dinsdag 10 oktober 2017

Of Dice and Men

Tijdens mijn lunchpauze loop ik regelmatig een rondje loop door Den Haag. Tijdens deze wandelingetjes loop ik soms ook even bij de American Bookstore naar binnen. Zij hebben een heel klein hoekje met wat spellen en ik vind het altijd leuk om te kijken wat ze hebben (al zit er eigenlijk bijna nooit iets echt interessants bij). De laatste keer dat ik bij de American Bookstore was, viel mijn oog op een boek met een prachtige dobbelsteen op de kaft en met een wel een hele grappige titel: Of Dice and Men.

Deze titel is duidelijk een verwijzing naar de novelle Of Mice and Men van Steinbeck. Ik heb dit boek nooit gelezen, maar volgens wikipedia is het een boek dat gaat over vriendschap en kameraadschap (ik neem me hierbij voor om dit boek binnenkort eens te gaan lezen). De titel van dit boek is op haar beurt weer een verwijzing naar een gedicht van Robert Burns dat "To a Mouse" heet. In dit gedicht staat de zin “de best bedachte plannen van muizen en mensen lopen vaak mis”. Het gedicht wijst er op dat mensen en muizen beide onderworpen zijn aan het noodlot. En laat een dobbelsteen nou een mooie metafoor zijn voor dit noodlot.

De ondertitel van Of Dice and Men is “The story of Dungeons & Dragons and the people who play it”. Het boek is geschreven door David M. Ewalt die overdag een serieuze journalist is, maar ’s nachts transformeert in een level fifteen cleric tijdens epische Dungeons & Dragons avonturen. Nou ben ik geen D&D speler, maar heb ik wel veel plezier beleefd aan spin-offs van dit speltype (denk aan Dungeons & Dragons het bordspel of Lords of Waterdeep). Anyway, ik stond in no time met dit boek bij de kassa en las terwijl ik mijn bammetjes achter mijn bureau op at al de eerste paar pagina’s. En dat beviel zo goed dat het boek binnen een paar dagen uit was.

Voor wie het niet kent, Dungeons & Dragons is een role-playing game. Een persoon is de Dungeon Master (spelleider) die aan een groepje andere spelers een heldhaftig verhaal vertelt dat zich afspeelt in een soort middeleeuwse fantasy setting. De andere spelers kiezen een rol (bijvoorbeeld cleric, dwerg of elf) en spelen de hoofdrol in het verhaal van de Dungeon Master. De spelers beslissen zelf wat hun karakters in het verhaal doen en de Dungeon Master vertelt vervolgens welk effect hun keuzes hebben. De karakters hebben verschillende eigenschappen op verschillende niveaus (levels). Het is slim om de karakters acties te laten uitvoeren die passen bij hun eigenschappen en levels. Zo zal een dwerg vast meer kracht hebben dan een elf en is het dus slimmer om een dwerg een deur in te laten trappen als dat nodig is. In Dungeons & Dragons moet heel veel met dobbelstenen gegooid worden om te controleren of acties die gekozen zijn ook slagen. Zo is de deur misschien wel 12 sterk, heeft de dwerg een kracht van 4 en moet hij met zijn dobbelstenen dus nog minimaal 8 gooien om de deur open te krijgen.

In het boek Of Dice and Men neemt de schrijver je mee op zijn eigen ontdekkingstocht naar de oorsprong van Dungeons &  Dragons. Hij gaat daarbij zowel in op de creatieve kant van het spel (wie heeft welke elementen aan het spel toegevoegd) als op de zakelijke kant (hoe gingen de bedenkers van het spel om met het leiden van een bedrijf). Ook beschrijft hij hoe de populariteit van D&D door de verschillende creatieve keuzes tot grote hoogte steeg, weer terugviel en weer toenam. Ook gaat hij in op de impact van Dungeons & Dragons op andere spellen, computerspellen en andere spelers. Door dit verhaal heen weeft hij zijn eigen D&D-geschiedenis. Hij vertelt wat het spel voor hem betekende tijdens verschillende momenten in zijn leven. En dat vult hij aan met voorbeelden van avonturen die hij met zijn vrienden heeft beleefd aan de D&D-tafel.

Het boek leest als een trein en je wordt echt meegenomen in verhalen over hoe hij de informatie voor dit boek heeft verzameld, de geschiedenis van het spel en zijn eigen relatie tot D&D. Ik heb regelmatig hardop zitten lachen om het boek. Aan de ene kant neemt hij het hele D&D-gebeuren heel serieus, maar aan de andere kant schaamt hij zich soms ook wel een beetje voor hoe ver zijn liefde voor dit spel gaat en dat beschrijft hij vervolgens met veel liefdevolle humor. Ik zal één voorbeeld geven. Hij is een keer naar een speciaal wargames-weekend geweest omdat dat één van de inspiratiebronnen voor D&D is geweest en hij vindt dat hij dat ook een keer geprobeerd moet hebben. Hij doet mee aan een Napoleontische veldslag en vindt er niet heel veel aan. Nadat hij de spelleider bedankt heeft beschrijft hij zijn vertrek als volgt: “I traced a march column across the parking lot, unlimbered my car, and send two hundred horses down the left flank of the Pennsylvania Turnpike”. Ik vind dat echt een prachtige zin en moest er heel hard om lachen.

Wil Wheaton heeft een keer een prachtige speech gegeven over waarom het geweldig is om een nerd te zijn. Voor hem is wat nerds met elkaar verbindt dat ze op dezelfde intense manier van dingen houden die de meeste mensen een beetje raar vinden (zie hier voor zijn blog hierover , inclusief een link naar het youtube filmpje). 

David M. Ewalt houdt ontegenzeggelijk op een nerdy manier van Dungeons & Dragons. Ik deel zijn passie voor D&D niet, maar ik houd dan weer wel op diezelfde manier van bordspellen (en als jij dit leest, jij waarschijnlijk ook). Veel mensen vinden het raar dat bordspellen spelen een hobby is en omdat ik dat weet vind ik het soms ook lastig om openlijk te zeggen dat ik een passie heb voor spellen, ik een inloopkast met een kleine 500 spellen heb en dat ik af en toe dagen vrij neem om de hele dag spellen te spelen. Mensen kijken je soms toch een beetje aan alsof je niet helemaal wijs bent.  Ik heb daarom met plezier en herkenning gelezen over de manier waarop hij Dungeons & Dragons op een voetstuk plaatst en vertelt waarom het spel belangrijk is voor hem en voor vele anderen. Ook als je dus niet bijster geïnteresseerd bent in Dungeons & Dragons, is dit boek als spellenliefhebber een aanrader omdat het in de kern gaat over de manier waarop spellen een rol in ons leven spelen en over de vriendschap en kameraadschap die we ervaren als we spellen doen met gelijkgestemden. En daarmee zijn we weer terug bij Of Mice and Men. 

5 opmerkingen:

N/A zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Dagmar zei

Dank voor het compliment. Leuke reacties motiveren ons weer om blogjes te blijven schrijven.

Wouter Cordewiner zei

Dit soort posts is waarom ik na meer dan een decennium nog altijd zo graag de Spellengek blog lees en volg :-D

Ilja den hollander zei

Weer een heel leuk stukje Dagmar!

Elma zei

Klinkt als een must have, dit boek. Ik ga gelijk kijken of ik het ergens op de kop kan tikken. Ik ben al eens eerder op zoek geweest naar boeken over spellen, maar kwam niet erg ver. Leuk dus dat ik het in deze blog tegen kom!