maandag 26 oktober 2020

Recensie: Hellapagos

Robinson Crusoë, The Blue Lagoon, Lost: er zijn al veel boeken, films en series gemaakt over mensen die moeten overleven op een onbewoond. Het klinkt idyllisch, maar de werkelijkheid is meestal hard. Zo lang er genoeg te eten en te drinken is gaat het nog wel, maar voor je het weet zit je in een soort Lord of the Flies.




Dat is ongeveer de setting van Hellapagos, het eiland waar je met je medespeler gestrand bent nadat jullie boot op de klippen geslagen is. Gelukkig groeien er genoeg bomen om een vlot van te bouwen, dus ontsnappen is een kwestie van tijd. Helaas is die tijd beperkt: er is een allesverwoestende storm op komst en de voorraad water en voedsel is niet al te groot. Wie zal het lukken tijdig te ontkomen en wie heeft dan het loodje al gelegd?

Hellapagos is een semi-coöperatief spel. De spelers werken samen door drinkwater te verzamelen, vis te vangen en hout te sprokkelen voor het vlot. Zelfzuchtig ingestelde overlevers kunnen het wrak verkennen op zoek naar handige zaken als waterflessen, pistolen of kogels.

Helaas komt aan het saamhorigheidsgevoel snel een einde als de voorraad water en vis op begint te raken. Is er niet genoeg voor iedereen, dan moeten de spelers door stemming bepalen wie een jammerlijke dood van honger of dorst zal sterven. Overigens is een vroegtijdige dood als gevolg van een geweerschot altijd een mogelijkheid.

Zo vallen de spelers een voor een af, totdat het vlot groot genoeg is om de overlevenden te dragen en ze bovendien nog genoeg voorraad hebben voor onderweg. Dat is overigens geen garantie. Als het niemand lukt om te ontsnappen voor de orkaan losbarst, is er geen winnaar.


...en de waardering

Wie op zoek is naar een sfeervol overlegspel kan het bijna niet beter treffen dan met Hellapagos. In de meeste spellen in dit genre, zoals Weerwolven of Secret Hitler, speel je in teams, hier ben je op jezelf bent aangewezen. Andere spelers kunnen tijdelijk nuttige bondgenoten zijn, maar uiteindelijk moet je je eigen hachje zien te redden. Dat gaat gepaard met overleg, onderhandelen, verraad en een stevige portie gezond wantrouwen. Je kunt je bondgenoot met pistool wel een kogel geven om een gezamenlijke concurrent uit te schakelen, maar wie zegt dat ze die kogel niet gewoon voor jou gebruikt? Ik heb het vaak genoeg zien gebeuren.

Dit meeslepende gekonkel zorgt in combinatie met een korte duur voor een ideaal partyspel. De emoties vliegen over tafel en je leert je medespelers van een andere kant kennen. Wie is de zichzelf opofferende goedzak en wie de genadeloze opportunist? Als het misgaat kun je in een volgend potje altijd wraak nemen. En reken maar dat dat volgende potje direct gespeeld gaat worden!







Auteur: Laurence en Philippe Gamelin
Uitgever: 999 Games (2020)
Aantal spelers: 3 tot 12, vanaf 10 jaar
Speelduur: 20-30 minuten
Prijs: ca 25 euro


1 opmerking:

roy zei

Dit was een hit op mn spellen avondje. Erg grappig spel, samen werken en toch tegenwerken. Met de juiste groep wordt dit genieten. Bij de nl versie zit ook nog de uitbreiding met karakter kaarten en events. Maakt t nog afwisselender! Hellapagos ontdekte ik via de spinli spellenblog, en leuk om te lezen dat jij het ook goed vindt :)