donderdag 5 november 2020

Recensie: Pocket Detective

Eind jaren 80, het was de tijd van de grote spelshows onder leiding van grote namen als Ron Brandsteder, zond de Tros het programma Moordspel uit. In zes afleveringen kreeg een panel (en de kijker thuis) telkens een beetje meer informatie om een moord op te lossen. Het was een groot succes en als jonge tiener vond ik het fantastische televisie (disclaimer: er was verder gewoon niets te doen in de jaren 80).

Aan Moordspel moest ik direct denken bij het spelen van Pocket Detective. In dit spel los je met elkaar een mysterie op door aanwijzingen op te volgen die je tijdens het spel krijgt. Met slim redeneren en goed opletten kun je samen het mysterie oplossen.

Om verder niet van het spel weg te geven zal ik me verder beperken door te zeggen dat het spel afgelopen is als alle aanwijzingen gespeeld zijn. De spelers moeten nu enkele vragen over het mysterie beantwoorden en krijgen voor ieder correct antwoord een aantal punten. Je kunt het spel niet winnen of verliezen, maar een hogere score is natuurlijk beter. 

…en de waardering

Pocket Detective heeft een grote verwantschap met escaperoomspellen als Exit en Unlock. Escaperoomspellen kunnen nog wel eens vastlopen als je er niet uitkomt. Je kunt het spel altijd het antwoord laten geven, maar het geeft wel een gefrustreerd gevoel. Dat is hier niet zo. Je komt nooit vast te zitten, als alle kaarten op zijn eindigt het automatisch.

Ik heb twee scenario’s gespeeld (Bloedrode rozen en De blik van de geest) en de een hadden we beduidend beter gedaan dan de andere. De manier waarop je het spel speelt en hoe je informatie combineert heeft wel degelijk effect op je resultaat. Je kunt een scenario maar één keer spelen, maar het spel zit zo in elkaar dat verschillende groepen verschillende aanwijzingen krijgen en zo ook verschillende vragen goed weet te beantwoorden. Zo is het voor iedereen anders.

Een ander voordeel op de escaperoomspellen is dat je dit prima met meer kunt spelen. Bij sommige soorten escaperoomspellen voelt een derde speler zich al te veel, hier kun je prima met vier of meer samenwerken. Dat is wel nodig ook, want het is makkelijk aanwijzingen te missen, en vier zien meer dan twee.

Een nadeel is wel dat het soms wat willekeurig voelt welke aanwijzingen je krijgt. Daar heb je zelf invloed op, maar op het moment dat je ze krijgt kun je niet altijd goed beoordelen hoe nuttig een aanwijzing is. Kies je de goede, dan kan een mysterie als een belediging voor je intelligentie voelen. Kies je de verkeerde, dan heb je geen idee hoe het in elkaar zit. Je kunt je resultaat dus maar tot zekere hoogte beïnvloeden. Maar hoe het lot ook uitpakt, goed opletten loont altijd.





Auteurs: Martino Chiacchiera en Silvano Sorrentino
Uitgever: 999 Games (2020)
Aantal spelers: 1-6, vanaf 10 jaar
Speelduur: 45-60 minuten
Prijs: ca 10 euro

Geen opmerkingen: