woensdag 28 april 2010

Achter de schermen

Het zal vaste bezoekers vast zijn opgevallen dat het de laatste tijd erg rustig is op de spellengek website. We hebben al in geen tijden meer een update gedaan, terwijl we normaal toch streven naar een wekelijkse update (al halen we dat ook niet altijd). De reden hiervoor is dat er achter de schermen hard gewerkt wordt aan een grote verbouwing. Waar we precies mee bezig zijn wil ik nog even voor me houden, maar door technische aangelegenheden is het even lastig om een update te doen. We verwachten dat dit ongemak binnenkort weer verholpen is zodat we weer nieuwe recensies kunnen toevoegen. Tot die tijd is het wellicht een mooi moment om onze oude schrijfsels nog eens te lezen. Wie weet kom je op die manier nog op ideeën voor je top 100! De deadline daarvoor is aanstaande vrijdag, dus laat je kans om invloed uit te oefenen op de lijst met populairste spellen van de Lage Landen vooral niet liggen!

woensdag 21 april 2010

Afscheid van het spellenspektakel

Zojuist vond ik in mijn mailbox het bericht dat het spellenspektakel tot nader order niet meer zal plaatsvinden vanwege toenemende begrotingstekorten en het uitblijven van verdere groei. Dit bericht verbaasd me eerlijk gezegd niet, maar jammer is het wel.

Ik weet niet meer in welk jaar ik voor het eerst ging, maar het zal ergens aan het begin van dit millennium geweest zijn. Ik had mijn eerste stappen in de spellenwereld gezet en kwam een dag snuffelen aan al die spellen waar ik tot dan toe alleen maar over had gelezen. Ik heb een geweldige dag gehad en genoten van de mogelijkheid om onbekende spellen te kunnen uitproberen. De jaren daarna was ik trouw van de partij.

Op een gegeven moment werd het wel heel druk in Eindhoven. Dit stond mijn speelplezier als bezoeker in de weg (in plaats van kiezen wat je wilde spelen, moest je maar op goed geluk aanschuiven daar waar plaats was). In diezelfde periode begonnen volgens mij verschillende standhouders te klagen over het verbod op prijsconcurrentie dat door de organisator (999 games) werd opgelegd.

Het was duidelijk dat de beurs aan zijn eigen succes ten onder dreigde te gaan en dus werd in twee stappen (eerst een aparte spellenspektakel, daarna verkocht aan beursorganisator Libema) het spellenspektakel los gemaakt van moeder 999 games. Deze stap is, zo moge nu duidelijk zijn, geen goede zet geweest.

Het spellenspektakel in Zwolle is nooit een echt succes geworden. Er waren te weinig standhouders, te weinig bezoekers, te veel vreemde eenden in de bijt (de levende dieren, springkussens, etc.). En al snel werd duidelijk dat het spellenspektakel in een negatieve spiraal terecht was gekomen. Als het aantal standhouders niet zou toenemen zou het aantal bezoekers het nog verder laten afweten, maar zonder extra bezoekers hadden de nieuwe standhouders ook geen interesse. De organisatie heeft deze vicieuze cirkel helaas niet kunnen doorbreken.

Ik vind het in ieder geval heel spijtig dat het spellenspektakel het hoge niveau dat het eens bereikt had, niet meer weet te halen en daarom ten dode is opgeschreven. In de hoogtij dagen heb ik veel plezier aan dit evenement beleefd en ik denk dat het voor veel gelegenheidsspelers een mooie manier was om in één dag kennis te maken met de hele breedte van het spellenaanbod.

Het persbericht spreekt over “tot nader order”. Laten we hopen dat de uitgevers (ieder voor zich of wellicht gezamenlijk) een manier vinden om het spellenspektakel (wellicht in een andere vorm) opnieuw uit te vinden.

dinsdag 20 april 2010

RftG AI

Dan wordt het nu eens tijd voor een echt leuk spel vertaald naar de computer: Race for the Galaxy. De AI-versie is al ruim een halfjaar in de lucht, maar ik had 'm nog niet gedownload. Na enthousiaste verhalen van medeliefhebbers werd dat toch eens tijd (bovendien zou het mooi wat afleiding geven tijdens saaie avonden op werktrips).

Dat had ik niet moeten doen.

Het is al een tijdje geleden dat ik een spel op de PC zo ontzetten verslavend vond. Ik gun mezelf nauwelijks de tijd om dit blogje te schrijven, want de Melkweg roept. Helaas geldt dit niet alleen voor mij. Ik krijg nog net geen ruzie met Helen wie nu weer mag. De werktrip ging niet door (vulkaan enzo), maar de laptop bracht mooi uitkomst. gezellig samen Race spelen, dat was al even geleden. Al deden we het toen samen en niet allebei achter de PC...

Wat het zo leuk maakt? Nu is Race sowieso al mijn favoriete spel, dus dat scheelt. Maar doordat de AI duivels slim speelt, moet je wel blijven proberen te winnen. Mijn winstpercentage is nu wel wat hoger dan in het begin, maar ik kom nog niet in de buurt van de 50%. Met meer dan twee spelers welteverstaan, anders bakt de AI er geen hout van.

Iedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is in Race kan ik het aanraden. Supersnel, uitdagend en met alle mogelijke opties te spelen, of juist niet. De link: http://keldon.net/rftg/

En een screenshot:














En dan moet ik nu echt gaan, want iemand anders moet nodig Racen...

maandag 19 april 2010

Raad het plaatje

Op mijn iPhone heb ik niet alleen spelgerelateerde apps staan, maar ook nog een aantal andere. Met de meeste zal ik jullie niet vervelen (dit moet natuurlijk wel een spellenblog blijven), maar de (gratis!) app KaleidoVid bleek heel bruikbaar te zijn om interessante plaatjes van spellendozen te maken. Ik heb een aantal van mijn spellen voor de camera gehouden en er kaleidoscoopachtige plaatjes van gemaakt. Aangezien de meeste spellenliefhebbers wel van een uitdaging houden, ben ik benieuwd of jullie de spellen kunnen herkennen.

Veel puzzelplezier!



















Via de reacties kan je (als je dat leuk vindt) laten weten welke dozen je hebt herkend. Ik zal hier ook de oplossing neerzetten, dus kijk daar niet voor je het antwoord zelf wilt weten.

iPhone: Ingenious

De naamgeving van Ingenious (einfach genial in het Duits, Genius in het Nederlands) is wellicht arrogant te noemen. Maar als iemand dat mag, is het natuurlijk Reiner Knizia. Geen enkele andere auteur heeft zo veel snelle, simpele spelletjes op zijn naam staan (en dan zwijg ik dus even over de zware spellen die Knizia daarnaast ook nog heeft ontworpen). Ik vind niet al deze spellen leuk, maar er zitten ontegenzeggelijk een aantal toppers tussen. Genius is daar wat mij betreft één van.

De iPhone-versie van Genius is een perfecte vertaling van het legspel. Je hebt een rekje met stenen voor je liggen en als je aan de beurt bent sleep je daarvan één naar het bord om hem (eventueel na hem gedraaid te hebben) te plaatsen. De scores worden automatisch bijgehouden. Je kan zowel tegen de computer als tegen een levende tegenstander spelen. In het laatste geval moet je telkens je iPhone doorgeven zodat de ander zijn zet kan doen.

Je kan instellen hoe slim de computertegenstander moet zijn. Op het hoogste niveau, krijg je te maken met een slimme speler en moet je niet verbaasd staan te kijken als je wordt ingemaakt. Op het laagste niveau kon ik daarentegen makkelijk winnen.

Het is niet mogelijk om tegen meer dan één tegenstander te spelen. Wellicht dat hiervoor gekozen is om het speelbord goed zichtbaar te houden, met meer spelers zou immers het speelveld vergroot moeten worden waardoor het plaatsen van de stenen wellicht lastiger zou zijn geworden. Het voordeel hiervan is wel, dat je niet lang hoeft te wachten voor je weer aan de beurt bent.

Ik vind Ingenious is een zeer geslaagde iPhone-app. Je krijgt genoeg tegenstand om scherp te blijven en het spel is makkelijk te bedienen. Als je Genius (het legspel) leuk vindt, dan zal je aan deze app ook zeker veel plezier beleven.

Naam: Ingenious
Prijs: EUR 1,59
Waardering: 4 pionnen

vrijdag 16 april 2010

Space Hulk missie 3: Rescue

Alweer ruim een maand geleden speelden Jasper onze eerste pot Space Hulk missie 3. Dat duurde langer dan verwacht, dus duurde het even voor we de tweede partij konden spelen met een wisseling van zijdes. Woensdag was het dan zover.

In dit scenario moeten ze de Cyber-Altered Task unit (C.A.T.) veilig van boord zien te krijgen. De groep van sergeant Lorenzo heeft de C.A.T. gevonden en is op weg naar de uitgang. Daar staan sergeant Gideon en zijn mannen klaar om ze te ondersteunen. Daartussenin? Een doolhof van gangen, met aan alle kanten duistere hoekjes waar het duivelsgebroed tevoorschijn kan komen.

Tijdens de eerste keer speelde ik met de Space Marines. Als SM-speler parkeerde ik Gideon aan het begin van de zuidwestelijke gang, om daar opkomende Genstealers op te vangen. Met zijn hamer en schild lust hij ze van dichtbij rauw. Omdat Jasper daar bij het begin wel wat blips plaatste, bleef het bij de andere gangen relatief rustig. Dit gaf Lorenzo de gelegenheid om zijn mannen voort te jagen richting uitgang. De Space Marines met storm bolters dekten de gangen af in overwatch, terwijl Lorenzo met Zael (die met zijn aansteker) richting centrale kamer liep.

Gideon had zijn squad inmiddels ook die kant opgestuurd, met het plan de anderen halverwege te ontmoeten. Dat werd een gezellig samenzijn, want ook de Genestealers kwamen op het feestgedruis af. Terwijl Lorenzo de mannen van Gideon ontmoette, probeerden ze van alle kanten aan te vallen. De Genestealers uit het noordwesten vormden nog de grootste bedreiging. De vele deuren daar hadden ze bescherming geboden.

Maar in plaats van het op een vechten te zetten, gooiden de Space Marines razendspel de C.A.T. naar elkaar over. Omnio, de achterste Space Marine, zette het nu op een lopen richting de ingang, waar Gideon nog steeds getrouw de wacht hield, met wat rondhangende Genestealers voor zich.

Die zagen in dat actie nu geboden was, en begonnen een verwoede aanval. Gideon hield een beurt stand, genoeg om Omnio erg dichtbij de uitgang te laten komen. Helaas sneuvelde Gideon voor het einde van de missie bereikt was. Maar toen hoefde Omnio nog maar een paar stappen te lopen!

De buit was binnen, of zo leek het. Het vroege verscheiden bracht de Space Marines in verwarring. Moesten ze nu alles inzetten op de laatste sprint, of moesten de achtergebleven Space Marines oprukken om Omnio rugdekking te geven? Alles wat ik hoefde te doen was alle Command Points in te zetten voor Omnio, en hem langzaam achterwaarts in overwatch naar de uitgang te laten gaan. Maar in het heetst van de strijd vergat ik de tijd en was mijn beurt voorbij voor ik Omnio had bewogen. Zo sleurden de Space Marines op de rand van de overwinning toch nog een nederlaag uit het vuur. Een bittere nederlaag. Dat de overwinning voor Jasper ook een zure bijsmaak had was slechts een schrale troost.

Woensdag aan Jasper dus om te laten zien hoe het wel moet. Net als de vorige keer bewaakte Gideon direct de westelijke ingang. Het leek me nu beter daar even geen Genestealers aan te verspillen. In plaats daarvan probeerde ik maximale druk te zetten op de groep van Lorenzo. En niet zonder succes: nog voor Lorenzo en zijn mannen hun verdedigende posities goed in hadden kunnen nemen, werden ze al omsingeld door Genestealers. Een paar gingen er neer, maar het duurde niet lang of Zael was de enige die nog over was. De C.A.T. reed nu stuurloos en lukraak door de gangen, buiten het bereik van Zael. Dankzij zijn vlammenwerper hield hij het nog een paar beurten uit en verschroeide menige Genestealer, maar nog voor hij zijn laatste patroon had verbruikt moest hij zijn broeders in het eeuwige vergezellen.

Aan Gideon en zijn mannen nu de taak om er wat van te maken. Zij hadden de Genestealers veel beter onder controle. Leon hield de gang schoon met zijn verderfelijke machinegeweer, die Genestealers neermaaide alsof hij een stadscommando was. Maar dat kon niet eeuwig duren; eens zou hij moeten herladen. Dat was natuurlijk waar de Genestealers op aasden. Door gemeen deuren te openen en te sluiten was Leon gedwongen munitie te verspelen. Toen hij moest herladen lagen de Genestealers al te wachten in de hoek en was er voor hem geen redden meer aan.

Rug aan rug probeerden Gideon, die een tactische terugtrekking had gemaakt, en zijn laatste ondergeschikte de hordes tegen te houden. Hun hoop was dat ze het lang genoeg zouden uithouden en dat de C.A.T. als door een wonder automatisch hun kant op zou komen.

Maar ook al had de C.A.T. zich wat van hun wanhoopskreten aangetrokken, op tijd was het nooit gekomen. Sterk als Gideon ook is in het man-tegen-beestgevecht, eens slaat hij mis. Zelfs voor hem was de tiende Genestealer te veel en als laatste man ging hij neer.

De Genestealers heersten in deze missie. De stand: Jasper 3, Peter Hein 3.

Na dit festijn bleven we thematisch dichtbij met nog een paar potjes Race. Over de uitslag heb ik moeten beloven niet te corresponderen. Bij dezen.

dinsdag 13 april 2010

A New Hope

Gisteravond voor het eerst in meer dan 10 jaar weer eens A New Hope gezien (de eerste Star Wars-film, voor de ongeletterden onder ons). Twee dingen vielen op:
-de film is eigenlijk toch best wel een beetje gedateerd;
-er waren erg veel scènes die me deden denken aan illustraties uit Race for the Galaxy! (en dan hebben we het nog niet eens over het Rebel vs. Imperium-thema van het spel).

Ook voor Race for the Galaxy is er voor mij weer nieuwe hoop. Het is al half april en ik heb het pas 11 keer gespeeld. Schande! Ik geef Dominion de schuld. Niet alleen doordat het vrijwel alle speeltijd opsoupeert. Nee, Dominion is zo snel dat een zekere medespeler nauwelijks meer het geduld heeft voor zo'n Race-marathon van een halfuur!

Nieuwe hoop dus, want een spellenminnende collega (die ook erg van Dominion houdt) is helemaal verkocht. Inmiddels vijf keer samen gespeeld, en hij krijgt nu het gevoel dat hij begrijpt wat hij nog niet begrijpt aan het spel. Valse bescheidenheid als je het mij vraagt, want hij heeft al een potje gewonnen.

Verschillende strategieën heeft hij al gezien: sterk militair, de Alienstrategie (met de Research Labs natuurlijk), een hypersnelle produce/consume-strategie en zelfs al de strategie met de nadruk op 6-developments.

Voor die laatste heb je eigenlijk wel de Galactic Federation nodig. Toen ik die in een van mijn potjes in mijn openingshand trok, wilde ik het gewoon eens proberen. In het begin dus veel Explore +1/+1 gekozen, maar toen de Federation eenmaal lag ging het rap. Samen met nog een development die korting gaf kreeg ik zo iedere beurt 4 korting en dan gaat het echt hard. Ik trof het doordat ik ook nog Pan-Galactic Research en Galactic Bankers trok, twee nieuwe 6-developments uit RvI, die erg goed met de Federation combineren. Nou ja, Pan-Galactic Research is gewoon altijd goed.

Kortom, de honger naar meer Race is alleen maar erger geworden. Brink of War heb ik direct maar besteld (al zal Alchemy uit dezelfde bestelling wel vaker gespeeld worden) en Anton heeft inmiddels zijn eigen exemplaar van het basisspel gescoord. Hoera!

zondag 11 april 2010

iPhone: Zooloretto

Coloretto behoort tot mijn favoriete kaartspellen. Ik blijf het knap vinden dat een spel dat zo simpel is, toch zo bol van spelerinteractie en spanning kan staan. De twee bordspelvarianten van Coloretto (Zooloretto en Aquaretto) kan ik ook zeker waarderen (al blijft het kaartspel door haar eenvoud de beste versie). Ik was dan ook zeker geïnteresseerd in een iPhone versie van Zooloretto.

De digitale versie is een exacte replica van het bordspel. Eerst vul je vrachtwagen met dieren, munten en kiosken en vervolgens kan je deze pakken om ze in je dierentuin te plaatsen. Met het geld kan je net als in het bordspel je dierentuin éénmalig uitbreiden, dieren uit de schuur van de andere spelers kopen, je eigen schuurbewoners laten inslapen (het leven is hard en ik kan het niet mooier maken dan het is) of dieren binnen je eigen dierentuin verplaatsen of verwisselen.

Het grootste pluspunt van deze versie vind ik de animaties. De dieren in de dierentuintjes zijn bewegende, driedimensionale wezentjes die ook nog geluidjes maken. Alles ziet er erg schattig uit en dat verhoogt het speelplezier. Als je een vruchtbaar mannetje en vrouwtje hebt, worden eerst wat hartjes getoond en vervolgens de liefdesbaby.

Het grootste nadeel van het spel is dat de computerpersonages niet heel erg snugger bezig zijn. Ik win bijna altijd en als ik niet win komt dat vaak doordat ik een paar keer tijdens het spel een zet anders uitvoerde dan ik bedoelde (inderdaad, er valt nog steeds wat te verbeteren aan mijn touchscreenvaardigheden). De computerpersonages lijken bijvoorbeeld van mening te zijn dat (op een enkele uitzondering na) eerst op alle vrachtwagens één dier moet staan, voor er een tweede bij mag. En ze beginnen (een enkele keer uitgezonderd) pas aan het vullen van de derde laadruimte als de eerste twee vol zijn. Verder lijken ze niet heel erg bezig te zijn met het verzieken van vrachtwagens voor de ander (als er al twee dieren op een vrachtwagen staan die heel aantrekkelijk is voor een bepaalde speler er nog snel een niet passend dier plaatsen). Hier kan je als echt mens handig gebruik van maken door mooie combi’s voor jezelf neer te leggen, de kans dat ze het verzieken is per slot van rekening minimaal.

Wat verder opvalt is dat de computerpersonages erg veel dieren uit de hokken van de anderen kopen. In de real life potjes die ik gespeeld had, kwam dit lang zo vaak niet voor (het is veel aantrekkelijker om iemand met strafpunten te laten zitten, zeker aan het begin van het spel als je nog alle kans hebt om de betreffende beesten via het reguliere circuit te krijgen).

Het spel is makkelijk te bedienen (afgezien van een incidentele struikelpartij over je eigen vingers bij het verslepen op het touchscreen) en speelt in een prettig tempo door. Hoe meer pc-spelers je kiest hoe langer het spel vanzelfsprekend duurt en hoe langer er zit tussen je beurten in.

Overall is het dus best een aangename ervaring om Zooloretto op de iPhone te spelen. De animaties zijn een lust voor het oog. Zoals Kruijf al zei: elk nadeel heeft zijn voordeel. Het voordeel van “domme” computerpersonages is dat je meestal zal winnen.

Naam: Zooloretto
Prijs: EUR 3,99
Waardering: 3 pionnen

woensdag 7 april 2010

iPhone: Topas

Ik heb mijn iPhone nu ruim een week en heb er al flink wat uren mee zitten spelen. Ik heb 11 spelletjes (computer versies van bord- en kaartspelletjes) gedownload uit de app-store en de meeste daarvan heb ik inmiddels een aantal keer gespeeld. Mijn favoriete heet Topas.

Topas is gebaseerd op een kaartspel van Reiner Knizia. Ik heb dit spel nooit gespeeld en weet dus ook niet in hoeverre de app een goede vertaling is van dit kaartspel. Ik heb zo het vermoeden dat de variant die ik het liefste speel weinig met het kaartspel te maken heeft aangezien er halve kaarten verdwijnen en ik me niet voor kan stellen dat het de bedoeling is dat je tijdens het spelen van het kaartspel kaarten door midden gaat scheuren.

Het spel biedt drie verschillende varianten aan: arcade, weakest link en color play. Deze spelletjes werken allemaal hetzelfde, het moment waarop ze afgelopen zijn en de manier waarop je punten scoort verschilt alleen een beetje.

In het spel gaat het om het plaatsen van een soort dominoblokjes op een raster. Op ieder dominoblokje staan twee vakjes met stippen in verschillende kleuren (op ieder vakje staan 1, 2 of 3 stippen in dezelfde kleur). Je moet proberen de blokjes zo te plaatsen dat er rijtjes in dezelfde kleur ontstaan. Je krijgt vervolgens net zoveel punten als er stippen in het rijtje staan. Je wordt verder extra beloond als je een blokje zo aanlegt dat hij zowel horizontaal als verticaal aansluit op de juiste kleuren (dan gaat hij vermenigvuldigen in plaats van optellen). Je mag echter nooit een rijtje maken met meer dan zeven stippen van dezelfde kleur in een rij. Verder moet je nieuwe blokjes altijd horizontaal of verticaal laten aansluiten aan blokjes die al op het bord liggen.

In de arcade variant speel je net zo lang tot het raster vol is. Als je een rijtje maakt van precies zeven stippen dan verdwijnen deze en heb je dus weer ruimte voor meer stenen. Je speelt in levels en ieder level bestaat uit 35 stenen. Als je die allemaal weet te plaatsen ga je naar een hoger level en komt er een nieuwe kleur stippen bij waardoor het moeilijker wordt om alle stenen netjes te plaatsen.

In de weakest link variant spele je vier korte rondes met ieder 8 stenen en telt de score van je op één na laagste score. In de Color variant kan je voor iedere kleur maximaal 10 punten scoren. In deze beide varianten verdwijnen rijtjes van exact 7 punten overigens niet.

Zoals ik al schreef, is de arcade variant mijn favoriete van de drie. Het spel is lekker simpel en daardoor erg verslavend. Ik moest het besturen van het touch screen in het begin een beetje in de vingers krijgen waardoor stukjes nog wel eens ergens eindigden waar ik ze niet wilde hebben. Inmiddels heb ik hier bijna geen last meer van. Als ik even een spelletje op mijn iPhone kan doen, dan is op dit moment Topas mijn eerste keus. De tijd vliegt en het is leuk om te merken dat je steeds beter scoort. Mijn metroreis is nog nooit zo snel voorbij gevlogen!

Naam: Reiner Knizia's Topas
Prijs: EUR: 2,39
Pionnen: 5 pionnen