieuwe editie uitgebracht?
"Eén van mijn favoriete blufspellen, werkt uitstekend als opvuller" (William)



49. Carson City
(Xavier Georges, 2009)
Positie vorig jaar: 34
Verschil: -15
Een van de vele werkverschaffingsspellen in de lijst. Carson City heeft vooralsnog zijn niche in het genre veroverd.
"Alleen al het feit dat je met cowboy-meeples speelt, geeft een extra dimensie aan dit spel." (Chantal)
"Caylus met geweertjes. Net wat chaotischer maar big fun. En het kan zelfs zonder dobbelaars!" (Anton)
"Een worker-placement, met rollenselectie en directe interactie? Hell YES!!!!" (William)
"Fantastisch goed en de vele variabelen maken elke spel helemaal anders." (Rafaël)

48. Kardinaal & Koning
(Michael Schacht, 2000)
Positie vorig jaar: 50
Verschil: +2
Dit spel staat nu al drie jaar rond de vijftigste plaats. Na twaalf jaar nog steeds het populairste spel van Schacht.
"Een golden oldie. Snel uit te leggen, snel te spelen en toch met een climax en met uitdaging." (Stefaan)
"Erg leuk spel vanwege de combinatie van een korte speelduur en toch een aantal tactische afwegingen. Lastige keuzes die het spel ook elke keer weer interessant maken." (Dierik)

47. Yinsh
(Kris Burm, 2003)
Positie vorig jaar: 33
Verschil: -14
Een van de weinige enige echte abstracte spellen, maar wel de populairste.
"Een klassieker, elegant en elke zet spannend." (Sander)
"Het beste 2-persoonsspel. BASTA." (Kristof)
"Komt te weinig op tafel, maar als 'ie op tafel komt, bedenk ik weer dat dit toch eigenlijk wel mijn nummer 1 is..." (Bas)
"Uit te leggen in een minuut, te spelen in twintig. En nooit zo eenvoudig als het lijkt." (Mike)
"Ooit schaakte ik veel, toen kwamen El Grande en consorten te voorschijn. Pas bij mijn kennismaking met Yinsh weet ik het zeker, dit is schaakkwaliteit. Bij uitstek de beste Gipf in mijn verzameling." (Vincent)

46. Alhambra
(Dirk Henn, 2003)
Positie vorig jaar: 28
Verschil: -18
Ook alweer zo'n spel waar massa's uitbreidingen en varianten van zijn verschenen. Geen van alle benaderen ze het origineel (dat ook al geen origineel is) in populariteit.
"Alhambra speelt vooral met twee personen lekker vlot weg en komt dan ook regelmatig op tafel. De uitbreidingen zijn voor mij niet noodzakelijk maar geven net een andere twist aan het spel. De speelduur is verder aantrekkelijk en het spel is niet al te ingewikkeld. Wat mij betreft een aanrader!" (Dierik)

45. Lancaster
(Matthias Cramer, 2011)
Positie vorig jaar: nieuw
De nieuwe binnenkomer van vandaag. Doet het duidelijk een stuk beter dan het thematisch vergelijkbare Rozenoorlog.
"Mooi materiaal en het inzetten van ridders met een verschillende waarde geeft een leuke dimensie aan het spel.Ook het al dan niet samenwerken tegen de Fransen geeft aardige tactische afwegingen." (Dierik)
"Heel leuk spel - diverse gebieden om te investeren - meerdere win-strategieën en lekker complex om te overzien wat iedereen aan strijdplan heeft." (Rolf)

44. Stoom/Age of Steam
(Martin Wallace, 2009)
Positie vorig jaar: 51
Verschil: +7
Dankzij een paar stemmen op Age of Steam stoomt dit spel weer een paar plaatsjes naar boven.
"Is stijgend op mijn lijst. Ik heb de beide spellen tezamen nu op meer dan 70 kaarten gespeeld. Het is een prachtig spelsysteem dat creatievelingen schijnbaar onuitputtelijk inspireert tot nieuwe kaarten met regelwijzigingen die het spel steeds weer geheel veranderen en je opnieuw uitdagen."(Michiel)
"Stoom is net iets vriendelijker dan Age of Steam dat door het 'één domme fout en je bent bankroet' principe soms lastig op tafel te krijgen is. Het jezelf langzaam vanuit de schulden omhoog werken blijft voldoening geven." (Mike)

43. Notre Dame
(Stefan Feld, 2007)
Positie vorig jaar: 39
Verschil: -4
Een van Felds vele spellen bij alea blijft stabiel in de middenmoot. We zullen er wel meer met die combinatie tegenkomen.
"Veel vragen, veel problemen: hoe geraak ik aan geld, invloed, ratten, en ja: dan moet je nog punten zien te verzamelen. En dat op minder dan een uur, in een leuke vormgeving : meer moet dat niet zijn. Enig minpuntje: weinig interactie tussen de spelers." (Peter)
"Heerlijk spel -speelt lekker snel weg- toch best puzzelen om alles tegelijk te doen en te voorkomen dat die vervelende ratjes alles opvreten. Nauwe balans tussen  zorgen dat het huis op orde is, en  toch ook cashen. Misschien een beetje weinig interactie." (Rolf)
"Je wil uitbreiden, hebt geld nodig en je wil punten pakken. En dan zijn er, telkens weer, die ellendige ratten. Het mechanisme waarbij je uit drie kaarten er eentje kiest en de resterende aan je buur doorgeeft, stelt je dikwijls voor keuzes. En dan moet je nog afwachten wat je andere buur zal krijgen." (Bart)
"Weinig interactie in dit spel, maar Notre Dame spelen is gewoon een leuke bezigheid." (Kurt)

42. Sint Petersburg
(Michael Tummelhofer, 2004)
Positie vorig jaar: 47
Verschil: +5
Ook de tsaar presteert constant en stijgt zelfs een paar plekjes.
"Een spel waarbij je aankopen moet balanceren, of je zit voor enkele beurten met te weinig geld." (Bart)



41. Tikal
(Wolfgang Kramer en Michael Kiesling, 1999)
Positie vorig jaar: 17
Verschil: -21
Begint Tikal nu toch zijn ouderdom te laten zien? Het maakt een forse smak en de top-20 lijkt ver weg. Misschien kan de iOS-versie soelaas bieden?
"Alle actiepuntenspellen van K&K zijn goed, maar dit is de beste, mede door het thema." (Dagmar)
"Boeiend spel dat goed in elkaar zit en met een mooi verwerkt thema." (Bart)
"Klassieker in het landje exploreren. Kan soms wat lang duren als mensen hun punten maximaliseren bij het punten halen, verder is het echt een top spel!" (Rick)
"Zoals in de hele actiepuntenserie begin je weer met een leeg bord, je krijgt actiepunten om naar believen te besteden. Heerlijk die vrijheid voor de spelers. Blijft een topper waar spellen van vandaag de dag zelden tegenop kunnen." (Michiel)

Lancaster is het enige spel uit deze lijst dat ik niet gespeeld heb. Daar hoop ik binnenkort verandering in aan te brengen. Van de rest stond geen enkel spel in mijn persoonlijke lijst. Maar het zijn wel stuk voor stuk prima spellen, want bij allemaal denk ik: oeh, die moet snel weer eens op tafel komen! Op dit moment zou ik Tikal dan als favoriet aanwijzen.