dinsdag 5 november 2019

Maandoverzicht: oktober 2019 (Dagmar)



Oktober is natuurlijk per definitie een goede spellenmaand, doordat Spiel in deze maand valt. In de afgelopen blogjes heb ik al alle eerste indrukken van de nieuwe Spiel-spellen al met jullie gedeeld. Dat is maar goed ook, want anders werd dit blog wel erg lang. Ik speelde deze maand namelijk 23 spellen voor het eerst. In totaal speelde ik 48 keer een potje. In dit blogje ga ik alleen nog in op de drie nieuwe spellen die ik niet in mijn Spiel-verslagen heb beschreven en waarvan ik nog geen recensie heb geschreven.

A Fistful of Meeples is een spelletje dat gebruikt maakt op het mancala-principe. Mancala is één van de oudste spellen waar je nagenoeg niets voor nodig hebt. Met een paar kuiltjes in de grond en een handvol schelpen (of steentjes, takjes, of wat er ook maar voor handen is) kan je het al spelen. In dit spel verdeel je de schelpen over alle kuiltjes en pak je vervolgens om de beurt alle schelpen uit één kuiltje en leg je deze één voor één in de aangrenzende kuiltjes. Vervolgens pak je de schelpen uit het laatste vakje waar je een schelp in legde en scoor je op die manier punten (er zijn veel varianten van dit spel, dus het scoren kan ook op een andere manier plaatsvinden). A Fistful of Meeples speelt zich af in een straatje in het Wilde Westen. Aan de randen van dit straatje zitten vooral veel kroegjes, maar er is natuurlijk ook een gevangenis. De schelpjes zijn hier vervangen door onder andere bouwers, mijnwerkers, boeven en politie-agenten. Je pakt ook hier alle mannetjes van één locatie en legt ze vervolgens één voor één op de aangrenzende gebouwen neer (in een rijtje) en vervolgens voer je de acties uit die bij ieder poppetje horen. Zo verdient de kroeg-eigenaar grondstofblokjes voor iedere mijnwerker die binnen komt (aan het begin van het spel krijgt iedere speler een kroeg toegewezen en met bouwers kan je extra kroegen kopen), beroven de boeven de mijnwerkers en vangen de politieagenten de boeven (ze krijgen per boef betaald in grondstofblokjes). Je moet dus bij het pakken en wegleggen ook een beetje opleggen hoe je de poppetjes herverdeeld omdat je niet wilt dat de andere spelers vervolgens bijvoorbeeld heel makkelijk met één agent 5 boeven kunnen vangen die allemaal in dezelfde kroeg aan het feesten zijn. Met de grondstofblokjes kan je nieuwe kroegen en goudstaven kopen die aan het eind van het spel punten opleveren. Ik vind A Fistful of Meeples een erg grappig spelletje. Het speelt lekker vlot weg, maar er is genoeg om over na te denken om het interessant te houden.

Met het woord petrichor wordt de geur bedoeld die je ruikt als het lang droog is geweest en dan de eerste regen valt. Het spel Petrichor is een abstract meerderheden spel dat verstopt zit onder een dun laagje regen-thema. Je bent in dit spel namelijk regenwolkjes die proberen het land te beregenen om zo planten te laten groeien. Het spel duurt 4 of 6 rondes (afhankelijk of je voor de korte of lange variant kiest). In iedere ronde krijgen de spelers aan het begin van de ronde een aantal kaarten. In je beurt speel je deze kaarten om regenwolkjes te laten ontstaan, hier waterdruppels in jouw kleur aan toe te voegen, ze te verplaatsen of ze te laten regenen. De regen valt op tegels waarop planten staan. Als er genoeg regen is gevallen komen de planten tot bloei en leveren ze op verschillende manieren punten op voor de spelers waarvan de regendruppels hadden bijgedragen aan de bloei van de plant. De eerste keer dat ik Petrichor speelde moest ik even wennen aan hoe alles in elkaar greep, maar na een paar rondes speelt het spel steeds makkelijker weg. Dat wil niet zeggen dat de keuzes makkelijker worden. Ik heb het spel alleen nog maar met twee spelers gedaan, maar ik denk dat het spel met meer spelers beter tot zijn recht komt. Mijn eerste indruk is in ieder geval positief.

Outlaws: last man standing is een stratego-achtig spel dat zich afspeelt in het Wilde Westen. In een dorpje zijn er verkiezingen wie de nieuwe burgemeester mag worden. Als je deze verkiezing wil winnen, kan je dus maar beter stemmen gaan winnen onder de bevolking. Maar dat is alleen als je het eerlijk wilt spelen, je kan natuurlijk ook gewoon de tegenkandidaat omleggen. Of voorkomen dat jouw kandidaat wordt omgelegd en daarmee blootleggen dat je tegenstander ongeschikt is voor het ambt. Je kan dus op drie manieren winnen en je weet niet op welke manier je tegenstander probeert te winnen dus je moet alles in de gaten houden. Je speelt het spel met karakterkaarten die in een rij staan opgesteld. Je ziet de achterkant van de andere speler. Door een karakter te laten zien, mag je bepaalde acties uitvoeren (ieder karakter heeft een eigen actie) maar dan weet de ander wel waar dit karakter staat. En daar kan de ander dan weer handig gebruik van maken (bijvoorbeeld door je kandidaat voor het burgemeesterschap neer te schieten). Outlaws is daardoor een beetje een kat en muis spelletje waarbij je zowel de kat als de muis bent. Ik ben niet zo dol op stratego-achtige spellen en Outlaws lijkt niet de uitzondering op deze regel te zijn.

Geen opmerkingen: