zondag 4 november 2018

Maandoverzicht oktober 2018 (Dagmar)



Oktober is natuurlijk een van de beste spellenmaanden van het jaar doordat Spiel traditiegetrouw in deze maand valt. In de afgelopen blogjes hebben jullie al alles over dit spellenfeest kunnen lezen, dus dat ga ik hier niet herhalen. Maar niet alleen in de laatste dagen van deze maand stonden veel spellen op tafel, ook over de rest van de maand mag ik niet klagen. In totaal stond er 55 keer een spel op tafel, waarvan dus 20 tijdens Spiel. 

Naast alle Spiel-spellen, speelde ik nog drie spellen voor het eerst. Allereerst speelde ik Hansa Teutonica voor het eerst. Dat is niet helemaal waar, ik schijn het spel al eens eerder gedaan te hebben, maar daar kan ik me niets van herinneren dus het voelde als de eerste keer. Hansa Teutonica is een gortdroge, pittige Euro waar je een handelsnetwerk moet opbouwen in de Hanze-steden. Ik vond het erg lastig om aan het begin te verzinnen wat ik ging doen en klooide maar wat aan. Peter Hein en Anton waren wel gericht bezig en ik stond dan ook in no time kansloos achter. Dit is echt een spel dat je een paar keer achter elkaar moet doen om het goed te spelen. Ik vond er nu niet zo veel aan, maar kan me goed voorstellen dat als ik het nu snel weer zou doen het leuker zou zijn omdat ik dan slimmer zou spelen.

Het tweede nieuwe spel dat ik speelde was Kashgar. Dit is een deckbuilding spel tot de derde macht. Iedere speler begint met drie rijtjes (decks) met kaarten. Op de kaarten staan verschillende acties afgebeeld. Als je aan de beurt bent kies je één van de drie kaarten die voor aan liggen in de rijtjes uit om uit te voeren. Deze kaart schuif je vervolgens achteraan in het rijtje waar hij bij hoort. Een van de acties die je kan doen is nieuwe kaarten kopen die je ook weer achteraan het rijtje waar je op dat moment mee speelt aanschuift. Maar je moet dan dus wel weer eerst je hele rijtje doorspelen voor je die nieuwe lekkere kaart mag spelen. Ik vond dit een heel leuk mechanisme en heb het spel met veel plezier gespeeld.

Het laatste nieuwe spel dat ik heb gespeeld was Unstable Unicorns. Dit is een chaotisch kaartspelletje waarin eenhoorns de hoofdrol spelen. En dan niet de middeleeuwse variant, maar de zoete, moderne hipster eenhoorns die je nu overal ziet, of te wel eenhoorns met veel pastelkleuren, regenbogen en glitters. Alleen aan de looks zie je al dat die beesten naar aardbeienmilkshakes en suikerspinnen moeten ruiken. In dit spel moet je als eerste een aantal eenhoorns in je stal zien te krijgen. Iedere ronde speel je een kaart uit je hand. Op sommige kaarten staan eenhoorns (tsjakka, dan ben je weer een stap dichter bij je doel) en op andere staan acties. Met sommige acties help je jezelf, maar er zijn ook pestkaarten waarmee je het leven van de andere spelers zuur maakt. Ik had een kaart waardoor al mijn eenhoorns in eens panda’s waren geworden. Dat vond ik helemaal prima, want daardoor werkten pestkaarten niet op mijn als panda’s vermomde eenhoorns. Ik had namelijk ook een kaart waarmee ik de panda-vermomming weer weg kon halen zodra ik genoeg eenhoorns had om het spel te winnen. Helaas wist Peter Hein eerder zijn stal eerder vol met eenhoorns te stoppen en slaagde mijn mooie plannetje daardoor niet.  De geluksfactor in dit spel is gigantisch, maar soms kan je dus toch nog een vleugje tactiek of strategie toepassen. Tijdens het spel ben je bovendien te druk bezig met het bekijken van de grappige kaartjes die je krijgt om je heel erg druk te maken om de geluksfactor. Unstabel Unicorns is hetzelfde soort puberaal kaartspelletje als Exploding Kittens, Munchkin en Cards against Humanity. In deze spellen is meedoen en plezier hebben belangrijker dan strategie en tactiek. Veel spellenliefhebbers halen hier hun neus voor op, maar hele volksstammen vermaken zich kostelijk met dit soort spellen. En dat is natuurlijk prima. Mijn ding is het ook niet helemaal, maar ik vond het leuk om voor een keertje dit spel te doen en me onder te dompelen in de mierzoete wereld van de hedendaagse eenhoorn.

Geen opmerkingen: