maandag 9 juli 2018

Maandoverzicht: juni 2018 (Dagmar)


De afgelopen maand was een geweldige maand op spellengebied. Niet alleen speelde in weer een paar potjes Pandemic Legacy Season 2 met mijn collega’s en organiseerde ik een spellenavond op kantoor, maar ik had ook een super leuke spellendag met Peter Hein en Anton. Maar de kers op de taart was wel dat Niek en ik eind juni op vakantie gingen naar Amerika. We zijn eerst een week in Seattle geweest en hebben de laatste dagen van deze maand doorgebracht op een cruiseboot voor de BGG@SEA cruise naar Alaska. Veel mooier kan een maand niet worden. Dit is dan ook meteen de reden dat dit maandoverzicht een beetje laat is en dat het de afgelopen weken rustig was op het blog. Over onze vakantie zal ik in de komende blogjes verslag doen, dus ik beperk me in dit blogje tot een overzicht van mijn nieuw gespeelde spellen.

De hit van deze maand was Ganz schön Clever (lees hier de recensie). Hoe vaker ik dit roll&write spelletje doen, hoe leuker ik het ga vinden. Hoe vaker je het doet, hoe hoger ook je scores worden. Hieruit blijkt wel dat het in dit spel niet alleen maar om geluk draait (al helpt het natuurlijk altijd als Vrouwe Fortuna je goed gezind is). 

Ik speelde nog vier spellen voor het eerst. De eerste daarvan was Spot it. Dit is een leuk reactiespelletje waar je zo snel mogelijk ronde kaarten op elkaar moet afleggen. Op alle kaarten staan een aantal plaatjes afgebeeld. Iedere kaart heeft precies een plaatje dat overeen komt met elke andere kaart. Vraag me niet hoe ze dit uitgedokterd hebben. De plaatjes staan natuurlijk niet op dezelfde plek en zijn ook niet altijd even groot afgebeeld. Het valt dan vaak ook niet mee om het matchende plaatje te vinden. Maar ook hier helpt het als je het spel vaker doet. Peter Hein en zijn dochters waren razendsnel met dit spel. Anton en ik kwamen er niet aan te pas. Later hebben Anton en ik nog een potje samen gedaan en wij waren meer aan elkaar gewaagd. Ik vond het echt een leuk, vlot spelletje. Van reactiespelletjes wordt je ook altijd lekker alert, dus het is meteen een goed alternatief voor een bak koffie. Ik snap dan ook niet dat in bedrijven niet standaard een paar van dit soort spelletjes klaar liggen naast het koffiezetautomaat. 

Het derde nieuwe spel dat ik gespeeld heb was El Dorado (lees hier de recensie van Peter Hein). Dit is een deckbuilder waar je de juiste kaarten in je deck moet zien te verzamelen om door een afwisselend terrein te racen. Je kan verschillende routes nemen en hebt daar verschillende kaarten voor nodig dus je moet een beetje plannen wat je wilt gaan doen maar daarbij ook voldoende ruimte voor flexibiliteit inbouwen om een andere route te nemen als je net de verkeerde mix van kaarten trekt of als een andere speler je blokkeert. Ik vond het een leuk spel en stond het grootste deel van het spel strak aan kop. Maar in het laatste stukje van het bord liep ik hopeloos vast omdat ik niet de goede combinatie van kaarten trok (voornamelijk omdat ze te weinig in mijn dek zaten). Ik werd dan ook laatste. Ik vond het een erg leuk spel en zou het graag nog eens doen. Het spel zit elegant in elkaar en doordat je met een modulair bord werkt zit er ook veel variatie in het spel. 

Het vierde nieuwe spel dat ik deed was het Bob Ross bordspel. Dit spel is in Europa lastig verkrijgbaar. In Amerika wordt het exclusief via Target (een warenhuis keten) verkocht. In Seattle zat vlak bij Pike Place (de farmers market waar ooit Starbucks begonnen is) een locatie van Target. Tijdens onze vakantie in Seattle heb ik dan ook een exemplaar van dit spel opgepikt omdat het me het perfecte souvenir leek voor onze vakantie omdat het een spel is waar de schilderijen van Bob Ross in centraal staan en Bob Ross heel veel schilderijen maakte van landschappen uit Alaska. Voor wie hem niet kent, Bob Ross is een schilder die in de jaren ‘80 op tv schilderles gaf. Hij deed dan precies voor wat je stap voor stap moest doen om een prachtig landschap te schilderen. Hij had een hele relaxte stem en mensen keken dus zelfs naar zijn programma als ze niet mee schilderden omdat het gewoon heerlijk ontspannen tv was. Bob Ross is echt een ikoon in Amerika en je ziet overal producten met zijn schilderijen er op, zoals puzzels, bekers, kaarten en posters. Om mijn winkansen te verhogen heb ik Bob Ross oorbellen en sokken gekocht. Helaas mocht dat niet baten want Niek heeft tot nu toe al onze potjes gewonnen. Het zullen zijn goede schilder-genen zijn die zijn moeder (kunstenaar) aan hem heeft doorgegeven. Daar kan natuurlijk geen sok tegen op. 

In het spel proberen de spelers zo snel mogelijk (ik geef toe dat dat niet echt in de geest van Bob Ross is) een Bob Ross schilderij na te maken. Het betreffende schilderij staat op een ezel op tafel en er staan drie onderdelen op die je moet maken (bijvoorbeeld happy little trees, allmighty mountains en fluffy clouds) door een de juiste combinatie van verfkaarten en de juiste kwastkaart te verzamelen. Hoe sneller je dit doet, hoe meer punten je scoort. En dat zijn niet zo maar punten, maar chill-points. Het is per slot van rekening wel de bedoeling dat je ontspannen over de finish komt. En dat hoeft niet eens als winnaar te zijn, want compleet volgens Bob Ross’ filosofie: everybody is a winner volgens de spelregels. Het spel ziet er fantastisch uit en speelt redelijk vlot weg. Toch zitten er wel een paar rafelrandjes aan die een grotere uitgever er vast uit had gepoetst. Zo is het spel meteen afgelopen als iemand het eind van het Chill-points-track bereikt, maar wordt de ronde niet uitgespeeld. Dit geeft de startspeler een voordeel (lees: ik ben een beetje zure verliezer want Niek won een keer terwijl ik in mijn volgende beurt ook uit zou zijn gegaan maar omdat de ronde niet werd uitgespeeld kwam ik daar niet aan toe). Maar dit mag de pret niet drukken, dit is het beste vakantiesouvenir dat ik in deze vakantie heb gekocht. 

Het laatste nieuwe spel dat ik heb gedaan is Star Realms Frontier. Dit is de nieuwe set van Star Realms die binnenkort verkrijgbaar is. Deze set is via een Kickstarter campagne gefinancierd en had eigenlijk eind vorig jaar al moeten verschijnen. Maar zo als het met veel Kickstarter-projecten gaat: het project liep vertraging op. Op hele korte termijn wordt begonnen met het verzenden van de sets naar de backers. De Amerikaanse backers gaan de sets dus snel krijgen, maar wij in Europa moeten nog een paar weken langer wachten omdat onze voorraad eerst nog per schip naar Europa moet worden getransporteerd. De uitgever had wel alvast een doosje naar BGG gestuurd zodat we op de cruise alvast kennis kunnen maken met de set. Er werd ons hierbij wel gevraagd om geen foto’s van de kaarten te maken om op internet te zetten om de verrassing voor de backers niet te verpesten. We mochten wel over de kaarten schrijven. 

Als je bekend bent met Star Realms dan hoef je de regels niet eens te lezen en spreekt alles eigenlijk voor zich. Het spel speelde dan ook lekker vlot weg. Niek en ik hadden wel de indruk dat de kaarten iets sterker zijn dan die uit de oude sets. Ik vraag me dus af hoe leuk het is om ze te mixen met de andere sets. Dan wordt het misschien een beetje een loterij waarin de prijs is wanneer deze kaarten opduiken. Ik zal het eens uitproberen als ik mijn kickstarter pakket ontvangen heb. 

In de categorie: gouden ouden speelde ik deze maand zowel het Puerto Rico bordspel als het Puerto Rico kaartspel (San Juan) weer eens. Beide spellen hebben niets aan hun glans verloren. In beide spellen staat het kiezen van rollen centraal. Alle spelers mogen de actie van de rol uitvoeren, maar de kiezende speler krijgt een extraatje. Omdat iedereen de actie mag uitvoeren probeer je het zo te plannen dat de anderen net niets aan de actie hebben op het moment dat jij hem kiest (bijvoorbeeld verkopen als de anderen geen goederen op voorraad hebben) en probeer je in te schatten wat de anderen gaan doen zodat jij daar optimaal op mee kan liften. Beide spellen smaakten naar meer, dus ik hoop ze binnenkort nog eens te kunnen spelen.

Geen opmerkingen: