zaterdag 25 april 2020

Samen spelen in Corona-tijd


Met het verstrijken van de weken wennen we met zijn allen steeds meer aan de nieuwe anderhalve meter afstand werkelijkheid. En tegelijkertijd went het voor geen meter. Ik mis in ieder geval het contact dat je twee maanden geleden volkomen vanzelfsprekend vond: het praatje bij de trein met bekenden, de kantoortuin waar je lekker dicht op je collega’s zit, een rondje lopen in de pauze door Den Haag centrum en ergens een kopje koffie drinken, maar vooral het face to face contact met familie, vrienden en bekenden. Je mag wel wat gasten in je huis ontvangen, maar dan moet je heel krampachtig je aan die anderhalve meter houden en proberen niet dezelfde voorwerpen aan te raken. Dat is zo’n gedoe, dat wij er niet aan zijn begonnen. Gezellig een spelletje doen met die randvoorwaarden zit er niet in. Ik vrees dan ook een beetje dat wij spellenliefhebbers totdat er een vaccin is dikke vette pech gaan hebben. Zelfs als maatregelen versoepeld gaan worden, zie ik niet in hoe je een spellenavond of spellenbeurs kan organiseren terwijl je de anderhalve meter maatregelen respecteert.  Ik reken dus op geen Spellenpret, geen Spiel en geen Spellenspektakel dit jaar. Dat is jammer, maar het is noodzakelijk als we met zijn allen het live coöperatieve spel genaamd Covid 19 willen winnen.

Er kan dus heel veel niet, maar gelukkig kan er ook heel veel wel. En daar ga ik het in de rest van dit blogje over hebben.  Allereerst mag je natuurlijk met je eigen huisgenoten spellen doen. Ik prijs me gelukkig met een echtgenoot die het ook leuk vindt om regelmatig een spelletje te doen. We hebben onszelf de challenge gegeven om al onze Ticket to Ride spellen te spelen. We zijn al een eind op streek, maar de dobbel-uitbreiding, Alvin en Dexter en het kaartspel staan nog op het programma. Op dezelfde wijze kan je voor jezelf andere challenges verzinnen, zoals alle spellen in je kast spelen (voor zo ver ze speelbaar zijn met het aantal beschikbare spellustige huisgenoten, wat in mijn geval betekent dat alles waar je meer dan twee mensen voor nodig hebt , afvalt), of alle spellen van een andere serie spelen (Dominion, Kolonisten van Catan, Carcassonne, Hoogspanning, etc.).  

Verder zijn er verschillende mogelijkheden om online met elkaar te spelen. Voor Corona kwam ik niet verder dan incidenteel een spelletje op mijn iPhone. Ik vind het gewoon veel leuker om spellen te doen met echte mensen.  Er zijn tegenwoordig legio apps waarin je bordspellen kan spelen en veel daarvan kan je niet alleen tegen de AI, maar ook tegen echte mensen spelen.  De paar apps die ik in het verleden wat fanatieker heb gespeeld zijn Ascension, Lords of Waterdeep, Stone Age en Ticket to Ride. Deze werken allemaal prima en kan je spelen tegen vrienden die deze app ook op hun telefoon hebben staan. Het nadeel van deze manier spelen is dat je wel tegen elkaar speelt, maar je elkaar verder niet hoort of ziet. En dat maakt het toch een beetje saaie, steriele bezigheid (een spel is zo veel levendiger als je erbij kan kletsen en trashtalken).

Tegenwoordig speel ik daarom ook online op twee verschillende platforms. Het eerste platform waar ik mijn geluk beproefde was Brettspielwelt. Dit is echt een verschrikkelijk ingewikkeld (gratis) platform waar je met DOS-achtige commando’s de boel aan de praat moet krijgen. Ik snap er echt geen bal van, maar gelukkig had ik een telefonische hulplijn met de Slimste Mens die mij aan het virtuele handje nam en naar een tafel leidde waar hij en nog twee vrienden zaten te wachten om Taipan (Tichu in het Duits en Engels) te spelen. Inmiddels weet ik een paar commando’s (de befaamde “/ghook XXX”) waardoor ze me niet meer bij de ingang op hoeven te halen, maar het me zelf lukt mijn vrienden te vinden. Ik heb verder geen idee hoe ik op Brettspielwelt zelf een spel kan starten. Het spelen van Taipan werkte gelukkig wel redelijk intuïtief. Ondertussen hadden we met de telefoon een groepscall zodat we elkaar ook nog konden horen. We hebben nu een keer of drie op deze manier gespeeld en ik heb het iedere keer super naar mijn zin gehad.

Het tweede platform waar ik op gespeeld heb is Boardgamearena. Dit is een website waar je gratis  een profiel kan aanmaken en vervolgens een groot aantal bord- en kaartspellen kan spelen (maar helaas geen Taipan waardoor we daarvoor Brettspielwelt nodig hebben). Ik heb hier bijvoorbeeld Stone Age, Sushi Go, Take 5!, Can’t Stop, Kingdomino, Jaipur en Puerto Rico gespeeld. Dit platform is heel makkelijk te bedienen.  Je kan zonder te betalen meespelen, maar voor een paar euro kan je een premium account aanmaken (4 euro per maand  / 24 euro voor een jaar). Het grote voordeel van een premium account is dat je bij drukte op de website (en dat komt vooral in de avonduren regelmatig voor) voorrang krijgt op de niet betalende leden. Ook krijg je toegang tot een groter spellenaanbod en mag je de kleur waarmee je speelt kiezen. Op Boardgamearena is het ook mogelijk om een potje met alleen je vrienden te starten, maar ik ben er eerlijk gezegd nog niet helemaal achter hoe dat werkt (ik ben echt een beetje digitale kneus). De ene keer lukt het me wel, maar de andere keer spelen er behalve mijn vrienden ook andere spelers mee. Ik heb op Boardgamearena al met meerdere (groepjes) vrienden spellen gedaan. Er zit een chatfunctie (typen) in dit spel, maar als ik met vrienden speel dan bel ik ze gewoon ondertussen op zodat we tijdens het spelen kunnen kletsen. Ik heb dan zelf  mijn koptelefoon met draadjes waarin ook een microfoon zit op (dan hoor ik ook nog een beetje wat er om me heen gebeurd, maar hebben de mensen waar ik mee bel geen last van een echo of galm) of ik zet mijn draadloze noisecanceling koptelefoon op (die zit lekkerder maar dan hoor ik niets meer uit de woonkamer wat ik ongezellig voor Niek vindt).

Ik hoor/lees ook dat er mensen zijn die sommige spellen via de webcam spelen. Dan heeft iemand het spel staan met een webcam er op en vertellen de niet aanwezige spelers welke zet ze willen doen. Of je speelt een roll & write waarbij iedereen wel zelf een eigen briefje moet hebben maar je via de webcam de worpen regelt. Ik heb dit niet geprobeerd, maar ik kan me voorstellen dat het prima werkt.

Laten we hopen dat als we ons allemaal heel goed aan alle maatregelen houden, we binnenkort weer gewoon bij elkaar op bezoek mogen als eerste stap (bijvoorbeeld als je geen enkele indicatie hebt dat je ziek bent en ook niemand kent met zelfs maar het meest lichte kuchje). Dan zouden we in ieder geval met vrienden weer spellen kunnen doen. Maar tot het zo ver is, is online spellen een prima manier om in deze omstandigheden toch nog gezellig een spelletje te doen met mensen waar je niet mee samenwoont.

Ik wil dit blogje eindigen met een speciale shout out (bij gebrek aan een beter woord) voor de mensen die alleen wonen. Het lijkt me heel zwaar om zo lang op jezelf aangewezen te zijn. Als student was ik wel eens een weekend alleen op mijn kamer en dat vond ik al lang. Ik wil al onze lezers die in deze situatie zitten dan ook een hart onder de riem steken en laten weten dat er aan jullie gedacht wordt. Het klinkt zo makkelijk dat we allemaal “alleen maar thuis hoeven te blijven”, maar dat is het niet. Heel veel sterkte gewenst dus aan iedereen die het nu moeilijk heeft.

Geen opmerkingen: