maandag 12 mei 2014

Top-100 2014: 71-80

In de lijst van vandaag zien we maar liefst drie herintreders terug, plus twee kersverse spellen uit het afgelopen jaar.

80. Ora et Labora (Uwe Rosenberg, 2011)
Positie vorig jaar: 56
Verschil: -24
Dit Grote Bordspel van Uwe Rosenberg slaat wat minder aan dan de twee succesvolle voorgangers, maar het heeft nog liefhebbers genoeg.
"Afgelopen jaar voor het eerst gespeeld en ik moet zeggen dat deze mij beter bevalt dan Agricola. Minder 'gedoe' met speelstukken en veel meer interactie tussen de spelers!" (Rutger)
"Mijn favoriete Rosenberg op dit moment. De hoeveelheid grondstoffen is nog steeds overweldigend, maar ik vind het bijzonder hoe deze overdaad niet schaadt." (William)

79. Kolonisten van Catan kaartspel (Klaus Teuber, 1996)
Positie vorig jaar: 35
Verschil: -44
Van alle spellen die vorig jaar ook al in de lijst stonden en nu weer, maakt dit de grootste val op de lijst. Het verschijnen van een volledig versie herziene versie (Vorsten van Catan) speelt daar een rol (het kreeg aardig wat stemmen), maar vertelt niet het hele verhaal.
"Indien slechts met twee is het snel op tafel gebracht. En de expansies maken het ook iedere keer weer anders." (Dirk)
"Nog een spel dat altijd mee in onze reiskoffer gaat. Na twee jaar opnieuw in mijn toplijst. Dit is toch een blijver." (Bart)

78. Bruxelles 1893 (Etienne Espreman, 2013)
Positie vorig jaar: -
Verschil: nieuw
Weer een hit voor Pearl Games, afgaand op de vele positieve reacties. Vorig jaar kwam Ginkgopolis direct nieuw binnen in de lijst, nu dit spel over de Art Nouveauperiode in Brussel.
"Dit spel loopt als een geoliede machine waarin de vele spelmechanismen op een geniale manier met elkaar verbonden zijn. Het resultaat is een heel boeiende spelervaring met wat volgens mij de beste titel is die uitkwam in 2013!" (Roel)
"Een fantastische nieuwe Worker placement, boordevol mogelijkheden en slimme spelsystemen, Even mooi als ie elegant is." (Rafaël)

77. Bora Bora (Stefan Feld, 2013)
Positie vorig jaar: -
Verschil: nieuw
En daar vinden we dan het eerste spel van Stefan Feld, nog een nieuwkomer ook. Het aantal spellen dat hij uitbrengt is bijna niet bij te houden, maar deze is in ieder geval niet onopgemerkt.
"Nieuw in de lijst dit jaar. Dit is één van de gemeenste Felds tot nu toe, maar dat is alleen maar een pluspunt. Heeft daarnaast ook nog een mooie vormgeving." (William)

76. Game of Thrones (Christian Petersen en Kevin Wilson, 2003)
Positie vorig jaar: 95
Verschil: +19
Hier heb ik de stemmen van beide edities samengevoegd'alhoewel dat voor de positie van het spel weinig had uitgemaakt. Je kunt teveel muggenziften.
"Nu ik de serie heb gekeken snap ik het spel ook wat beter. Zit goed in elkaar." (Herman)
"Maar dan wel met 6 man." (Frank)

75. Perudo (Richard Borg, 1987)
Positie vorig jaar: 62
Verschil: -13
Deze klassieker krijgt steeds meer concurrentie van andere dobbelspellen. Maar veel daarvan verdwijnen na een paar jaar alweer, terwijl dit gewoon in de lijst blijft.
"Stop met Yahtzee en start met Perudo." (Herman)
"Dit blijft onze ‘filler’, jaar na jaar, keer op keer! Altijd zegt er wel iemand minstens één keer per avond :”Een spelletje Perudo?”" (Jef)

74. Hive (John Yianni, 2001)
Positie vorig jaar: -
Verschil: terug
Hive is na twee jaar afwezigheid terug in de lijst en is nu meteen het hoogst geklasseerde abstracte tweepersoonsspel in de lijst. Dan is nog eens een fraaie rentree.
"Al meer dan 100 keer gespeeld, dit spel blijft zó verslavend goed!" (Dave)
"Heerlijk strategisch spel voor twee. Het is makkelijk mee te pakken en speelt kort en vlot. Meestal wint de speler die de fouten van de ander het snelst doorziet en kan afstraffen." (Pieter)

73. Jambo (Rüdiger Dorn, 2004)
Positie vorig jaar: 54
Verschil: -19
Van de tweepersoonsreeks van Kosmos hoor je niet veel meer, maar het heeft een paar moderne klassiekers opgeleverd. Jambo is daar zonder twijfel een van.
"Handelen, een beetje sarren, kansjes afwachten, steeds spannender, steeds leuker en opeens lagen de uitbreidingen in mijn huis." (Vincent)
"Zeg maar Hallo in het Swahili, tegen dit spannende kaartspel voor twee personen." (Tamara)

72. Magic: the Gathering (Richard Garfield, 1993)
Positie vorig jaar: -
Verschil: terug
Dit is nu al de tweede keer dat Magic na een degradatie terugkeert in de top van de spellenlijsten. Het is in Volendam vast heel populair.
"Momenteel speel ik vooral Cube. Het is vier keer plezier: het maken van de cube, het draften, deckbuilden met je draftpile en dan spelen." (Joris)
"Met dit spel is het allemaal begonnen. De koopgekte is intussen bedwongen, we kopen intussen geen kaarten meer bij, maar dit collectible card game blijft eeuwig boeien door de oneindige manier van combinaties maken. Deze hoort zeker in de top 100 aller spelen!" (Jan)

71. Dominant Species (Chad Jensen, 2010)
Positie vorig jaar: -
Verschil: terug
Dit stond in 2012 voor het eerst in de lijst, en verdween vorig jaar weer. Maar het blijkt toch over de nodige veerkracht te beschikken, mogelijk tot verrassing van sommigen.
"Weer zo'n spel dat de top-100 niet gaat halen." (Eugene)
"Meng elegant uitgevoerde worker placement, spannende area control in twee lagen, een demonisch agressief bord en een thema dat iedereen meteen aanspreekt, en je weet meteen waarom Dominant Species een topper is!" (Roel)

Veel tweepersoonsspellen en zwaardere bordspellen in de lijst. Van de zeven die ik er gespeeld heb vind ik Magic en het Kolonisten kaartspel denk ik het leukst, al wordt de laatste nu wat overvleugeld door zijn opvolger. Bora Bora en Ora et Labora hoef ik niet per se te spelen, Game of Thrones zal er wel nooit van komen (en dat vind ik vanwege de speelduur ook niet echt een probleem).

2 opmerkingen:

Michiel zei

7 gespeeld. Bora Bora is de beste. Bruxelles viel goed in de groep. Behalve bij de eigenaar van de spel... Hij heeft het snel verkocht. Een droevig besluit. Nog niet gespeeld:
-Magic is van voor mijn tijd, maar kan ik vast wel waarderen.
-Game of Thrones: wel eens voor bedankt. Waarschijnlijk te weinig diepgang voor de speelduur.
-Dominant species: daar geldt dit laatste zeker niet voor en wil ik wel eens leren op een speldag.

Roger zei

Ik vind het maar een wat treurig rijtje.