woensdag 3 juni 2015

Maandoverzicht: mei (Dagmar)



 Het is lang geleden dat ik in een maand zo veel spellen heb gespeeld, als afgelopen mei. Ik ben er nog een beetje beduusd van. In mei kwam namelijk 33 keer een spel op tafel. Dit hoge aantal is onder andere veroorzaakt doordat ik in mei naar een spellendag van Spellenpret ben geweest en ik een spellendag had afgesproken met vrienden.

Verder hielp het erg dat de nieuwe uitbreiding van Dominion (Adventures) aan mijn spellenkast is toegevoegd. Op vrijdag 22 mei kreeg ik aan het eind van de werkdag een mailtje van Het Spellenhuis in Den Haag dat ze Adventures binnen hadden. Ik ben uit kantoor dan ook onmiddellijk in de tram gesprongen en naar de spellenwinkel te gaan om mijn slag te slaan. In het pinsterweekend dat volgde kwam het spel zeven keer op tafel. Ik vind het een ontzettend leuke uitbreiding en beloof dat ik er binnenkort meer over al schrijven. Eerst wil ik het nog een paar keer spelen. En het zou leuk zijn als ik het ook een keer zou winnen. Van de zeven potjes tegen Niek heeft hij er zes gewonnen en was het zevende potje een gelijkspel.

Van de andere nieuwe spellen die ik voor het eerst deed vond ik Sushi Go! het beste spel. Dit spel is nu ook genomineerd voor de Nederlandse Spellenprijs en dat vind ik volkomen terecht. Het is een simpel draft-spel (denk 7 wonders). Iedereen begint met een stapel kaarten met verschillende Japanse lekkernijen er op, daar kies je er één van uit en de rest geef je door. Uit de stapel die je daarna krijgt kies je ook weer één uit. En zo ga je net zo lang door tot alle kaarten op zijn. Vervolgens worden de Japanse hapjes op verschillende manieren gewaardeerd en wint degene die de meeste punten heeft gescoord. Het is een heerlijk licht en luchtig kaartspelletje met een hoge nog-een-keer factor.

Ook Doodle City beviel me goed. Dit is een snel dobbelspelletje waarbij je de straten in een stadsplattegrond moet tekenen. De dobbelstenen bepalen uit welke vakjes je mag kiezen en het is vervolgens aan jou om te kiezen welke twee kanten van een vakje door een weg verbonden gaan worden. Vervolgens krijg je punten door winkels te verbinden met woonhuizen (waar shoplustige ladies wonen), hotels te verbinden met wegen en taxi’s met elkaar. Het is een simpel spelletje met een flinke geluksfactor, maar omdat het maar kort duurt is dat niet erg. Dan speel je het toch nog een keer! En bovendien pech in het spel is geluk in de liefde, dus uiteindelijk wint iedereen.

Vikings verdiend ook een speciale notering. Ik heb dit spel met veel plezier gespeeld, maar kan het niet goed meer navertellen. Het was een spel waar je tegels moest kopen om hiermee eilanden te bouwen. En die leverden dan tijdens het spel al weer geld en andere leuke dingen op en aan het eind van het spel punten. Ik hoop dit spel ooit nog eens te kunnen spelen, dan kan ik er vast meer over vertellen.

Van de oude(re) spellen die ik speelde was ik vooral blij met de hernieuwde kennismaking met Finca. In dit spel moet je door middel van een op mancala-gebaseerd mechanisme vruchten verzamelen en die vervolgens in verschillende combinaties inwisselen voor punten. Finca is weer zo’n heerlijk spel dat aan de ene kant heel simpel is en daardoor vlot door speelt, maar waar tegelijkertijd best interessante keuzes in zitten. Jammer dat dit spel nooit in het Nederlands is verschenen en inmiddels is uitverkocht.  


Op 30 mei is verder de 900e recensie op Spellengek geplaatst. Dat is toch wel iets waar we een beetje trots op zijn. Peter Hein heeft de meeste recensies hiervan geschreven, namelijk 405. Ik heb er 292 geschreven, Wendy 178 en verder staan er nog 25 gastrecensies op de site. De eerstvolgende recensies zitten al weer in de pijplijn, dus wie weet halen we de 1000e recensie ook nog. 

Geen opmerkingen: