woensdag 14 november 2018

Recensie: Arraial

De straatfeesten die in Portugal in de zomer worden georganiseerd heten Arraial. Steden en straten proberen elkaar de loef af te streken door het beste straatfeest te organiseren. Succes wordt afgemeten aan het aantal bezoekers dat op een feestje afkomt. Het is dus zaak om in je straat een zo breed mogelijk aanbod van activiteiten te proppen zodat zo veel mogelijk soorten bezoekers zich tot jouw feestje aangetrokken voelen. In het bordspel Arraial mogen spellenliefhebbers een poging wagen om een geslaagd feestje te organiseren. 

Aan het begin van het spel krijgen alle spelers een eigen bordje met daarop afgebeeld de straat waar ze hun feestje mogen organiseren. Op ongeveer driekwart van de straat wordt een afzetting geplaatst om de ruimte aan te geven die je voor je feestje mag gebruiken.

Op het midden van de tafel komt een draaischijf te staan waarop drie kaartjes met daarop tetris-achtige vormen in vier kleuren komen te liggen. Dit stellen de verschillende activiteiten voor. Op de gele vormen staan muzikanten, op blauwe de dansvloer op de rode de marktkramen en op de groene stukken de foodtrucks.

De spelers mogen om de beurt drie acties uitvoeren. Je kan daarbij kiezen uit het pakken van een kaartje en vervolgens het bijbehorende tetris-stuk uit de voorraad op je bordje leggen (actie 1). Je moet het tetris-stukje daarbij precies zo neerleggen als het op het kaartje staat afgebeeld. Je mag het stuk dus niet draaien. Je moet het stuk ook op de tetris-manier plaatsen, of te wel van boven naar onderen laten zakken, waarbij je het stuk alleen nog een beetje naar links of rechts kan schuiven (nog steeds zonder het stuk te draaien). De tweede actie die je kan doen is de draaischijf waar de kaartjes op liggen een kwartslag draaien zodat de stukken gunstiger voor je komen te liggen.

Party-meeple in da house!
Eén muzikant/kok/verkoper/danser maakt in dit spel nog geen indruk. Pas als je een groepje van twee of meer aan elkaar grenzende tegels van dezelfde kleur hebt gemaakt, komt het feest op gang en dus de bezoekersstroom. Op ieder cluster van activiteiten komt één bezoeker (een party-meeple) af. Je mag in je straat meerdere keren een cluster van dezelfde kleur maken en ieder cluster krijgt dan één bezoeker. Maar voor iedere kleur is er ook een verliefd stelletje (twee bezoekers dus) dat naar het grootste cluster in de betreffende kleur gaat en daar net zo lang blijft tot ze via de sociale media vernemen dat ergens anders een nog groter cluster is.

Natuurlijk wil je de ruimte zo goed mogelijk benutten en probeer je dus alles  zo precies in elkaar te passen. Iedere keer als je een hele rij gevuld hebt, dan krijg je een extra rij in je straat voor je feestje én een extra neutrale bezoeker. Deze bezoeker gaat aan het begin van je straat staan twijfelen of hij naar je feestje wil komen. Twee keer in het spel (als de trekstapel leeg is) moet je het gebied waarin je je feestje houdt, twee rijen inkrimpen (ik gok dat een chagrijnige inspecteur heeft ontdekt dat je je stiekem extra stukjes straat hebt ingepikt en die weer terug eist). Als alle activiteiten dan nog in het afgezette gebied passen, dan komen de neutrale bezoekers ook binnen.

Op deze manier speel je drie rondes en wie aan het eind van het spel de meeste punten heeft, wint het spel en mag zich partyplanner van het jaar noemen.

…en de waardering

Ik vind Arraial een leuk puzzelspelletje dat lekker vlot wegspeelt. Het spel ziet ook nog heel feestelijk uit, met leuke strip-achtige afbeeldingen. Je kan verschillende strategieën volgen, zoals proberen zo veel mogelijk verliefde stellen binnen halen of juist precies bouwen en daarmee neutrale bezoekers lokken. Je bent in het spel alleen wel afhankelijk van uit welke kaarten je in je beurt mag kiezen en hoe de kaarten liggen op de draaischijf. Je moet natuurlijk zo proberen te spelen dat je een beetje flexibel  bent, maar soms krijg je precies wat je niet wil en niet kan gebruiken. Dit kan heel frustrerend zijn, vooral als een andere speler wel de door hem of haar gewenste kaarten krijgt om uit te kiezen en deze kaarten nog goed liggen ook. Ik heb me hier niet zo aan gestoord (of misschien heb ik nog nooit echt pech gehad met mijn kaarten), maar merk bij mijn medespelers dat dit een domper op de feestvreugde kan zetten. Ik vind daarom dat ik Arraial niet meer dan drie pionnen kan geven, maar de pionnen die ik geef zijn heel dik verdiend.








Uitgever: Mebo, 2018
Auteur: Nuno Bizarro Sentieiro en Paulo Soledade
Aantal spelers: 1-4
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: 15 minuten per speler
Prijs: circa 35 euro

3 opmerkingen:

Rober zei

Leuk beschreven. Het maakt dit toch wel abstracte spel enigszins levendig.
Ik krijg meteen spontaan zin om af te reizen naar Portugal en op zoek te gaan naar een leuk straatfeestje. Of wellicht makkelijker, gewoon zelf dit spel snel op tafel leggen en spelen.

Dagmar zei

Dank! Wacht nog even met afreizen tot het weer zomer is om teleurstellingen te voorkomen (het zijn zomerfeesten). Maar een ticket boeken kan vast al wel en dan kan je de hele winter in de vakantiestemming komen met dit spel!

Rober zei

Hehe, heb je gelijk in.
Er zijn ook wel feestjes in deze tijd van het jaar, maar die in de zomer zijn zeer zeker leuker en prettiger qua weer. :p
(Ik heb ze al eens mee mogen maken ;) )