maandag 6 november 2017

Spiel 2017: de laatste losse eindjes

In de blogjes van de afgelopen dagen heb ik al veel verteld over wat ik op Spiel allemaal gespeeld, gekocht, gedaan en gezien heb. Maar ik heb toch nog een paar foto's over die ik graag met jullie wil delen, maar die niet echt in mijn vorige stukjes pasten. Dit blogje is dus een samenraapsel van nog wat foto's over van alles en nog wat door elkaar.

De introductie van  Pandemic Legacy Season 2 werd extra luister bijgezet door flesjes met hygiënische handgel en mondmaskers uit te delen. 

Anton demonstreert het Pandemic Legacy Season 2 Masker. Zou het spel zo besmettelijk zijn dat we er voor beschermd moeten worden? 

Op de beurs waren ook veel stands waar je miniaturen en de spullen die je nodig hebt om ze te beschilderen kon kopen. Ik vind het er prachtig uitzien, maar heb zelf nog de tijd nog de vaste hand om de miniaturen in mijn spellen te schilderen. Als ik dit zou doen dan zou het er uitzien alsof een kleuter aan de slag was gegaan en dat lijkt me geen goed idee. 

Er waren ook veel stands waar niet spelgerelateerde spullen werden verkocht. Dit varieerde van my little ponies, honingwijn, kussens met manga afbeeldingen, t-shirts met grappige teksten tot deze prachtige gesneden houten draken. 

Er waren ook meerdere stands waar je speciale tafels kon kopen waar je spellen aan kon doen. Dit vond ik zelf het mooiste exemplaar. Het is alleen niet echt geschikt voor in de woonkamer. Maar als ik zeer ruim behuisd was en een enorme spellenkamer zou hebben, dan zou ik er geen bezwaar tegen hebben om dit exemplaar daar neer te zetten. 

Er is deze Spiel veel geklaagd over de hoge prijzen van nieuwe spellen. Voor sommige tweedehandsspellen werden echter ook flinke prijzen gevraagd. Haleluja! Zestig euro voor een tweedehands spelletje dat een paar jaar geleden  slechts een tientje kostte, vind ik toch best duur. Er zijn maar weinig aandelen die zo'n rendement hebben laten zien in dezelfde periode. 

De meeste spellenliefhebbers halen hun neus op voor Monopoly, maar schijnbaar zijn er uitzonderingen gelet op de enorme stapel Monopoly-varianten die bij deze stand werden aangeboden. 

Het is dat ik geen muts-hoofd heb, want dit exemplaar vind ik werkelijk geweldig gaaf. 

Bezoekers waarvan hun ogen groter zijn dan hun koffer konden in deze stand terecht om hun spellen  met de post naar huis te laten sturen. 

Dit vond ik de meest opvallend verpakking. Mannen vinden het ruimtethema doorgaans leuk, maar zitten niet te wachten op een felroze doos in hun collectie en vrouwen vinden de roze doos dan wel weer leuk maar hebben vaak niet zo veel op met een ruimtethema. Op welke doelgroep richt dit spel zich eigenlijk?

Na vorig jaar het Japanse WC-spel (Who soiled the toilet), werd er dit jaar wederom een WC-spel geïntroduceerd met de bizarre naam Pipi Party. 
En daarmee ben ik aan het eind gekomen van mijn Spiel-verslaggeving voor dit jaar. Ik hoop dat jullie mijn stukjes met plezier gelezen en bekeken hebben.

De komende weken zal het kaf van het koren gescheiden worden en zal langzaamaan steeds duidelijker worden welke spellen nou de echte toppers van deze editie zijn en welke spellen volgend jaar misschien al wel in de ramsj liggen. Ik ben benieuwd!

Geen opmerkingen: