donderdag 4 juni 2015

Recensie: Doodle City



Ik ben een echte doodelaar. Als ik lang moet luisteren, dan lukt het me beter om mijn aandacht bij het verhaal te houden als ik ondertussen een beetje op papier zit te tekenen (doodle-en). Mijn favoriete doodle-object zijn bloemen, katten en symmetrische patronen. In Doodle City wordt er ook gedoodled, maar dan op een stadsplattegrond. Doel is om de wegen op het kaartje zo te laten lopen dat ze de gebouwen en taxi’s op de meest waardevolle manier verbinden.

Iedere speler krijgt aan het begin van het spel een stadsplattegrondje en pen. Verder gebruik je een blauwe dobbelsteen en witte dobbelstenen (één meer dan er spelers zijn). Eerst wordt de startopstelling bepaald met behulp van de blauwe dobbelsteen. In iedere kolom staat één vakje waar één weg moet worden aangekruist. De dobbelsteen bepaald welke (alle spelers kruisen dezelfde wegen aan). Hierna kan het spel beginnen!

Omstebeurt gooien de spelers met de dobbelstenen (de blauwe en de witten). De blauwe dobbelsteen bepaald in welke kolom er getekend gaat worden en de witte in welke rij. De startspeler heeft eerste keus en kiest een witte dobbelsteen uit en tekent in het bijbehorende vakje een  weg die twee kanten van het vakje verbind (de weg hoeft dus niet recht te lopen). Als je vakje met een hotel (wit gebouw) of winkel (bruin gebouw) hebt gekozen, krijg je ook onmiddelijk punten. Voor een hotels krijg je punten afhankelijk van hoe lang de weg is. Voor winkels krijg je punten afhankelijk van met hoeveel bewoonde huizen de winkel verbonden is. Huizen maak je bewoond door (als je in dat vakje mag tekenen) een huisje door te kruisen.

Als de dobbelsteen een zes aangeeft, dan mag je zelf kiezen in welke kolom of rij je kleurt. Voor witte dobbelstenen geldt echter wel dat je een boom moet omhakken (onder aan het velletje doorkrassen) als je een zes kiest. Ook als je de pech hebt dan in je beurt alle vakjes waar je uit mag kiezen al zijn ingetekend, moet je een boom omhakken. Zodra een speler al zijn bomen heeft omgehakt, is het spel afgelopen en worden de punten opgeteld. Je telt je reeds gescoorde punten op en krijgt ook nog punten voor taxi’s die met elkaar verbonden zijn. De speler met de meeste punten wint.

en de waardering..


Doodle City is een leuk, klein spelletje waarin je nu scoren af moet wegen tegen het creëren van kansen om later beter te scoren. Kies je er voor om nu een winkel te verbinden met twee bewoonde huizen, of teken je een straat door de taxi in de hoop dat de taxi later met een andere taxi verbonden wordt en misschien ook wel met een hotel waardoor er een hele lange weg door het hotel loopt. De dobbelstenen zorgen natuurlijk wel voor een flinke geluksfactor (niet elk vakje komt tijdens een spel voorbij), maar het spel duurt zo kort dat ik het niet storend vindt. Doodle City is pretentieloos vermaak voor een verloren half uurtje met een hoge nog-een-keer-factor. De achterkant van het papiertje is bovendien maagdelijk wit en dus prima geschikt om later nog echt vol te doodlen!


Auteur: Eilif Svensson & Kristian A. Østby
Uitgever: 999 games, 2015
Aantal spelers: 1-6
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: 15-30 minuten
Prijs: 15 euro

Geen opmerkingen: