zondag 19 juli 2020

Recensie: De Crew

Als iets te mooi is om waar te zijn, is het meestal niet waar. Slagenspellen en samenwerkingsspellen zijn twee van mijn favoriete spelgenres. Toen ik dus hoorde van De Crew, dat die twee combineert, voelde ik een mengeling van enthousiasme en scepsis: kan het echt wat zijn?

Het slecht passende thema helpt alvast niet: spelers werken samen in missies om de voorheen onbekende negende planeet van het zonnestelsel te ontdekken. De missie-omschrijvingen komen niet direct in aanmerking voor literaire prijzen en wekken eerder de lachlust op dan nieuwsgierigheid naar wat het spel nu weer in petto heeft.

Gelukkig wordt met handige symbolen en een kernachtige omschrijving duidelijk gemaakt wat iedere missie de bedoeling is. Meestal betekent dit dat de spelers vooraf een bepaalde slag moeten claimen. De missie slaagt als iedereen zijn of haar geclaimde slagen heeft gehaald.


Dat werkt zo: van alle kaarten in het spel is er ook een kleine versie, waarvan er een aantal wordt omgedraaid. Om beurten nemen de spelers een van die kaarten, tot ze allemaal verdeeld zijn. Het kan dus zijn dat jij de slag moet halen waar de roze 3 in zit, je buurvrouw die met de gele 9, enzovoort. De missie is geslaagd als iedereen ‘zijn’ slagen heeft gehaald en mislukt direct als iemand een slag haalt die voor een ander bedoeld was.

Naarmate het spel vordert worden de opdrachten lastiger. Soms moeten de slagen in een bepaalde volgorde gehaald worden, of gelden er heel andere voorwaarden. Je kunt zoveel missies spelen in een spelsessie als je wilt. Alle vijftig in één ruk uitspelen lijkt me een uitdaging, drie tot vijf per keer is zeker haalbaar.


...en de waardering

Soms, heel soms, is de waarheid zo mooi als ze lijkt. Dat is het geval bij De Crew. Na een soms onwennige start kom je met je team snel op gang en raak je steeds beter op elkaar ingespeeld. Voor liefhebbers van teamspellen zoals Tai Pan, klaverjassen en bridge is De Crew vooral erg geschikt. Alles draait om het samenspel met je partners, alleen is er nu geen ander team dat je dwarszit. Het spel zelf is al lastig genoeg. Soms is het spel ook grillig. Een missie is een stuk lastiger als alle te behalen slagen van dezelfde kleur zijn, en soms valt het allemaal net verkeerd. Maar van je fouten leer je, en ook met een slecht gezind lot moet je om zien te gaan. Met vijftig missies is het speelplezier waarschijnlijk eindig, maar tot die tijd is het een bijzondere ruimtereis.







Auteur: Thomas Sing
Uitgever: 999 Games (2020)
Aantal spelers: 3-5, vanaf 12 jaar
Speelduur: 15 tot 60 minuten
Prijs: ca 15 euro

2 opmerkingen:

Wouter Cordewiner zei

Het thema en de tekening op de doos nodigt alleszins niet uit. Het spel is idd grillig en het kan soms al gedaan zijn na een of twee slagen (of zelfs al de start). Maar als het werkt, is het fantastisch zeker als je met een groep speelt die op elkaar ingespeeld is. En ach, een potje duurt nog geen 5 minuten dus speel je gewoon opnieuw.

Michiel zei

Weer goed beschreven Peter Hein! Ik ben normaal helemaal niet van de coops, maar dit is de eerste waar ik wel veel lol in heb.
Toevoeging is misschien nog dat het spel optimaal is met vier spelers. Met drie is het iets te makkelijk (maar heel geschikt met kinderen), met vijf is het iets te moeilijk. Met vier is de uitdaging precies goed. De 2 persoonsvariant heb ik nog niet geprobeerd.