zondag 30 augustus 2020

Recensie: Dominion Menagerie

Dominion is misschien wel het spel met de hoogste herspeelbaarheid. Doordat je met tien koninkrijkskaarten speelt en er inmiddels honderden kaarten beschikbaar zijn, is het aantal verschillende combinaties dat je kan maken zo groot dat, zelfs als ik de rest van mijn leven alleen nog Dominion speel, ik nooit dezelfde set op tafel hoef te leggen. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de bedenker van Dominion zijn tijd besteedt aan het bedenken van nieuwe spellen in plaats van nieuwe uitbreidingen van Dominion. Maar het bloed kruipt soms waar het niet gaan kan. Volgens de Secret History van de dertiende Dominion uitbreiding wilde hij op een dag een spel doen met ene Kevin. En tsja, wat is nou een leuk tweepersoonsspel…. En zo kwam Dominion weer eens op tafel. Een paar weken later gebeurde hetzelfde. En toen kon Donald het toch weer niet laten….

In de dertiende uitbreiding staan dieren centraal en hij heet Menagerie. Natuurlijk is het niet alleen meer van hetzelfde met schattige dierenplaatjes (niet dat ik daar over geklaagd zou hebben), maar heeft Donald drie nieuwe ideeën gebruikt voor deze set.

Het belangrijkste nieuwe idee is dat je kaarten kan gaan verbannen, bijvoorbeeld door het spelen van een bepaalde koninkrijkskaart. Je legt de verbannen kaarten op een apart spelersbordje. Deze kaarten zijn uit je trekstapel, maar tellen aan het eind van het spel wel gewoon weer mee als je je punten gaat tellen. Het is dus aantrekkelijk om landgoederen, hertogdommen en provincies te verbannen. Maar soms moet je ook fijne kaarten (zoals een goud) verbannen. Gelukkig is er een mogelijkheid om verbannen kaarten terug te krijgen. Op het moment dat je een kaart pakt (bijvoorbeeld door hem te kopen) dan mag je alle kaarten van deze soort van je verbanningsbordje pakken en op je aflegstapel leggen.

Het tweede idee waar in deze set mee wordt gewerkt, zijn de paarden. Dit zijn kaarten die je niet kan kopen (maar die je via andere kaarten moet krijgen) die je +2 kaarten +1 actie geven én die nadat je ze gespeeld hebt, weer terug naar hun trekstapel gaan. Het is altijd lekker om een paardje te trekken omdat hij zichzelf vervangt (+1 kaart + 1actie) en dan nog een extra kaart oplevert (de tweede kaart die je mag trekken). Je hebt er alleen maar één keer plezier van en dan zijn ze weer weg.

Het derde nieuwe element is dat er een nieuwe kaartsoort wordt geïntroduceerd, namelijk de spoorkaarten. Aangeraden wordt om in elk potje maximaal één spoorkaart te gebruiken. Spoorkaarten geven een alternatieve manier om acties te gebruiken. In plaats van een actie gebruiken om een koninkrijkskaart te spelen, mag je namelijk de actie uitvoeren die op de spoorkaart staan. En daar zitten leuke kaarten tussen, zoals dat je je hand mag aanvullen tot zes kaarten.

…en de waardering

And he did dit again! Ondanks het ongeluksnummer is deze dertiende uitbreiding weer een prima uitbreiding. Er zitten lekker veel nieuwe koninkrijkskaarten (30 nieuwe kaarten) in deze uitbreiding en daarnaast nog 30 paarden, 20 spoorkaarten en 10 gebeurteniskaarten (die we kennen uit de Avonturen-uitbreiding).

Het verbannen en weer terug halen van kaarten is een erg leuk mechanisme. Dit wordt in veel kaarten van de nieuwe set gebruikt en levert interessante kaarten op. Een paardenkaart zit nooit in de weg en dus is het altijd fijn om er één te krijgen. Het is dus best lekker om wat kaarten te hebben die je paarden opleveren. De paarden zelf doen natuurlijk niets wat we niet al eerder gezien hebben, maar niemand spuugt op een kaart die zichzelf vervangt en dan nog wat extra’s geeft. De spoorkaarten leveren interessante mogelijkheden op om ongebruikte acties toch nog nuttig te gebruiken. Soms zijn ze zelfs zo handig dat je liever de spoortkaart uitvoert dan de (zwakke) koninkrijkskaart uit je hand.

 

Auteur: Donald X. Vaccarino
Uitgever: 999 games, 2020
Aantal spelers: 2-4
Leeftijd: vanaf 12 jaar
Speelduur: 30-45 minuten
Prijs: circa 45 euro

Geen opmerkingen: