woensdag 13 juli 2016

Recensie: Istanbul

De hoogste eer die een spel ten deel kan vallen is het winnen van de Spiel des Jahres (een Duitse spellenprijs). In 2014 ging Istanbul van Rüdiger Dorn er met deze prijs vandoor (in de categorie Kennerspiel). In dit spel zijn de spelers handelaren op de beroemde Bazaar van Istanbul die proberen zo snel mogelijk een bepaald aantal robijnen te verzamelen.

Istanbul is een werkverschaffingsspel met een twist. Op de tafel liggen 12 tegels met daarop de verschillende locaties die je op de Bazaar kan bezoeken. Zo kan je in het paleis van de Sultan goederen (zoals rijst, fruit, juwelen of luxe stoffen) ruilen tegen robijnen. Maar dan moet je wel eerst die goederen verzameld hebben. Dat kan je bijvoorbeeld doen in één van de pakhuizen of op de zwarte markt.

Er zijn verschillende manieren om aan robijnen te komen (ruilen, kopen, als bonus krijgen bij een andere actie). Je moet er alleen wel bedacht op zijn dat de robijnen steeds duurder worden. Zo kan je aan het begin van het spel nog een robijn kopen voor 12 lira, aan het eind van het spel kan de prijs wel opgelopen zijn tot bijna het dubbele. Het spel is dus een echte race waarin je zo snel mogelijk probeert her en der een robijntje mee te snaaien. Gelukkig zijn er ook locaties in het spel waar je bonusjes kan scoren waardoor je het in de rest van het spel ietsje makkelijker hebt (bijvoorbeeld éénmalige actiekaarten of bonustegels voor permanente upgrades).

In dit spel bestaat je speler-figuur uit een stapel losse schijfjes. Iedere beurt moet je de stapel verplaatsen naar een nieuwe locatie op maximaal een afstand van 2 stapjes. Je laat vervolgens op deze tegel één van je schijfjes achter en daarna voer je de actie van de betreffende tegel uit. Als je stapel op is, dan kan je op de locatie Fontein alle schijfjes weer naar je toe laten komen.

Het kan gelukkig ook slimmer. Als je namelijk naar een locatie gaat waar nog een schijfje van je ligt, dan hoef je daar geen schijfje achter te laten maar mag je het schijfje dat er al ligt juist weer oppakken. Als je dus een beetje slim plant naar welke locaties je gaat en daarbij twee keer dezelfde locatie aan doet, dan scheelt dat je wandelingetjes naar de fontein.

Wie als eerste een bepaald vijf (of zes met twee spelers) robijnen heeft verzameld, wint het spel.

...en de waardering


Istanbul is een goed ontworpen spel. Het spel is makkelijk te leren maar doordat je de locatietegels iedere keer anders kan leggen zit er tegelijkertijd genoeg variatie in het spel om het spel keer na keer interessant te houden. Het grote minpunt van Istanbul vind ik alleen dat het thema niet meer is dan een heel dun laagje vernis. Ik houd van spellen met een sterk thema waardoor je tijdens het spelen een soort verhaaltje ontstaat. In Istanbul ontbreekt dat stukje magie en dat maakt dat het spel voor mij toch een beetje in de middenmoot blijft steken. 





Auteur: Rüdiger Dorn
Uitgever: White Goblin Games, 2014
Aantal spelers: 2-5
Leeftijd, vanaf 10 jaar
Speelduur: 30-60 minuten
Prijs: circa 35 euro

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Even niet specifiek over dit spel, maar wat onzettend leuk dat de gerecenseerde spellen op deze site de laatste tijd ook vaak met 5 te spelen zijn!

Groet Leonard

Dagmar zei

Het is toeval, maar graag gedaan.

roy zei

Wat ik ook een minpunt vind is dat als een speler de optimale weg heeft gevonden je alleen maar dezelfde stappen hoeft te doen. Herhaling van zetten wordt t dan. Nu ik dat een paar mee gemaakt hebt is t spel wat minder interessant geworden.