woensdag 1 april 2015

Maandoverzicht: maart 2015 (Dagmar)


Maart was een geweldige fantastische spellenmaand Niet alleen speelde ik 23 (!!!) keer een spel, ik ging naar een spellendag (spellenpret in Sassenheim), organiseerde een spellenavond op kantoor, bezocht Zuiderspel en kreeg bezoek van mijn spellenminnende vriendin B.

Ik speelde zes spellen voor het eerst: De haven uitbreiding van Machi Koro, Tajemnicze Domostwo (of te wel Mysterium), Out of Mine, Carcassonne Gold Rush, Star Realms en Camel Up. Van deze spellen vond ik Tajemnicze Domostwo het leukst. De laatste vier van dit rijtje speelde ik op Zuiderspel (en mijn eerste indrukken staan dan ook in dat verslag).

Tajemnicze Domostwo is een Pools spel waarvan in de loop van dit jaar zal een Engelse editie zal worden uitgebracht onder de naam Mysterium. Dit spel laat zich het beste omschrijven als de liefdesbaby van Dixit en Cluedo. Nou vinden alle ouders hun baby het allergeweldigste en  mooiste kind dat ooit geboren is, maar Papa Cluedo en Mama Dixit hebben  gewoon gelijk. Wat een geweldig spel en wat ziet het er mooi uit. Zelfs haar naam is mooi, mooier dan die van iedereen die dezelfde naam heeft.

In Tajemnicze Domostwo kruipt één speler in de huid van de geest (hmmm, heeft een geest eigenlijk wel een huid?) van iemand die honderd jaar geleden op gruwelijke wijze is vermoord. De moord is nooit opgelost en de geest heeft dus nooit rust kunnen vinden. De rest van de spelers kruipen in de huid van paragnosten die een week komen logeren in het huis waar de overledene heeft gewoond. Tijdens deze week zal de geest tot hen spreken via hen dromen en hen hints geven over waar de moord gepleegd is, met welk wapen de moord gepleegd is en door wie de moord gepleegd is.  Deze hints geeft de geest door de spelers Dixit-achtige kaarten te geven die zij moeten koppelen aan de verschillende mogelijke locaties/wapens/personen. Iedere speler heeft zijn eigen combinatie die hij moet raden en als dat gelukt is, dan geeft de geest nog één keer hint om te onthullen waar, wie en waarmee ze vermoord is.

Het leuke van dit spel is dat de paragnosten elkaar mogen helpen bij het interpreteren van de hints die de geest geeft. De geest mag per nacht maximaal 3 kaarten aan een speler geven. Het kan zijn dat op deze kaarten een detail meerdere keren terug komt en dat dat de hint is, maar het kan ook de kleur van de kaarten zijn. Het kan zelfs zijn dat de geest gewoon geen goede hints heeft (de geest heeft zeven kaarten om uit te kiezen) en dus eerst maar eens wat troep loost in de hoop in volgende rondes betere hints te kunnen geven. De kaarten in dit spel zijn adembenemend mooi. De afbeeldingen zijn wat “donkerder” dan de afbeeldingen van Dixit, met veel details. Ik vond dit spel zo leuk dat ik het onmiddellijk wilde kopen. Dit viel nog niet mee. Ik heb na wat zoekwerk een Italiaanse webwinkel gevonden die het spel op voorraad had (ik volg een cursus Italiaans, dus ik vond het ook nog eens heel leuk om iets in het Italiaans te bestellen). Ik vond in ieder geval dat ik wel lekker internationaal bezig was door een Pools spel te bestellen in Italië dat keurig drie dagen na dat ik het besteld werd, thuis werd bezorgd.  

De Machi Koro uitbreiding beviel me ook heel goed. De uitbreiding voegt flink wat nieuwe kaarten toe aan het spel voor de broodnodige variatie. Maar daarnaast voegt het spel ook nog een nieuwe manier van spelen toe, die ik eerlijk gezegd leuker vind dan het basisspel. Je moet hiervoor alle gebouwenkaarten schudden en tien verschillende open leggen (dubbele kaarten leg je gewoon op elkaar). Deze variant dwingt je om iedere keer anders te spelen (er liggen iedere keer andere kaarten en daar moet je maar gewoon het beste van maken). Het spel duurt er wel wat langer door (je kan iets minder goed sterke combi’s maken), maar dat nadeel is kleiner dan het extra speelplezier dat het de nieuwe speelwijze met zich meebrengt.


Er kwamen ook vier wat oudere spellen op tafel, namelijk Coloretto, Thurn und Thaxis, Glen More en Dominion (Hinterlands). Glen More, Dominion en Coloretto heb ik nog steeds met veel plezier gespeeld. Thurn und Thaxis kon me niet echt bekoren. Ik vind het best een aardig spel, maar speel zelf toch liever iets anders (ik heb mijn exemplaar indertijd niet voor niets weggedaan). 

Geen opmerkingen: