woensdag 31 maart 2010

Top 100 2010

Een grauwe lucht, harde wind en stevige regenvlagen, maar toch lentekriebels? Dat kan alleen maar komen doordat het tijd wordt voor de Top 100 van de populairste spellen van de Lage Landen! Ik ben er nog niet op uitgekeken, dus ik herhaal de verkiezing gewoon weer.

Ik hoop dus dat iedere spellengek weer een lijstje van zijn of haar favoriete spellen op kan sturen naar spellengekpeterhein@hotmail.com.

Voor de volledigheid nog even de regels:

-stuur een lijstje in van minstens 10 en maximaal 20 spellen met daarin:
-je nr. 1
-je nummers 2-10 in willekeurige volgorde
-(eventueel) je nummers 11-20 in willekeurige volgorde

-ieder genre spel is welkom, computerspellen uitgezonderd uiteraard

-geen uitbreidingen! Deze tel ik als een stem voor het basisspel. Voorbeelden zijn Steden & Ridders of Ticket to Ride: Switzerland

-zelfstandig speelbare varianten mogen wel. Voorbeelden zijn Kolonisten van de Lage Landen of Ticket to Ride: Märklin.

-hierop één uitzondering naar aanleiding van de vraag van Philippe: alle Dominion-varianten tel ik als een stem voor het basisspel, dus ook Intrige. Stem je op allebei, dan telt alleen de stem van de hoogstgeplaatste.

-stemmen kan tot en met 30 april; daarna maak ik de lijst op

-commentaar bij een spel? Graag! Uit de commentaren maak ik een selectie om in het overzicht te plaatsen. Commentaar van liefhebbers zijn natuurlijk leuker dan zo maar wat gezwam van een ondeskundige blogger.

Voor wie terug wil blikken op de voorgaande jaren of inspiratie op wil doen: hier de overzichten van 2008 en 2009.

Mijn eigen top 20 heb ik nog niet klaar, maar ik denk dat Dominion, Space Hulk en Time's Up wel zullen stijgen. Nu de slachtoffers nog kiezen...

Laaiend enthousiast

Lady’s and gentleman: I’ve got him. En dit keer heb ik het natuurlijk niet over Sadam Hoessein, maar over mijn iPhone. Op mijn blogje over mijn iPhone fascinatie waren best veel enthousiaste reacties gekomen en verder bleek ik in mijn omgeving ook een aantal zeer tevreden I-phoners te hebben. Werkelijk niemand die het apparaat had, was er ontevreden over. Dat wakkerde mijn hebzucht natuurlijk alleen maar verder aan.

Een collega vertelde me dat er een wachtlijst was voor de iPhones en ik dus maar beter achter in de wachtrij kon aansluiten als ik er begin mei één wilde hebben. Dat heb ik dus onmiddellijk gedaan, maar er was geen wachtlijst meer en dus liep ik afgelopen zaterdag toch nog onverwachts met een iPhone de T-mobile shop uit.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit apparaat mijn stoutste verwachtingen overtrof. Ik wist werkelijk waar niet dat zo’n klein apparaat zo veelzijdig zou kunnen zijn. En dat zonder dat het ingewikkeld wordt door een veelheid aan knoppen of moeilijke menu’s. Het apparaat heeft een aan/uit-knop, een volumeknop, een vergaderstandknop (geniaal!, dat niemand dat eerder heeft bedacht) en dan nog de home-knop. De home-knop is de kern van het besturingsysteem. Als je daar op drukt ga je hopseflops terug naar het beginscherm met keuzemenu’s. Dit is een touchscreen en dus hoef je alleen maar even een programmaatje aan te klikken en hij start. De bediening van de programma’s wijzen verder zich zelf. Ik ben absoluut geen wizzkid op it gebied, dus als ik het kan, kan iedereen dit apparaat bedienen.

Ik heb natuurlijk onmiddellijk ook wat spel-gerelateerde app’s uit de app-store gehaald (o.a. boardgamegeek, genius, topas en het kolonisten bordspel). Ik ben van plan om in dit blog aparte stukjes te gaan schrijven over ieder van deze app’s, maar voor ik dat doe wil ik ze nog iets vaker gespeeld hebben. Mijn eerste indruk is in ieder geval dat het allemaal prima werkt en niet heel moeilijk is. Ik moet nog wat behendiger worden in het bedienen van de touchscreen, maar het gaat al langzaam beter.

Als ik de iPhone nu een spellengekwaardering zou moeten geven, zouden vijf pionnen echt te weinig zijn. Tien komt meer in de buurt. Ik sluit niet uit dat ik na verloop van tijd ook wat minpunten ga ontdekken, maar vooralsnog ben ik helemaal happy met mijn iPhone.

donderdag 18 maart 2010

Bij nader inzien

Bij nader inzien is een intrigerende roman van Voskuil, beroemd geworden met Het Bureau. Bij nader inzien moet ik soms ook mijn mening over spellen herzien. Het gebeurt zelfs regelmatig.

Een spel waarbij ik dat onlangs sterk had is Fabrieksmanager. Dat had ik kort na Spiel een keer gespeeld en ik vond het toen een dorre rekensom. Het thema, waarbij je in de rol kruipt van procesmanager in een fabriek, spreekt al niet echt aan, maar het spel bleek helaas net zo inspiratieloos.

Tenminste, dat dacht ik toen. Tijdens de afgelopen spellenbeurs van Ducosim besloot ik het nog maar een tweede kans te geven. Het was immers geen lang spel, dus zou het me geen uren kosten. Lage verwachtingen doen soms wonderen, want ik vermaakte me deze keer uitstekend. Het kan ook aan het vlotte spel van alle spelers gelegen hebben, maar het spel vloog voorbij, nauwelijks onderbroken door hinderlijke rekenpartijen van deze of gene. Het hielp ook dat ik won, niet in het minst tot mijn eigen verrassing. Een topper vind ik het nog niet, maar het is lekker pittig spel met een korte speelduur. Ten overvloede een noot aan Niek en Erwin: ik neem mijn woorden terug.

Een ander voorbeeld is Stenen Tijdperk. Dat vond ik best een aardig spelletje, maar het bood weinig nieuws en door de beperkte opties leek de wederspeelbaarheid niet hoog. Totdat je het spel wat beter gaat kennen. Het helpt echt om te weten wat voor kaarten er zijn, en hoe je die optimaal kunt benutten voor de bonussen aan het eind van het spel. Dat niet alleen, ook hoe je je tegenstander daarmee kunt dwarszitten. Normaal investeer ik niet zo in de hutten. Maar gisteravond spaarde Helen ernstig de kaarten met bonuspunten voor hutten. Die kreeg ik telkens niet te pakken, dus besloot ik zelf maar hutten te kopen. Leuke bonuspuntjes, maar belangrijker nog, ze gingen niet naar mijn tegenstander. Gelukkig scoorde ik wel vrij goed in mijn bonuscategorieën, waardoor ik een zeldzame overwinning boekte.

Gek toch, hoe winst of verlies je mening kan kleuren :-)

Voor het Kolonisten kaartspel gold dat niet. Dat is een spel dat bij nader inzien toch minder leuk is dan ik altijd dacht. Na het onlangs weer eens gespeeld te hebben viel het me pas echt op dat als je het spel van haver tot gort kent, je -al dan niet bewust- precies weet welke kaarten de moeite waard zijn en welke niet. Dit heeft tot gevolg dat ieder potje zo'n beetje dezelfde kaarten gebouwd worden. Alleen voor de laatste puntjes wil je nog wel eens een ander stadsgebouw maken, maar de usual suspects liggen dan al lang op tafel. De zwakkere kaarten zitten je dan alleen maar in de weg in de zoektocht naar betere. Met deckbouwen omzeil je dit probleem natuurlijk, maar het probleem zou in het basisspel al niet moeten bestaan. Vroeger viel het me nooit zo bewust op. Ik bedoel, een spel als Magic bewees met iedere uitbreiding weer dat het nog vele malen erger kon. Misschien ben ik toch verwend geraakt door spellen als Race en Dominion? Wie weet is de nieuwe versie van het KvC kaartspel toch het overwegen waard.

zaterdag 13 maart 2010

iPhone

Ik heb last van hebzucht. Ik wil een iPhone. Begin mei loopt mijn huidige abonnement af en kan ik dus op zoek naar een nieuwe telefoon en dat gaat een iPhone worden zoals het er nu voor staat.

Vandaag hebben Niek en ik ons door een verkoper meer over de iPhone laten vertellen en er zitten toch wel een aantal programma’s (app’s in apple jargon) op waar ik heel blij van wordt. Zoals de navigatie (kaartlezen is niet mijn sterkste kant), programma’s om de dichtstbijzijnde pinautomaat te vinden, programma’s voor de treintijden (inclusief vertragingen) en nog heel veel meer.

De verkoper liet ook zien hoe je via I-tunes (ik heb al een iPod) kon zien welke programma’s er nog meer te krijgen zijn (soms tegen betaling, soms gratis). Daar heb ik net even zitten neuzen en daar werd ik toch wel heel blij van. Ik zag dat een programmaatje voor boardgamegeek (handig! Vooral op rommelmarkten, kan je even checken of het treasure of troep is wat je hebt gevonden) en een aantal bordspellen (genius, mü, en hive bijvoorbeeld) die je op je I-phone kan doen. Kijk, daar wordt mijn metroreis wellicht een stuk aangenamer door.

Nou ben ik doorgaans niet heel erg vooruitstrevend met zo iets als telefoons (tot nu toe was mijn eis om te kunnen bellen en sms-en) en dus zijn er vast lezers die al een iPhone hebben en me een beetje verder op weg kunnen helpen. Wat zijn de spelgerelateerde apps die ik staks niet mag missen. En welke kan ik beter links laten liggen omdat ze de belofte niet waar maken. Laat het me weten! Is de iPhone echt zo leuk als ik nu denk?

vrijdag 12 maart 2010

Welk type speler ben jij?

In de psychologie magazine van februari 2010 staat een artikel over het belang van spelen. Ik ben zo geïndoctrineerd dat als ik het woord spelen zie ik dat onmiddellijk koppel aan spellen. Het artikel beslaat echter een breder terrein aan dingen die mensen voor hun plezier kunnen doen, maar de conclusie is voor een spellenspeler toch buitengewoon bevredigend: spelen is essentieel voor de groei en vorming van het brein. Door te spelen wordt je brein flexibeler en stel je je open voor een veranderende wereld. Speeldeskundige Stuart Brown (wie wil dat beroep nou niet op zijn visitekaartje hebben staan) is zelfs van mening dat het de bedoeling is dat we blijven spelen. Spelen is volgens hem net zo onmisbaar als slaap. Ik kan het hier natuurlijk alleen maar volmondig mee eens zijn.

Bij het artikel is ook een lijstje met verschillende speelpersoonlijkheden (opgesteld door Brown) opgenomen. Deze typeringen zijn volgens mij ook heel bruikbaar voor spellenspelers.

De grappenmaker

“Het spel van de grappenmaker draait altijd om iets onzinnigs”

Die is makkelijk, dat moeten de liefhebbers van spellen als fluxx en munchkin zijn. Het doel is niet om te winnen, maar om een hoop lol te hebben.

De beweger

“Dit soort mensen beleeft vooral plezier aan bewegen”

Op het eerste gezicht verwacht je deze mensen misschien in trainingspak in het park, maar met een goed behendigheidsspel zullen zij zich vast ook niet vervelen. Denk bijvoorbeeld aan pitchcar of stef stuntpiloot!

De onderzoeker

“Als kind al zijn deze mensen bezig de wereld om hen heen te verkennen. Ze raken nooit uitgekeken en blijven hun hele leven exploreren”

Ik denk dat dit type speler zich het beste vermaakt met spellen waarin je geheime informatie moet achterhalen, denk bijvoorbeeld aan Sleuth of Machiavelli.

De streber

“De streber voelt de euforie van spelen vooral tijdens competitieve spellentjes met specifieke regels.”

Dit is natuurlijk de spellenliefhebber pur sang, al maak ik me wel een beetje zorgen over het belang van winnen. Ik denk dat dit type speler in de categorie AP-spelers (actiepunten/analysis paralysis) valt en je ze geen groter plezier kan doen dan door spellen als java of hoogspanning op tafel te zetten.

De regelaar

“Regelaars vinden het leuk om de leiding te nemen”

Dit klinkt mij in de oren als de “aanvoerders” bij een coöperatief spel. Deze mensen nemen het voortouw en zorgen er voor dat het spel in goede banen wordt geleid. In het uiterste geval leidt dit tot spelers die iedereen gaan vertellen wat ze moeten doen. Goede spellen voor deze spelers zijn Space Alert (kunnen ze mooi de rol van gezagvoerder op zich nemen) of Pandemie.

De verzamelaar

“Het hebben en bewaren van de beste, interessantste collectie objecten of ervaringen geeft de verzamelaar een kick”

Dit is een valkuil voor veel spellenspelers, het staat zo leuk in de kast om alle uitbreidingen van een spel te hebben of alle spellen uit een serie. Dit is echter ook meteen een ingrediënt voor veel spellen. Vooral Knizia blinkt uit in het verzinnen van spellen waarin setjes verzameld moeten worden. Voorbeelden zijn Lost Cities (of Keltis) en Ra.

De creatieveling

“Creatievelingen krijgen plezier door dingen te maken”

Dit zijn vast de spelers die met fimo-klei poppetjes voor Agricola hebben gemaakt. Of degenen die netjes hun mannetjes van Memoir ’44, Spacehulk of BatteLore hebben geschilderd. Maar er zijn ook spellen waarin je je creatieve kant direct kan uiten, denk aan Monstermaler en Barbarossa.

De verhalenverteller

“Voor de verhalenverteller is verbeelding de sleutel tot zijn spel”

Dit zijn de mensen die van thematische spellen houden. Spellen waarin je helemaal op kan gaan en je eigen verhaal kan verzinnen. Voorbeelden van dit type spel zijn Foute vrienden, vette feesten en natuurlijk Agricola.

Ik denk dat mijn meest dominante persoonlijkheidstrekjes op dit gebied die van de verhalenverteller en de verzamelaar zijn. De grappenmaker en de beweger passen het minst goed bij me.

Welk type (spellen)speler ben jij?