woensdag 22 maart 2017

Zuiderspel 2017 (Dagmar)

Afgelopen zondag stond Zuiderspel met grote letters in mijn agenda genoteerd. Helaas stond er nog veel meer in mijn agenda waardoor het niet mogelijk was om een hele dag naar deze sympathieke beurs te gaan, maar een middagje zat er gelukkig nog wel in. Niek en ik kwamen rond 1 uur aan in Veldhoven. Aan het parkeerterrein was al te zien dat het goed druk was. Niet dat er over parkeerruimte te klagen was, maar het leek drukker dan vorig jaar. Snel parkeerden we de auto en gingen naar binnen. Een voordeel van "fashionably late" komen is dat er geen rijen meer bij de kassa staan.

We konden dus vlot naar binnen lopen. Ik ging als eerste op zoek naar de winkel van Spelspul. Daar had ik namelijk afgelopen vrijdag een heel fijn e-mailtje van gekregen dat ze eindelijk Terraforming Mars binnen hadden gekregen en dat ze die voor me mee zouden nemen naar de beurs. Ze zaten gelukkig vlak bij de ingang dus ik had ze zo gevonden. Ze hadden verder ook nog het Dominion Upgrade Pack voor me klaar liggen. Binnen tien minuten na aankomst op de beurs was mijn portemonnee dus al een stuk lichter en mijn tas een stuk zwaarder. Een goed begin is het halve werk!

Na het vullen van het gat in mijn hand, wilde ik graag ergens een spelletje gaan doen en dus gingen we op zoek naar een vrij tafeltje. En dat viel dan weer niet heel erg mee. Het was goed druk op de beurs en alle tafeltjes zaten vol. Maar gelukkig spotten we in een hoek van de beurs de stand van Chronicle Games waar onder andere Droomhuis werd uitgelegd. Er was daar geen tafel leeg maar er waren wel mensen net klaar. Zodra zij opstonden, schoven Niek en ik snel aan. Terwijl het spel werd klaargelegd voor ons liepen ook net Roger en Frank (mede-Spiel-natuurvriendenhuis-gangers) langs. Zij wilden het spel ook wel eens proberen en schoven dus ook bij ons aan.

In Droomhuis bouwen de spelers hun droomhuis. Of ten minste, dat proberen ze. Iedere ronde worden er in het midden van de tafel een aantal setjes kaarten neergelegd. Elk setje bestaat uit een kamer-kaart (bijvoorbeeld een slaapkamer, keuken of garage) en een kaart met daarop een actie of een stuk dak. Omstebeurt kiezen de spelers een setje uit om hun huis vol te bouwen. Aan het eind van het spel wordt het huis gewaardeerd (een grote slaapkamer levert meer punten op dan een kleintje, een huis met een badkamer, douche en slaapkamer levert extra punten op en een dak van één kleur levert ook extra punten op). Over smaak valt natuurlijk niet te twisten, maar volgens de puntentelling had Roger het beste Droomhuis gebouwd. We waren alle vier aangenaam verrast door dit spelletje. Het is een leuk familievriendelijk tussendoortje. Ik denk wel dat het vooral leuk is met meer dan twee spelers en dus heb ik het niet gekocht. Maar dat neemt niet weg dat ik het graag nog eens zou willen doen.

Omdat het nog steeds druk was op de beurs besloten we maar gewoon te gaan wachten bij een spel dat we wilden proberen in plaats van op goed geluk rondjes lopen. In de stand van White Goblin werd Kingdomino (samentrekking van Kingdom en Domino) gedemonstreerd. Ik heb de laatste tijd veel goeds over dit spel gelezen en wilde het dus graag eens proberen. We hebben een minuut of 5 moeten wachten en toen kwam er een tafeltje vrij. Kingdomino is een legspelletje waar je omstebeurt tegels uitkiest die je vervolgens aanlegt in je Koninkrijkje. Op sommige tegels staat één of meerdere kroontjes. Aan het eind van het spel bepaal je je punten door het aantal kroontjes in een gebied (terreinsoort) te vermenigvuldigen met het aantal vakjes dat dit gebied groot is. Dit spel viel bij ons niet helemaal in de smaak. Ik kan me goed voorstellen dat het leuker is met meer spelers, maar met twee was het een beetje te licht en de geluksfactor was te groot doordat niet alle tegels voorbij kwamen. Zo had Niek een heel groot geel gebied, maar er was nooit een geel kroontje voorbij gekomen en dus leverde het geen enkele punt op. Ik kreeg later de tip om met twee spelers alle tegels in het spel te laten (volgens de regels moet je er de helft uithalen). Dan schijnt het spel ook met zin tweeën best leuk te zijn.

Bij White Goblin Games werd ook het nieuwe dobbelspelletje Twenty-one gedemonstreerd. Omdat dit ook een vlot spelletje zou zijn, besloten we weer te wachten op een plekje. Terwijl we stonden te wachten liep Olav (een bekende van Spellenpret) langs en hij wilde het spel ook wel doen. Na een paar minuten gewacht te hebben kwam er inderdaad een tafeltje vrij en dus schoven we snel aan.

Twenty-one is een dobbelspel in de traditie van Qwixx en Qwinto. Iedereen heeft een velletje voor zich liggen met daarop rijen met gekleurde dobbelstenen van verschillende waardes. De velletjes verschillen van elkaar zodat iedereen zijn eigen spel moet spelen. Omstebeurt gooien de spelers met de dobbelstenen. Iedere ronde moet je ten minste één vakje vullen in de rij waar je mee bezig bent. Je moet namelijk eerst de hele eerste rij volmaken voor je in een volgende beurt aan een nieuwe rij mag beginnen. Je hoopt dat je precies de op jouw rij afgebeelde dobbelstenen gooit. Als dat lukt dan vul je de bijbehorende waarde in en kruis je nog een klein vakje aan om aan te geven dat het exact klopte. Maar als dat niet lukt mag je ook een lagere waarde invullen. Als ook dat niet lukt dan moet je het meest linker getal doorstrepen. Als de rij vol is dan tel je de waardes op en krijg je nog een bonus voor het aantal getallen dat je exact goed had (hoe meer goed, hoe groter de bonus). Het spel is meteen afgelopen als iemand zijn velletje helemaal vol heeft. De spanning in dit spel zit tussen het vinden van de balans tussen het liefst te wachten op een perfecte worp maar soms toch maar genoegen nemen met minder dan perfect omdat snelheid ook beloond wordt. Ik vond het een leuk spelletje, maar denk wel dat de geluksfactor iets hoger is dan Qwixx en Qwinto. Als net de juiste getallen gegooid worden dan helpt dat namelijk enorm en dan ben je en snel en krijg je veel bonuspunten. Ik ben dus heel benieuwd hoe leuk dit spel blijft als je het vaker doet (een te hoge geluksfactor kan immers het speelplezier behoorlijk vergallen). Maar het spel was veelbelovend genoeg om mee naar huis te zijn gegaan.

We liepen weer door en de tafels zaten nog steeds vol. In een hoek van de zaal kwamen we Seb en Ronald (ook bekenden van Spellenpret) tegen en daar hebben we even een praatje meegemaakt. In die hoek stond ook een reuze versie van Qango. Seb had dit spel eerder gedaan en was er wel over te spreken. Het was een spel dat in een paar minuten te spelen zou zijn en er kwam net een plekje leeg dus we besloten onze kans te wagen. Het bleek een soort Vier op een Rij/Boter Kaas en Eieren-achtig spel te zijn. Omstebeurt leg je een schijf op het bord. Je kan winnen als je vijf op een rij hebt, of door vier stenen in een vierkantje (twee bij twee) te leggen of als je een veldje weet te claimen (op het bord staan groepjes van 3 vakjes in een kleur in de vorm van L afgebeeld). Seb had geen woord gelogen toen hij zei dat je dit spel in een paar minuten kan spelen. Wij speelden in een paar minuten zelfs drie potjes. We deelden alleen niet zijn enthousiasme voor het spel. We hadden sterk de indruk dat degene die begint ook altijd degene zal zijn die wint. De andere speler is namelijk continue bezig met het blokken van de velden die de startspeler nodig heeft om te winnen. En dat verveelt snel.


We vonden het zo onderhand wel weer welletjes geweest. Ik heb een paar leuke uurtjes op de beurs beleefd. Ik kan eigenlijk maar twee minpunten opnoemen:  (1) Jammer dat Veldhoven niet dichterbij Zuid-Holland ligt en (2) jammer dat er zo veel bezoekers waren dat het lastig was om een tafeltje te vinden om een spel te proberen. Hopelijk vatten de uitgevers dit laatste punt op als een aanmoediging om volgend jaar meer tafels neer te zetten zodat het makkelijker wordt om dan een spelletje te doen. Ik vond het verder leuk dat er meerdere winkels waren waar nieuwe of tweedehandsspellen verkocht werden zodat ik lekker even kon rondneuzen. Ook was het leuk om zo veel bekenden tegen te komen voor een praatje of een spelletje. Ik had trouwens de indruk dat er niet alleen het standaard veelspelers publiek op de beurs was afgekomen, maar ook veel mensen uit de regio die minder bekend zijn met onze hobby. Er waren ook veel kinderen mee en ook die leken zich prima te vermaken in een hoek met allemaal kinderspellen. De beurs was verder ruim opgezet zodat je goed kon rondlopen (geen krappe gangpaden) en rustig kon spelen (tafels niet te dicht op elkaar) en was ook het klimaat in de zaal prima (prima temperatuur, niet te veel geluid, voldoende licht). Als het even kan, kom ik volgend jaar dus graag weer terug. Zuiderspel is een leuke beurs die zich misschien net wat meer richt op mensen die af en toe eens een spelletje doen en die dus minder bekend zijn met de laatste spellen dan op de verwende veelspeler die eigenlijk alles al kent en gespeeld heeft. Maar ook de laatste groep kan zich volgens mij prima een dagje vermaken op deze beurs.

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Heb ik het nou goed begrepen dat jullie een tijdje terug hebben aangegeven dat er ergens in het 2e kwartaal (hopelijk van dit jaar) een Nederlandstalige versie uit gaat komen van Terraforming Mars? Of is dit een valse hoop van mij (geweest)?

Jan

Dagmar zei

Hallo Jan,

Er gaat een Nederlandse editie komen (zie hier: https://boardgamegeek.com/article/24501070#24501070), maar wanneer die uiteindelijk in de winkels gaat liggen is onduidelijk. Planningen worden vaker niet dan wel gehaald. Op basis van wat ik her en der heb opgevangen lijkt het tweede kwartaal geen slechte gok, maar kijk niet vreemd op als het een kwartaaltje later wordt.

Anoniem zei

He Dagmar,

Bedankt voor je reactie. Weet niet of ik het geduld kan opbrengen........ :-)
Speelt de Engelstalige versie ook lekker weg?

Jan

Dagmar zei

Ik speel net zo makkelijk in het Engels als in het Nederlands. Maar dat is voor iedereen anders afhankelijk van hoe goed je Engels is. Voor sciencefiction spellen denk ik dat een Engels spel zelfs thematisch beter werkt omdat heel veel woorden (denk ik) lastig naar het Nederlands te vertalen zijn.

Als je de Engelse editie wilt, dan moet je wel snel zijn want ze vliegen van de planken. Misschien zijn ze zelfs nu al weer uitverkocht en moet je dus ook voor de Engelse versie wachten op de volgende druk (dat duurt zo weer een paar maanden).

Op Boardgamegeek kan je spelregels in de files-sectie downloaden als je wilt. Als je die begrijpt dan zal je de rest van de teksten op het spel ook wel begrijpen.

Anoniem zei

Dankjewel voor je uitgebreide reactie.
Zelf heb ik ook genoeg spellen met Engelstalige spelregels en lukt het redelijk om mij daar doorheen te worstelen. Het zit'em meer in de medespelers, die willen niet teveel Engelse tekst op de kaartjes en daar ben ik bij dit spel toch wel wat 'bang' voor.

Je hebt mij wel aan het twijfelen gebracht nu hoor, wil het spel namelijk dolgraag hebben. Heb je nog een tip-adres??

En heel veel speelplezier jullie (groeten uit de buurgemeente Rijnsburg).
Misschien moet ik toch maar een keer naar spellenpret in Sassenheim komen kijken (of is er inmiddels een andere lokatie?).

Jan

Dagmar zei

Ik kan je helaas niet vertellen waar op dit moment nog Engelse versies van Terraforming Mars te koop zijn. Als je niets online kan vinden dan zou je een paarspellenwinkels zonder online loket eens een belletje kunnen geven. Misschien heb je geluk.