woensdag 27 april 2016

Spellen top-100 2016: laatste kans!

Voor wie het nog niet gedaan heeft: je kunt nog drie dagen en een paar uur je stem uitbrengen voor de spellen top-100 van 2016. De strijd in de top-10 en om welk spel de hoogste nieuwe binnenkomer wordt is dit jaar bijzonder spannend.

Stem dus voor het te laat is en stuur je lijst naar spellengektop100@gmail.com!

woensdag 20 april 2016

Recensie: Nyet!

Goede spellen verliezen nooit hun aantrekkingskracht en dus zal er na verloop van tijd altijd weer een uitgever zijn die brood ziet in de heruitgave van een klassieker. Vaak gaat er dan natuurlijk wel een verse laag vormgeving over het spel heen. Zo ook bij Nyet!. Ielo is niet de eerste uitgever die dit spel op de markt heeft gebracht. Heidelberger, Goldsieber, Amigo en Rio Grande gingen Ielo al voor (bij de twee laatstgenoemden zat het spel verstopt in de Mü and lots more uitgave).

Nyet! is een slagenspelletje met een twist. Het spel zelf is redelijk recht toe, rechtaan: er komt iemand uit, de rest moet volgen, als je dat niet kan dan mag je troeven en wie de slag wint mag daarna weer uitkomen. Iedere slag levert punten op en wie de meeste punten heeft wint.

Het is echter de twist die van dit standaard slagenspel iets nieuws maakt. Voor het spel begint bepalen de spelers namelijk samen wie de startspeler is, of en zo ja hoeveel kaarten er afgelegd dan wel doorgegeven moeten worden, wat de troefkleur is, of en zo ja van welke kleur de 1 supertroef is en ten slotte hoeveel punten er per slag te verdienen of verliezen zijn.

Alle opties staan afgebeeld op een kaartje dat in het midden van de tafel ligt. De spelers leggen omstebeurt fiches neer op de opties die ze niet willen (groen wordt niet de troefkleur, Peter Hein mag niet weer de startspeler zijn, een slag is geen twee minpunten waard, etc.). Dit gaat net zo lang door tot in elke rij nog één vakje over is en dan weet je hoe het spel de volgende ronde gespeeld gaat worden. De startspeler kiest dan nog een maat voor die ronde en daarna kan het spelen beginnen. De leden van de teams krijgen ieder de punten van het hele team.

Je speelt in principe net zo veel rondjes als er spelers zijn, maar als je wilt kan je natuurlijk prima meer of minder rondes spelen. Wie aan het eind van het spel de meeste punten heeft wint.

...en de waardering


Ik houd wel van een slagenspelletje op zijn tijd en Nyet! is daarop geen uitzondering. Ik vind het een leuke twist dat je door omstebeurt te bepalen welke opties het niet worden, je samen bepaald wat de regels van een rondje wel zijn. Officieel kan je het spel ook met zijn drieën spelen, maar dat raad ik af. Dan is de balans van twee spelers (de startspeler en zijn maat) tegen één te onevenwichtig. Met vier of vijf werkt het wel goed. Ik geef Nyet! dan ook een dikke Da (ja in het Russisch). Goede kaartspelletjes kan je niet te veel hebben (hetzelfde geldt overigens ook voor tassen en schoenen). 







Auteur: Stefan Dorra
Uitgever: Iello, 2015
Aantal spelers: 3-5
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Speelduur: 30 minuten
Prijs: circa 15 euro

woensdag 6 april 2016

Top-100 2016

Het is alweer bijna een week april: de hoogste tijd dus voor alweer de negende editie van de spellen top-100 van de Lage Landen!

Stuur je lijst naar spellengektop100@gmail.com!

De regels zijn dezelfde als de vorig jaren:

-stuur een lijstje in van minimaal 10 en maximaal 20 spellen met daarin:
-je nr. 1
-je nummers 2-10 in willekeurige volgorde
-(eventueel) je nummers 11-20 in willekeurige volgorde

-ieder genre is welkom, computerspellen natuurlijk uitgezonderd

-uitbreidingen zoals Steden en Ridders tel ik als stem voor het basisspel

-zelfstandige varianten zoals Ticket to Ride: Europa tel ik wel apart. Een uitzondering is Dominion: Intrige en soortgelijke zelfstandig speelbare uitbreidingen

-stemmen kan tot en met 30 april; daarna maak ik de lijst op

-commentaar bij een spel? Graag! Uit de commentaren maak ik een selectie om in het overzicht te plaatsen.

Ik hoop dit jaar boven de 200 stemmen te komen, dus stemt allen!

Voor een terugblik kun je eens een kijkje nemen bij de vorige jaargangen:

-2015
-2014
-2013
-2012
-2011

zaterdag 2 april 2016

Mijn favoriete tweepersoonsspellen (Dagmar)

Ik speel heel vaak tweepersoonsspellen en het leek me daarom leuk om mijn favorieten tweepersoonsspellen op een rij te zetten. Hier zitten ook een aantal spellen tussen die je met meer dan twee personen kan doen, maar die met twee spelers ook super leuk zijn. Mijn keuzes worden beïnvloed door de mensen waar ik vaak mee speel. Er zijn tweepersoonsspellen die mij heel leuk lijken, maar als mijn speelmaatjes (met name Niek) er niet aan willen dan houdt op en komen de spellen niet op tafel. Ik zet de spellen op alfabetische volgorde en heb linkjes naar de recensies toegevoegd voor als je de spellen niet kent en er meer over wilt weten. 

Agricola 2 spelers 
Het gewone Agricola kan je ook prima met twee personen spelen en dat ik heb ik dan ook vaak gedaan vóór Agricola 2 spelers bestond. Sindsdien speel ik alleen nog dit spel. Het is sneller op tafel te zetten (minder spelmateriaal), is net wat simpeler, maar heeft de essentie van Agricola behouden. Door de prachtige houten beestjes is dit spel prachtig om te zien en is het echt leuk om je boerenbedrijf te zien ontstaan. Maar dit is ook echt een heel spannend spel dat bij ons altijd met het mes op tafel gespeeld wordt.

Dominion
Dominion kán je ook met drie of vier spelers spelen (of zelfs met vijf als je naast Dominion ook Intrigue hebt), maar het spel komt wat mij betreft het best tot zijn recht met zijn tweeën. Dan hoef je het minst lang op je beurt te wachten en kan je in een hoog tempo doorspelen. Door alle uitbreidingen die het spel heeft (en dit jaar komt er nog een nieuwe uitbreiding bij) kan je echt eindeloos variëren. En dat is één van de belangrijkste charmes van dit spel want daardoor moet je ieder potje weer uitvogelen hoe je het maximale haalt uit de kaarten die beschikbaar zijn. Als je Dominion op tafel zet dan weet je één ding zeker: het blijft niet bij één potje.

Flowerpower
Flowerpower is een heerlijk eenvoudig tweepersoonsspelletje dat bijna rustgevend is. In je beurt trek je een fiche uit een zak met daarop twee bloemen (soms hetzelfde, vaak verschillend) en deze leg je op het bord. Je probeert op die manier zo groot mogelijke vakken met dezelfde bloemen te maken. Tijdens het spel ontstaat zo langzaamaan een prachtige bloemenzee. Ik snap werkelijk niet dat geen uitgever dit spel ooit heeft uitgebracht in het Nederlands. Het is niet alleen een fantastisch spel voor Nederlanders maar ook een geweldig souvenir voor toeristen die de bollenvelden bezoeken. Vervang de bloemen door verschillende soorten tulpen, stop spelregels in verschillende talen in de doos en open een stand op de Keukenhof en volgens mij kan het niet anders of je loopt binnen.

Jaipur
Jaipur is een heerlijk tweepersoonsspel waar je continue voor lastige keuzes wordt gezet. Elke keus die je maakt betekent dat je iets anders dat je ook zou willen niet kan doen. En daarbij moet je ook nog rekening houden met wat jouw keuzes betekenen voor de opties die de andere speler heeft. Het spel ziet er ook nog eens prachtig uit en zit in een handig klein doosje waardoor het makkelijk mee op reis kan. En dan zit er nog het grapje in dat één van de kamelenkaarten afwijkt doordat er een panda op de kameel gebonden zit (dit is een verwijzing naar de populariteitsstrijd tussen Zooloretto en Yspahan uit 2007).

Pandemic the Cure
Ik ben dol op coöperatieve spellen en de beste is Pandemie (het spel waarin je moet voorkomen dat de wereldbevolking sterft als gevolg van vier enge virussen die zijn uitgebroken). Van dit spel zijn inmiddels verschillende spin-offs, waaronder een dobbelvariant (Pandemic The Cure). Ik vind dit een perfect tweepersoonsspel. Ik denk dat dat komt doordat dit spel met minste spelmateriaal bevat en dus het snelst op tafel staat en het makkelijkst mee te nemen is op vakantie (zeker als je het even in een kleiner doosje stopt). Het is ontzettend lastig om dit spel te winnen, maar dat maakt het nou juist zo verslavend. Je wilt het gewoon een keer winnen en voor je het weet begin je nóg een spelletje.

Patchwork
Wie had ooit gedacht dat er een spel gemaakt zou worden over het maken van Quilts? Ik zeker niet, maar wat een leuk spel is dit! De kracht van Patchwork zit er in dat het heel leuk is om langzaam aan een mooi kleedje bij elkaar te puzzelen. Het is heel bevredigend om aan het eind van het spel een mooi kleedje voor je te hebben liggen, hopelijk zonder rare rafels en gaten. Maar om hier te komen moet je goed plannen en goed opletten wat je doet omdat je de balans moet vinden tussen de beste stukken zelf pakken maar de ander niet de kans te geven de voor hem meest interessante stukken te pakken.

Qwixx
Ik heb hier Qwixx opgenomen, maar hier had net zo goed Qwinto kunnen staan. Beide zijn het soort dobbelspel dat zo simpel is, dat het verbazingwekkend is dat het niet eerder is bedacht. Maar dat het spel simpel is, wil niet zeggen dat de keuzes simpel zijn. Het is soms verdraaid lastig om te beslissen welke getallen je wegstreept. En wat is het heerlijk als de dobbelstenen je gunstig gezind zijn en je heerlijk oplopende rijtjes kan afstrepen. Het is luchtig vermaak met een hoge geluksfactor en een beperkte speelduur. Typisch dus een spel dat je meerdere keren achter elkaar speelt.

Schotten Totten
Schotten Totten is een heerlijk touwtrekwedstrijdje met kaarten. Je legt elke beurt een kaart aan bij verschillende rijtjes (die allemaal drie kaarten lang worden). Je probeert daarbij de meest waardevolle combinaties te maken (een straat van één kleur is sterker dan een rijtje met dezelfde getallen). Je weet alleen niet welke kaarten je gaat trekken dus het is soms een gokje of die kaart die je rijtje nog afmaakt nog komt. Speel je dan op zeker (een zwak rijtje maken dat je zeker afmaakt) of neem je de gok in de hoop dat je nog de kaarten trekt om een super sterk rijtje te maken. Het is heel fijn als je met zekerheid een paar kaarten kan spelen omdat je weet dat ze passen, maar als je net geen kaarten hebt die passen bij wat je al gespeeld hebt dan sta je voor de moeilijke keus hoe je het beste gaat maken van wat je hebt. Een potje is zo gespeeld en ook dit is dus weer zo’n heerlijk spel dat je al snel een paar keer achter elkaar speelt.

Scrabble
Iedereen dit blog leest, weet dat Scrabble in mijn rijtje favoriete tweepersoonsspellen niet mag ontbreken. Dit spel gaat altijd mee op vakanties en komt tijdens vakanties bijna elke dag op tafel (bij voorkeur op een lekker terrasje met een smakelijk hapje of drankje er bij). Uiteindelijk draait het in dit spel om de punten dus het is een strijd om de beste plekken op het bord en de kansen die je de andere speler geeft. Maar een goede plek is niets waard als je er geen mooi woord kan leggen dus het is ook een strijd wie de mooiste woorden kan puzzelen met de beschikbare zeven letters. En daarbij moet je er voor waken dat je niet met moeilijke letters blijft zitten zodat je ook in de volgende ronde een goede uitgangspositie hebt om te scoren. Dit spel gaat me echt nooit vervelen.

Splendor
Splendor werkt goed met alle spelersaantallen 2-4) maar komt wat mij betreft het best uit de verf met twee spelers. Het is een race-spel waar je zo snel mogelijk probeert 15 punten te halen. Maar om dat te doen moet je wel een basis opbouwen. Het is dus de uitdaging om aan de ene kant je puntenmachine op stoom te krijgen, maar vooral op te letten dat je uiteindelijk sneller dan je tegenstander de punten weet binnen te tikken. Een perfecte puntenmachine is waardeloos als hij pas af is als het spel is afgelopen. Ik heb dit spel vorig jaar aan verschillende mensen geleerd en zij hebben het allemaal aangeschaft, dat zegt wel iets over hoe leuk dit spel is.  Voor liefhebbers van dit spel kan ik de app overigens ook van harte aanbevelen.  

Ticket to Ride
Het laatste spel in dit rijtje is good old Ticket to Ride. Dit is een spel dat je prima met grotere aantallen op tafel kan zetten, maar dat ook prima werkt met zijn tweeën. Zeker als je dan ook nog eens voor de Nordic Countries of Zwitserland kaarten kiest (die zijn speciaal gemaakt om met 2 of 3 spelers te spelen). Maar ook de andere varianten zijn allemaal prima met twee personen te doen. Met zijn tweeën kan je vaak iets makkelijker de routes bouwen die je wilt en is het dus belangrijker om tickets te trekken die bij voorkeur gebruik maken van routes die je al gebouwd hebt. Hier zit een zekere geluksfactor in (lees: kan je gruwelijk veel pech of geluk bij hebben), maar dat is een onderdeel van het spel (push your luck). Ook van dit spel is overigens een geweldig goede app beschikbaar.


Dit zijn dus mijn favoriete tweepersoonsspellen. Ik ben heel benieuwd wat die van jullie zijn? 

Maandoverzicht: maart (Dagmar)



 In maart kwam gemiddeld 1 keer per dag een spel op tafel. Er zijn niet veel maanden dat ik dat haal (of moet ik zeggen: er zijn te weinig maanden dat ik dat haal). Dit hoge aantal werd mede veroorzaakt door een bezoekje aan Zuiderspel en een spellendagje met Peter Hein, Anton en Coen. Wat verder bijzonder is aan deze maand is dat ik veel redelijk zware spellen heb gespeeld (spellen van meer dan een uur).

Over mijn bezoek aan Zuiderspel schreef ik eerder deze maand al een verslagje, dus voor de spellen die ik daar voor het eerst speelde (Baby Blues, 7 days of Westerplatte, Block Out en Het Stenen Tijdperk junior verwijsik jullie graag door. Naast deze spellen speelde ik twee andere spellen voor het eerst. Allereerst Shakespeare (zie daarvoor de recensie) en Stingy. Stingy is weer zo’n kort, leuk Kniziaans tussendoortje waarin je setjes moet verzamelen. Het is echt knap dat Knizia iedere keer weer nieuwe simpele mechanismes weet te verzinnen waarmee je een interessant spelletje weet te maken.

Deze maand speelde ik met mijn collega’s weer twee avonden Pandemic Legacy. De eerste avond wonnen we beide spellen redelijk makkelijk achter elkaar. De tweede avond begonnen we dan ook overmoedig te worden. En dat werd afgestraft doordat we kansloos verloren. En grappig genoeg kwam dat het spelplezier ten goede omdat we in de herkansing veel geconcentreerder speelden en harder ons best deden om nu wel te winnen (wat ook lukte gelukkig). We hebben nog drie maanden te gaan en ik wil ze aan de ene kant zo snel mogelijk spelen omdat ik wil weten hoe het verhaal af gaat lopen. Aan de andere kant vind ik het ook jammer dat als we het spel hebben uitgespeeld, het avontuur ook is afgelopen.

Verder kwam deze maand Het Stenen Tijdperk deze maand twee keer op tafel. De eerste keer was het in een tweepersoonspotje tegen Niek. Niek is helemaal verslingerd aan de app van dit spel. Hij heeft altijd wel een potje lopen en regelmatig zelfs meerdere. Hij doet erg zijn best om zo hoog mogelijk in de ranking te komen (hij is nogal competitief ingesteld). Ik dacht dus kansloos te zijn omdat hij  alle strategieën zo veel beter kent. Maar tot mijn grote verbazing en plezier wist ik zelfs te winnen. Dit potje smaakte naar meer en we hadden met vrienden afgesproken die gevraagd hadden om een leuk spel mee te nemen. Voor hen was het de eerste keer dat ze het deden en het duurde even een paar ronden voor de stukjes op hun plek begonnen te vallen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ze gaven aan dat ze dit spel graag een volgende keer nog eens zouden willen spelen. Dit keer wist Niek wel zijn favorietenstatus te verzilveren overigens. Dit spel is echt terecht een klassieker die het verdiend vaker op mijn tafel te komen dan nu gebeurt.

Een ander zwaar spel dat deze maand zelfs twee keer op tafel kwam was Concordia. Ik heb dit een paar maanden geleden al een keer gespeeld en vond het toen best lastig. Peter Hein had bij de introductie van dit spel toen benadrukt dat het op Dominion lijkt omdat je kaarten met acties speelt en je nieuwe kaarten koopt die in je deck komen en die je dus vaker kan gebruiken. Dit is zeker niet onwaar, maar persoonlijk doet het spel me meer aan Het Stenen Tijdperk denken. Kaarten geven je namelijk niet alleen het recht om een actie uit te voeren, maar ze leveren op het eind van het spel ook punten op voor wat je ondertussen aan steden op het bord gebouwd hebt. Zo leveren sommige kaarten punten op voor het aantal provincies waarin je gebouwd hebt, terwijl andere kaarten punten opleveren voor het aantal steden dat steen produceert. Doordat ik nu beter door had waar je uiteindelijk het spel mee wint, speelde ik meteen een stuk beter en vond ik het spel ook leuker. Ik hoop het dan ook snel weer op tafel te hebben staan.