dinsdag 10 november 2020

Recensie: When I Dream

Dankzij spellen als Dixit is de bordspellenwereld ook inclusief voor meer visueel ingestelde spelers. Daarbij spelen tellen en rekenen geen rol mee, maar beeldend denken des te meer. Een beetje taalgevoel is daarbij een grote pre. When I Dream is een toevoeging aan dat genre. In dit spel zijn de spelers om beurten de dromer en moeten ze raden wat voor plaatjes de andere spelers aan hen omschrijven. Maar is iedereen wel te vertrouwen?

De dromer sluit de ogen (al dan niet met hulp van het meegeleverde slaapmasker), waarna de andere spelers om beurten de kaarten omschrijven met één woord. De dromer mag op elk moment raden wat er op de kaart staat, waarna de andere spelers verder gaan met de volgende kaart.

Niet iedereen heeft echter goede bedoelingen. De andere spelers worden verdeeld in drie teams: feeën geven goede aanwijzingen, boemannen zetten je op het verkeerde been en zandmannetjes zijn vooral wispelturig.

Als de tijd om is, mag de dromer haar droom beschrijven. “Ik droomde dat ik een afspraak met de loodgieter had. Ik zat net te ontbijten met een croissant toen ik een grote spin over mijn slipper zag lopen. Van schrik morste ik mijn thee en toen zag ik buiten ineens een windmolen…” Enfin, het soort onsamenhangende verhalen dat je hoort als iemand een droom probeert te omschrijven.

Als de dromer alle goed geraden kaarten noemt, scoort ze twee bonuspunten. Verder krijgt ze een punt voor ieder goed antwoord, net als de feeën. De boemannen krijgen punten als er woorden fout zijn geraden. Misschien was de loodgieter eigenlijk een tovenaar en blijkt de spin een marmot. Zandmannetjes willen graag dat woorden even vaak goed als fout worden geraden.

Het spel eindigt als iedereen een keer dromer is geweest, waarna de speler met de meeste punten wint.

…en de waardering

When I Dream is een sfeervolle toevoeging aan het raad-je-plaatje-genre. Omdat de dromer nooit precies weet wie in welk team zit is het raden niet eenvoudig. Het omschrijven van de droom is verrassend thematisch en zelf als dat je niet lukt (wat eigenlijk de standaard is, tenzij je bijna niks goed hebt of over een bijzonder goed kortetermijngeheugen beschikt) draagt dat flink bij aan de speelvreugde.

Het spel heeft echter ook een groot nadeel: het is alleen geschikt voor mensen die heel snel associatief kunnen denken. In vrijwel ieder spel dat ik speelde, zat er wel iemand bij die simpelweg niet in staat was om snel een geschikt woord te roepen. Dat is frustrerend voor de speler zelf, maar ook voor de rest, die vanwege de tijdsdruk snel door wil spelen. Als het niveauverschil tussen de spelers groot is gaat dit erg ten koste van het speelplezier.

Voor snelle denkers is dit een leuk alternatief, maar als je graag plaatjes wilt raden met een uiteenlopende groep spelers, kun je beter Dixit spelen.






Auteur: Chris Darsaklis
Uitgever: Repos Production (2016)
Aantal spelers: 4-10
Speelduur: 20-40 minuten
Prijs: ca 25 euro



Geen opmerkingen: