zondag 29 mei 2011

Ik ben er klaar mee!

Het is net als met kleren: hoe voller de kledingkast is, hoe moeilijker het is om te kiezen. En dan trek je maar weer een oude favoriet uit de kast. De keus viel vanavond op Dominion. Toen we de keus maakten, had ik al iets van mwah….. Maar ik verwachte dat de vonk wel weer zou oplaaien tijdens het spelen. Maar dat gebeurde niet.

Het is nu dus officieel: ik ben Dominion-moe!

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind Dominion nog steeds een geweldig spel en kan het iedereen aanraden. Maar na 151 potjes ben ik er op dit moment gewoon even klaar mee. Het is tijd voor andere spellen.



















Wat me begon tegen te staan is de combinatie van overdaad en routine. De overdaad van al die verschillende kaarten. Met 151 potjes heb ik nog lang niet vaak genoeg gespeeld om alle kaarten uit mijn hoofd te kennen, maar ik ben het zat om iedere keer al die tekstjes te moeten lezen. Bovendien koop je tijdens een potje vaak maar een beperkt aantal van deze kaarten waardoor je een aantal kaarten “voor niets” leest. En daarna kan je routineus gaan ABCD-en (actie-buy-clear-draw). Teveel routine is schijnbaar dodelijk voor een leuk spel.

Mijn Dominion-box verdwijnt dus voorlopig achter slot en grendel. Het spel is goed genoeg dat ik verwacht het over een paar jaar wel weer eens ga spelen, maar tot die tijd ga ik me op andere spellen storten. Scrabble bijvoorbeeld! Scrabble mag ik dan 170 keer gespeeld hebben, mijn liefde voor dat spel vertoond nog steeds geen haarscheurtjes.

zaterdag 28 mei 2011

iPad: Ticket to Ride

Days of Wonder heeft inmiddels ook de overstap van het bord naar het scherm gemaakt door Ticket to Ride en Smallworld versies te ontwikkelen voor de iPad. Inderdaad iPad en niet iPhone of iPod touch, voor de kleine schermpjes van de Phone en Pod zijn de spellen te groot.

Ik heb de Ticket to Ride app inmiddels een paar keer gespeeld en het bevalt me goed. Hij doet me wat betreft aankleding erg aan EuroDisney denken doordat het je een vrolijk achtergrondmuziekje krijgt en de illustraties ook geheel in thema blijven. Days of Wonder profileert zich met mooi uitgevoerde spellen en gaat hier dus ook in de virtuele wereld mee door.

Het spel zelf is een exacte weergave van het bordspel. Ik heb geen verschil kunnen vinden. Spelen gaat redelijk intuïtief: om kaarten te pakken, moet je er gewoon even op tikken, kaarten plaatsen doe je door een kaart van de juiste kleur naar het betreffende stukje spoor te slepen. Wat heel prettig is, is dat het spel de steden die jij moet verbinden met een stip markeert. Zo hoef je niet de hele tijd op je kaartjes te kijken welke steden je ook al weer moest verbinden. Zodra je een ticket voltooid hebt, krijg je als beloning een korte animatie waarbij je een trein de zojuist voltooide route ziet afleggen.

De computer tegenstanders (AI) zijn niet echt van het meest snuggere soort. Ik win eigenlijk altijd met zeer grote overmacht van ze. Ik heb één keer verloren (in ongeveer 6 potjes) en dat zou wel wat vaker mogen om het spel uitdagender te laten zijn. Als je geen zin hebt om tegen de AI te spelen, dan kan je ook online spelen. Dit heb ik nog niet geprobeerd.

Days of Wonder zou Days of Wonder niet zijn als ze niet meteen wat uitbreidingen zouden aanbieden. Tegen betaling kan je ook op de Europa en Zwitserland kaart spelen of met de USA 1910 uitbreiding (andere routekaarten). Ik vind vooral de Zwitersland uitbreiding erg leuk omdat je er zo’n lekker cheesy Alpenmuziekje inclusief gejodel bijkrijgt. Bij Europa zit een stemmig klassiek stuk dat me iets te somber en keurig is. Maar alle uitbreidingen spelen net zo goed weg als de basiskaart dus het zijn leuke toevoegingen.

Naam: Ticket to Ride
Prijs: EUR 5,49 (EUR2.99 voor Europa, EUR1.59 voor Zwitserland en EUR0.79 voor USA1910)
Waardering: 3 pionnen

dinsdag 17 mei 2011

Top 100 2011: de restjes

De top-100 zit er weer op. 101 mensen stemden op 425 verschillende spellen, waarvan dus 325 de lijst niet haalden. Reiner Knizia was met 11 titels de populairste auteur, 2009 met 12 spellen het meest geliefde jaar. Hoezo 'Cult of the new'?

Van de 325 spellen die de lijst niet haalden waren er 27 die vorig jaar nog wel in de lijst stonden. Volgend jaar krijgen ze weer een kans. Voor nu staan we even stil bij deze ex-favorieten, met hun positie van vorig jaar:

45. Morgenland
49. Tribun
54. Magic: the Gathering
57. Railroad Tycoon
59. Take 5!
62. Galaxy Trucker
64. Bridge
65. Can't Stop
67. Scrabble
71. Taluva
76. Macao
77. Space Alert
78. Klaverjassen
80. San Marco
81. Cities
82. Tinners' Trail
84. Time's Up
87. Valdora
88. Struggle of Empires
91. Shadows over Camelot
92. Backgammon
93. Kaiser
94. Roll through the Ages
95. Schotten-Totten
98. Graantje de Voorste
99. Stef Stuntpiloot
100. Pitch Car

Mogen ze volgend jaar door hun fans gewroken worden.

Sommige van deze spellen waren wel akelig dicht bij een klassering. Hieronder een alfabetisch lijstje van de spellen die slechts één stemmetje tekort kwamen voor een plekje in de lijst:

18xx, Asara, BattleLore, Bridge, Can't Stop, Carcassonne: De Burcht, Chicago Express, For Sale, Galaxy Trucker, Genius, Glory to Rome, Inca Empire, Kamisado, Long Shot, Macao, Magic: the Gathering, Mah Jongg, Roll through the Ages, Rozenkoning, Shadows over Camelot,
Snow Tails, Space Alert, Spel der Tronen, Time's Up, Tinners' Trail, Tzaar en Valdora.

Van de spellen in de top-100 heb ik er 91 gespeeld. Van de spellen die ik niet gespeeld heb zou ik graag Imperial 2030, Ticket to Ride Europe, Santiago, London en Dungeon Lords nog eens proberen.

Diplomacy, Through the Ages, Twilight Struggle en Axis & Allies mogen wat mij betreft ongespeeld blijven. Stuk voor stuk lange spellen die mij niet aanspreken, daar hoef ik geen kostbare speeltijd aan te besteden.

Van mijn eigen top-20 hebben 15 spellen het gehaald. Er waren dit jaar te weinig medeliefhebbers om Can't Stop, Het achtste wereldwonder, Space Hulk, Time's Up en Genius in de lijst te krijgen. De spellen die het wel haalden waren Race (mijn nr. 1), Dominion, Tai Pan, Kolonisten, El Grande, Heersers der Woestijn, In de ban van de Ring, Ra, Puerto Rico, Vorsten van Florence (2-10), Hanzesteden, Lost Cities, Taj Mahal, Torres en Wizard (11-20).

En om compleet te zijn hier de links naar alle overzichten van dit jaar:

1-10
11-20
21-30
31-40
41-50
51-60
61-70
71-80
81-90
91-100

Dat was het echt voor dit jaar. Vanaf nu weer gewone saaie blogjes.

maandag 16 mei 2011

Top 100 2011: 1-10

En daar zijn ze dan, de populairste spellen van dit moment in Nederland en Vlaanderen!

10. 7 Wonders
(Antoine Bauza, 2010)
Positie vorig jaar: nieuw
Vorig jaar dé hit van Spiel, nu met superstip binnen in de top-10. Alleen Dominion wist eerder in de top-10 binnen te komen.
"De snelheid waarmee dit spel gespeeld wordt en het ongeloof van de spelers als je weer eens laat zien hoe je moet winnen, in één woord fantastisch." (Martijn)
"Dit gehypte spel van Spiel maakte de beloftes meer dan waar. Snel spel, weinig downtime, en toch interactief. Heerlijk kaartspel." (Rick)
"Dit spel kreeg in Essen 2010 een enorme buzz, en terecht. Het is echt een leuk, toegankelijk en vlot spel. Het ontbeert de herspeelbaarheid en diepgang van Race for the Galaxy en Dominion, maar het feit dat het zelfs met 7 spelers vlot en makkelijk te spelen is, is een indrukwekkende prestatie. Voorlopig nog niet op uitgekeken. Ben benieuwd of hier ook uitbreidingen voor uit gaan komen." (Sander)
"Kort en vlot speelbaar tot zelfs 7 spelers? Dat doen er niet veel 7 Wonders na! Mooi artwork en materiaal maken het helemaal af. Laat die uitbreiding maar komen!" (Els)
"Speelt ontzettend snel, heeft meer dan genoeg strategie en zorgt voor een heerlijk chaotische tafel aan het eind. Elke keer de hoop en teleurstelling bij het ontvangen van een nieuwe hand of het weg moeten geven van die fantastische kaart die je zo graag nog wou bouwen, maken dit voor mij een topper." (Bartjan)

9. Vorsten van Florence
(Wolfgang Kramer & Richard Ulrich, 2000)
Positie vorig jaar: 8
Verschil: -1
Verliest weer een plekje, maar heeft haalde de beste tien met gemak.
"Blijft altijd een uitermate spannend en gevarieerd spel. Het blijft erg moeilijk om er eentje te kiezen als nummer 1, maar dit spel blijft fenomenaal goed." (Rafaël)
"Een prachtig spel en een genot om te spelen. Goede balans tussen korte en lange-termijn planning. Elke keer lijkt het spel een andere aanpak te vereisen, zit tijdens het spelen altijd op het puntje van m'n stoel." (Sander)
"Het heeft even geduurd voordat ik dit spel echt ging waarderen, maar in de loop der jaren is het uitgegroeid tot mijn favoriete spel. De enorme restricties die het spel je oplegt (7 veilingen, 14 acties) maken dat je heel goed moet plannen en vooruitdenken, en bij de veilingen ook nog je tegenstanders goed moet inschatten, om uiteindelijk een zo hoog mogelijke score neer te zetten. Dat lijkt allemaal erg moeilijk, maar de andere kant van het verhaal is dan dat als het je wel lukt om je hele plan uit te voeren, het ook een geweldige voldoening geeft!" (Marcel)
"Zoveel partijen gespeeld, maar van bijna elke partij kan ik me het verloop en de enorme spanning letterlijk herinneren. Een topper." (Frank)

8. Kolonisten van Catan
(Klaus Teuber, 1995)
Positie vorig jaar: 7
Verschil: -1
Ook deze daalt een plekje, maar haalt de top-10 met twee vingers in z'n neus.
"Alle lof die het spel al heeft gekregen, is niet meer dan terecht. Zonder Kolonisten was ik misschien eeuwig blijven Risken en had ik nooit de wereld van het "eurospel" ontdekt." (Hans)
"Dit blijft maar op de tafel komen. Iedereen in mijn omgeving is hier enthousiast over. Ik speel dan ook regelmatig met een groep mensen die niet zo vaak spelletjes spelen en dan speelt deze uiteraard wel vlot weg." (Pedro)
"Een klassieker ondertussen en op zijn best met de uitbreiding 'Steden en Ridders'. Een variabel bord en veel interactie zijn de grote troeven van Kolonisten." (Bart)
"Een vrolijk ontwerp dat heerlijk wegspeelt. Als geen ander toont deze klassieker hoe een gezelschapsspel hoort te zijn." (Frederik)

7. Carcassonne
(Klaus-Jürgen Wrede, 2000)
Positie vorig jaar: 10
Verschil: +3
Het eerste jaar waarin Carcassonne boven Kolonisten eindigt, maar wat is het verschil klein.
"Klassieker, die nog steeds leuk is om te spelen. Carcassonne verdient zijn plek in deze lijst, al is het alleen om de ‘klassiekerpunten’." (Vincent)
"Een schijnbaar eenvoudig legspelletje dat regelmatig uit de kast gehaald wordt met niet-spelfanaten. Op het einde is het altijd leuk dat het spelbord er zo mooi uit ziet dat ik telkens een foto wil nemen!" (Jan)
"Men neme een zak met tegeltjes en een hand met houten poppetjes en zie daar: een fantastisch avond." (Frank)
"Carcassonne is voor mij een echte klassieker en een spel dat je uit de kast haalt met twee of drie spelers. Verder is dit spel snel uit te leggen en ook met jonge kinderen te spelen." (Dierik)

6. El Grande
(Wolfgang Kramer & Richard Ulrich, 1996)
Positie vorig jaar: 5
Verschil: -1
Al de zoveelste klassieker in de top en de tweede van dit auteursduo bij de bovenste tien.
"Dit meerderheden spel kan nog steeds boeien. Het afgelopen jaar heb ik El Grande ook een keer met een van de uitbreidingen kunnen spelen. Ik moet er toch eens dringend werk van maken om de andere uitbreidingen ook nog eens erbij te halen." (Bart)
"Dit was één van de eerste spellen die ik kocht, ik ben er nog steeds niet op uitgekeken." (Dagmar)
"Een klassieker onder de meerderhedenspelen dat gewoonweg super in elkaar steekt." (Jan)
"Voor een spel met zoveel diepgang is het toch verrassend toegankelijk. Superspel!" (Hans)

5. Pandemie
(Matt Leacock, 2008)
Positie vorig jaar: 6
Verschil: +1
Dit zet nu echt wel de standaard wat betreft coöperatieve spellen.
"Niet te ingewikkeld, elke keer weer uitdagend, en verfrissend omdat je nu eens met elkaar speelt in plaats van tegen elkaar." (Marcel)
"Prettig coöperatief spel, makkelijk uit te leggen aan een nieuweling. Topper in zijn eenvoud en de steeds terugkerende spanning." (Vincent)
"Coöperatieve spellen bestaan al langer. Maar Pandemie maakt dit genre toegankelijk voor een breed publiek. Zelfs het standaard spel met vijf epidemieën blijft steeds een uitdaging: een dosis geluk en een goede samenwerking zijn essentieel om van het spel te kunnen winnen." (Bart)
"Dit was het eerste coöperatieve spel ooit waar ik zo’n goed gevoel bij had. Telkens opnieuw zeer spannend en zeker niet gemakkelijk om het te halen van het bord." (Pedro)
"Fantastisch coöperatief spel, dat je steeds opnieuw wilt spelen. Het concept is erg realistisch vormgegeven en speelt ook nogeens lekker vlot weg. Een klassieker wat mij betreft." (Dierik)
"Het duurde even voordat we echt enthousiast werden over dit spel, maarde uitbreiding gaf de doorslag. Erg leuk om de bioterrorist te spelen, waarmee er toch competitie tussen spelers mogelijk wordt." (Sander)

4. Dominion
(Donald Vaccarino, 2008)
Positie vorig jaar: 3
Verschil: -1
Haakt even af in de strijd om de toppositie, maar is wel met afstand het populairste kaartspel.
"Dominion is tegenwoordig een zekerheidje onder mijn spellen. De variatie maakt elk spel net weer anders. De automatische piloot heb ik nog niet gevonden. Ook mooi, dat gelegenheidsspelers met een potje of twee ook makkelijk meekunnen." (Vincent)
"Dit is veruit mijn favoriet geworden. Hoewel ik normaal meer een voorkeur uitdraag voor bordspellen heeft dit spel me toch volledig gegrepen. Het is ongelofelijk vlot en helemaal niet moeilijk om aan te leren. Het heeft een hoge herspeelbaarheidsfactor. Sterk." (Pedro)
"Ik vind de opbouw in dit spel erg goed. Je begint met wat geld en des te verder je komt, des te complexer je handelingen worden. Het moment waarop je deck begint te lopen en een evenwicht in je beurten ontstaat, geeft toch wel steeds een fijn gevoel." (Bartjan)
"Speel het zo vaak tot de koperkaarten vastplakken en koop dan snel een nieuw spel." (Anton)
"Veelzijdig. Ik ontdek vrijwel bij ieder spel wel weer wat nieuws. Kan niet wachten op de volgende uitbreidingen." (Eugene)

3. Agricola
(Uwe Rosenberg, 2007)
Positie vorig jaar: 2
Verschil: -1
Deed dit jaar niet echt mee in de race om de eerste plaats, maar de concurrentie is dan ook legendarisch!
"Het leven op het platteland is nog nooit zo spannend geweest. Door de vele kaarten blijft het spel afwisselend en boeiend. Met de Veenboeren-uitbreiding is het alsof je het spel voor het eerst speelt, en krijgt Agricola nog meer glans." (Eugene)
"Het thema klinkt als "werken" maar vreemd genoeg geeft het voldoening om varkentjes te kweken, een oprit aan te leggen,... Ook hier is variatie dankzij de vele kaarten een belangrijke troef." (Stefaan)
"Ondanks het veelvuldig achter de feiten aan blijven lopen, geeft het wel een enorm lekker gevoel als het je boerenfamilie voor de wind gaat. Het sterke aan het spel is dat je helemaal mee gezogen kan worden in het wel en wee van je boerenfamilie." (Bartjan)
"Uwe laat je aan de lijve ondervinden hoe hard de boerenstiel is. 14 korte ronde krijg je ter beschikking om op je spelbordje een uitgebreide boerderij uit te bouwen. Om goed te scoren, hoor je van alles te hebben en liefst zoveel mogelijk, zoniet worden minpunten cadeau gedaan! Agricola is spannend en uitermate krap, één misstap kan vergaande gevolgen hebben maar als het toch lukt is de voldoening zeer groot." (Frederik)
"Zo'n mooi thema: gezinnetje stichten en echte boerenarbeid." (Guus)

2. Hoogspanning
(Friedemann Friese, 2004)
Positie vorig jaar: 4
Verschil: +2
Wijst de hypespellen Agricola en Dominion op hun plaats en is terug aan de top. Volgend jaar nummer 1?
"Een spel waarmee je ook non-gamers kan verleiden. Het geeft veel voldoening als je berekeningen blijken te kloppen en alle stappen kan doen die je gepland had. Een nadeel in mijn ogen is, dat je niet vies moet zijn van hoofdrekenen." (Bartjan)
"Het blijft een fantastisch spel. Bij het spelen moet je constant alert zijn op wat je medespelers doen en wat ze in de toekomst zouden kunnen doen om je tegen te werken. Om te winnen moet je timing goed zijn; ieder klein foutje kan fataal zijn. Maar dat geldt natuurlijk ook voor je tegenstanders; maak daar gebruik van!" (Eugene)
"Hoofdrekenen was nog nooit zo leuk. Eigenlijk wil je wel meer bieden voor die centrale, maar je moet nog dure steenkool kopen, en nog zeker 2 steden aansluiten.. Keuzes keuzes!" (Rick)
"Hoogspanning is telkens opnieuw een uitdaging. Je probeert een beetje achter te blijven om zo goedkoop energie te kunnen kopen. Maar het is belangrijk om toch niet te lang achterop te hinken, want anders mis je de snelle eindsprint. De verschillende kaarten, met de daarbij horende verschillen in startopstelling en energievoorziening, leveren voldoende afwisseling en uitdaging. Spaarzaam zijn met geld kan belangrijk zijn. Al te dikwijls heb ik genoegen moeten nemen met de tweede plaats: evenveel steden als de eerste, maar minder geld." (Bart)

1. PUERTO RICO
(Andreas Seyfarth, 2002)
Positie vorig jaar: 1
Verschil: 0
En ja hoor, wederom Puerto Rico op 1. Voor de derde keer in vier verkiezingen. Maar het voelt de hete adem van Hoogspanning in de nek.
"Blijft met afstand mijn nummer 1. Zoveel complexiteit en zo lekker tegen elkaar spelen en je acties afstemmen. Alles zit erin!" (Hilbert)
"Een klassieker. Lijkt in het begin nogal aan de zware kant, maar het spel bezit een zekere natuurlijke flow dat het vlotter en makkelijker om spelen maakt dan het op het eerste zicht zou lijken." (Kurt)
"Goederen zijn al ontelbare keren gekocht, verkocht, opgeslaan, verscheept en verloren gegaan in spellenland maar toch keren we met veel plezier terug naar Puerto Rico. Dit kranige oudje heeft zijn eigenheid nog niet verloren. Er dringen zich voortdurend belangrijke keuzes op en voor je het goed en wel beseft, wordt de laatste ronde afgewerkt. Absoluut top!" (Frederik)
"Dit is gewoon Race for the Galaxy, maar dan op een eilandje." (Anton)
"Puerto Rico is ook wat mij betreft een topspel. Niet te moeilijke regels en toch voldoende diepgang. Daarnaast is geen enkel spel gelijk vanwege de vele keuzes die gemaakt kunnen worden. Combineer dit met een aansprekend thema en je hebt een spel waaraan weinig spellen kunnen tippen." (Dierik)

In de top-10 zijn de ruimtes klein en dus blijft het vooral stuivertje wisselen. Van deze oude en nieuwe klassiekers heb ik alleen Hoogspanning niet in bezit, maar natuurlijk wel alles gespeeld. Vijf daarvan stonden in mijn persoonlijke lijst, waarvan Dominion met een tweede plaats het hoogst.

Dit was het weer voor dit jaar. Bedankt voor het stemmen en lezen en tot 2012!

zondag 15 mei 2011

Top 100 2011: 11-20

En de voorlaatste tien. Veel werkverschaffingspellen hiero.

20. Cuba
(Michael Rieneck & Stefan Stadler, 2007)
Positie vorig jaar: 29
Verschil: +9
Cuba is bezig aan een gestage opmars, daarbij geholpen door de uitbreiding.
"De uitbreiding maakt dit spel nog meer de moeite. Een breinbreker die telkens uitnodtgd tot "eens een nieuwe strategie" proberen." (Els)
"Fantastisch spel van mijn favoriete spelauteurs, wondermooi en de uitbreiding is echt een must!" (Rafaël)
"Puntensprokkelspel met een mooi thema en gave artwork. De uitbreiding lost wat probleempjes van het basisspel op, maar daardoor duurt het spel wel weer wat langer." (Rick)

19. De Kathedraal
(Michael Rieneck & Stefan Stadler, 2006)
Positie vorig jaar: 15
Verschil: -4
Het volgende spel van Rieneck&Stadler vinden we direct op de volgende plaats. Een blijvend populaire werkverschaffer.
"Een van de weinige workerplacement spellen die ik echt leuk vind en het mooiste speelbord dat ik tot nu toe gezien heb." (Jorrit)
"Het mooist uitgevoerde spel dat ik ken. De mate van detaillering ophet speelbord is uniek, en het spelen is net zo genieten en spannend als het boek waar het op gebaseerd is (Pillars of the Earth, KenFollett)." (Sander)
"Workerplacement en een biedsysteem: mooie combinatie in een goed spel." (Bart)

18. Machiavelli
(Bruno Faidutti, 2000)
Positie vorig jaar: 23
Verschil: +5
Verdween vorig jaar uit de top-10, maar haalt nu weer wat terrein in.
"Eén van de weinige spellen waar het hele gezin wel voor te porren
is." (Herman)
"Eenvoud, strategie, compactheid en tactiek in een kaartspel." (André)
"Mijn favoriete kaartspel voor iets grotere groepen. Het kiezen van de personages zorgt steevast voor huizenhoge dilemma's en aanvallen van paranoia." (Hans)
"Zonder twijfel één van de beste kaarstpellen op de markt." (Frederik)

17. Tikal
(Wolfgang Kramer & Michael Kiesling, 1999)
Positie vorig jaar: 27
Verschil: +10
Het eerste actiepuntenspel is ook nog steeds het meest geliefde.
"De grootvader van vele spellen met actiepunten, de uitvoering is ook prachtig." (Stefaan)
"Prachtige materialen, heerlijk puzzelwerk, en af en toe elkaar lekker dwarszitten." (Frank)
"Prachtig vormgegeven en spannend om te spelen. Ik hou wel van spellen waarbij het speelbord zich langzaamaan ontvouwt." (Herman)

16. Le Havre
(Uwe Rosenberg, 2008)
Positie vorig jaar: 40
Verschil: +24
Net als Brass heeft dit wat tijd nodig gehad om zich te bewijzen, maar de opmars is dan ook onmiskenbaar.
"Door zijn lengte komt Le Havre niet heel vaak op tafel, en daar heb ik spijt van iedere keer als het afgelopen is. Door de veelzijdige mogelijkheden qua strategie is dit misschien wel Uwe Rosenbergs beste spel, al moet ik het daar nog wel vaker voor spelen." (Eugene)
"Een spel dat beslist tijd nodig heeft voordat de mogelijke strategieën en het spelplezier naar voren komen. Geen liefde op het eerste gezicht, wel een erg sterk avondvullend spel." (Sander)
"Heel jammer dat veel mensen dit spel niet weten te waarderen. Ik heb geen last van de speelduur en de terugkomende gebouwen want er is meer dan genoeg tijd over om nog een ander spel te spelen en de variatie aan molentjes in dit spel is buitengewoon." (Martijn)
"Stevig spel met enorm veel keuzes, de basis echter is vrij simpel: schip verzetten en een voorraadveld kiezen of een gebouw neerzetten." (Frederik)

15. Small World
(Philippe Keyaerts, 2009)
Positie vorig jaar: 37
Verschil: +22
Deze dobbelsteenloze Riskvariant overvleugelt inmiddels Ticket to Ride als populairste spel van Days of Wonder. Maar is dit een wargame?
"Bloedmooi, fun, en de leuke uitbreidingen blijven maar komen. Echt verslavend leuk, ik kan niet wachten tot de "Underground" versie." (Rafaël)
"Het beste landje-pik spel dat ik ken, dat komt vooral door het dilemma "doorgaan of opnieuw beginnen" waar je steeds voor gesteld wordt." (Marcel)
"Kiezen van de juiste combinatie blijft erg leuk. Verder is positiespel behoorlijk belangrijk en met z’n 2-en (3-en) het kiezen tussen aanvallen/uitdunnen van de tegenstander of gaan voor maximaal gebied." (Roland)
"Lekker chaotisch landje-pik spelen op een overweldigend comic-style speelbord, waarin Orcs en Hobbits eva. strijden om dat ene plek op het kleine land. De balans vinden tussen aanvallen of jezelf terugtrekken, zorgt voor uitdagende keuzes in dit spel." (Bartjan)

14. Race for the Galaxy
(Tom Lehmann, 2007)
Positie vorig jaar: 16
Verschil: +2
Die plek in de top-10 komt er nog wel een keer! Heus!
"Hoort zonder meer ik de top 20, maar de concurrentie wordt keihard. Gered door de herspeelbaarheid!" (Anton)
"Ik hou wel van de flow van dit spel. Met alleen het basisspel heb ik al meer dan genoeg lol, maar met de uitbreidingen erbij wordt dit alleen maar meer. Anticiperen op je medespelers en het uitstippelen van je eigen strategie vind ik de sterkste punten in dit spel." (Bartjan)
"Steekt met kop en schouders boven de rest uit. In totaal 328x gespeeld, en het blijft intrigeren. De drie uitbreidingen maken het uiterst gebalanceerd, het enige nadeel is dat het geheel niet toegankelijk is voor nieuwe spelers. Naast de herspeelbaarheid is de grote kracht van het spel dat het snel is op te zetten, het is relaxed te spelen na een zware dag op het werk, en geeft toch genoeg diepgang en voldoening. Tot nu toe onovertroffen. Ben zeer benieuwd wat denieuwe 'Arc' te bieden heeft." (Sander)
"Superspel; door de vele combinaties was elk potje die ik speelde weer totaal anders, en dat is nog zonder alle uitbreidingen. Aanrader ook voor iedereen die middeleeuwen maar 'mwa' vindt." (Rick)

13. Boonanza
(Uwe Rosenberg, 1997)
Positie vorig jaar: 11
Verschil: -2
Boonanza staat al vier jaar op de rand van de top-10.Het houdt daarmee heel veel zware en serieuze spellen achter zich.
"Een uitermate gezellig en bedrijvig kaartspelletje." (Frank)
"Een van de betere kaartspellen, eenvoudige regels maar de o zo belangrijke kaartvolgorde in je hand geeft een tactische draai aan het spel." (Dierik)


12. Caylus
(William Attia, 2005)
Positie vorig jaar: 13
Verschil: +1
Alweer een top-10 wannabee. Heeft daar wel twee jaar gestaan, maar moet nu andere werkverschaffers boven zich dulden.
"De "grandmother" van het workerplacement en nog steeds "alive and kicking"! Brainburner eerste klas, maar altijd weer een geweldige ervaring." (Dierik)
"Dit heeft toch een beetje een standaard gezet, waaraan vele andere spellen worden getoetst." (Bartjan)
"Een klassieker, en terecht. De manier waarop je toch blijft opbouwen is echt geweldig, en elk spel is er net voldoende stress en afwisseling om van elke partij een spannende tocht te maken." (Rafaël)
"Strategisch juweeltje voor de harde-kernspelers." (Sander)
"Zeer sterk strategisch borspel met een grote herspeelbaarheid." (Frederik)

11. Stenen Tijdperk
(Michael Tummelhofer, 2008)
Positie vorig jaar: 9
Verschil: -2
Die top-10 is aardig constant, want dit is het enige spel dat zijn plekje moest inleveren. Aan een nieuwkomer nog wel.
"Het beste "worker placement" spel in mijn ogen. Niet te complex, wel voldoende verschillende mogelijkheden en strategieën om te blijven boeien. Heeft wel een flinke geluksfactor, maar niet zoals de meeste mensen denken: de dobbelstenen zijn het probleem niet, de volgorde waarin de kaarten naar buiten komen is dat soms wel." (Marcel)
"Een leuk familiespel dat naar mijn mening toch diep genoeg gaat om ook de veelspeler te bekoren." (Pedro)
"Favoriete “worker placement” spel. Kent erg veel beslissinkjes die je neemt en daardoor maakt een sterkere speler ondanks de dobbelstenen erg veel kans om te winnen." (Roland)
"Nieuwe mensen introduceren in de spellenwereld? Met Stenen tijdperk bijna gegarandeerd prijs. Prachtig artwork, vlot speelbaar, fijn spelmechanisme, tof degelijk spelmateriaal en ... de love-hut!! Hoezo bordspellen saai?" (Els)

Een rijtje vol stevige spellen, maar ook wat luchtiger vermaak. Allemaal gespeeld en op Cuba en Le Havre na ook allemaal in de kast. Een favoriet aanwijzen was nooit zo eenvoudig, want dat is natuurlijk mijn persoonlijke nummer 1, Race for the Galaxy.

zaterdag 14 mei 2011

Top 100 2011: 21-30

De topspellen komen nu echt in zicht. Voornamelijk oude bekenden, maar ook twee hoge nieuwe binnenkomers.


30. Endeavor
(Carl de Visser & Jarratt Gray, 2009)
Positie vorig jaar: 36
Verschil: +6
Vorig jaar behoorde dit tot de 'latest and greatest', maar dat is niet van voorbijgaande aard gebleken.
"Eenvoudig uit te leggen en toch voldoende diepgang." (Paul)
"De ellenlange klaarzettijd staat niet in verhouding tot de gemakkelijke wegspeeltijd." (Herman)
"Zit bijzonder leuk in elkaar, het is puzzelen en nadenken en observeren wat de rest doet. Erg goed gemaakt en het speelt ook gewoon lekker." (Rafaël)


29. Tai Pan
(Urs Hostettler, 1991)
Positie vorig jaar: 29
Verschil: -11
Dit begon ooit in de top-10, maar is toch wel wat afgezakt. Dat kan Tai Pan niks schelen, want de schare fans is groot en fanatiek genoeg.
"Als we met z'n vieren zijn, is dit bijna altijd het laatste spel van de avond. Iedereen weet al hoe het werkt, je kunt op elk moment besluiten dat het het laatste rondje is, je hoeft niet super goed op te letten, maar op de automatische piloot spelen werkt ook weer niet. De perfekte afsluiter!" (Martha)
"Ligt snel op tafel en speelt gezellig: Tijdens het schudden van de kaarten kun je weer bijpraten. Tussendoor bepaalt strategie veel." (Guus)
"Verslavend slagenspelletje. Komt nu, na meer dan 700 keer spelen, niet zo vaak meer op tafel als een paar jaar terug, maar ik zal zelden een partijtje weigeren." (Eugene)
"Zeer verslavend en leuk kaartspel. Doordat je 2 tegen 2 speelt, heb je zowel vriendschappelijke als vijandige interactie met je mede-spelers. Zoveel mogelijk slagen binnenhalen, voordat de bom valt!" (Bartjan)


28. Alhambra
(Dirk Henn, 2003)
Positie vorig jaar: 48
Verschil: +20
Zakte vorig jaar weg, maar is nu terug rond de oude positie. Een geliefd familiespel.
"Alhambra speelt vooral met twee personen lekker vlot weg en komt dan ook regelmatig op tafel. De uitbreidingen zijn voor mij niet noodzakelijk maar geven net een andere twist aan het spel. De speelduur is verder aantrekkelijk en het spel is niet al te ingewikkeld. Wat mij betreft een aanrader!" (Dierik)
"Dit jaar voor het eerst gespeeld. Erg leuk, hoewel de geluksfactor soms wat hoog is. Misschien ook eens de uitbreiding(en) proberen." (Pieter)
"Gegarandeerd extra inside-pret als we dit spel in familiekring spelen. Mijn moeder sprak de naam bij het bezoek aan het echte Alhambra in Granada namelijk keer op keer verkeerd uit (Albrama, Alarma,...) en daar herinneren we haar graag aan." (Hans)
"Samen met Carcassonne en Ticket to Ride de beste introductie tot de wereld van de bordspellen." (Frank)


27. Ticket to Ride
(Alan Moon, 2004)
Positie vorig jaar: 17
Verschil: -10
Zakt iets weg, maar dat kan ook liggen aan het feit dat er met Nordic Countries nu een derde variant in de lijst is gekomen.
"Geslaagd familiespel met simpele regels en een aardige pestfactor. Enige voorzichtigheid met blokkades is aangewezen want je tegenstander omleiden kan hem flink wat punten opleveren!" (Frederik)
"Speelt vlot weg en is een zeer geschikt introductie spel. Daarnaast blijft het altijd spannend. Nog een keer?" (Rients)
"Treinreizen, netwerken bouwen... het blijft fascineren. En dat in een spel dat een aangenaam korte speelduur heeft, aan vrijwel iedereen in vijf minuten uit te leggen is en toch iedereen, ook de veelspelers, de hele tijd in spanning weet te houden. Al meer dan honderd keer gespeeld en het verveelt nog steeds niet." (Marcel)


26. Dixit
(Jean-Louis Roubira, 2008)
Positie vorig jaar: nieuw
Dit bijzondere spel is ook in de Lage Landen een doorslaand succes. Deze hoge notering bevestigt dat alleen maar.
"Een grote verrassing. Enorm leuk om te spelen, zelfs met mensen die helemaal niet van spelletjes houden. Vrijwel iedereen die het gespeeld heeft wil het hebben." (Sander)
"Eens iets helemaal anders. Relax, grappig, origineel, hemelse tekeningen, superschattige konijntjes, sfeervol: genieten." (Els)
"Ook een partyspel is in deze reeks op zijn plaats. Ik moet de eerste persoon nog ontmoeten die dit spel niet hilarisch vindt. Fantasie en mensenkennis zijn cruciaal." (Stefaan)
"Orgineel spel met prachtige kaarten. Prikkelt de fantasie en speelt heel vlot weg. Legt ook nog eens in een paar minuten uit en is goed met kinderen te spelen." (Dierik)


25. Goa
(Rüdiger Dorn, 2004)
Positie vorig jaar: 42
Verschil: +17
Een oud en stevig beestje dat hoog blijft staan in de lijst. Verrassende stijger.
"Een strak spel, met interessante (veiling-)elementen." (Sander)
"Gouwe ouwe. Heerlijke keuzestress door alle mogelijkheden." (Els)
"Misschien wel in mijn Top 3. Zit erg goed in elkaar dit." (Bas)

24. Eufraat en Tigris
(Reiner Knizia, 1997)
Positie vorig jaar: 12
Verschil: -12
Dit oude beestje doet het daarentegen iets minder goed.
"Topper, het is moeilijk gebleken deze aan de speler te brengen, maar ik vind het genieten. Het ingenieuze puntensysteem, het elkaar de loef afsteken en af en toe een robbertje vechten. Ja, heel sterk." (Vincent)
"De kettingreacties die op het bord kunnen plaatsvinden door externe conflicten blijven me fascineren." (Sander)

23. Memoir '44
(Richard Borg, 2004)
Positie vorig jaar: 28
Verschil: +5
Met afstand de populairste oorlogsimulatie in de lijst. Of het ook de populairste wargame is, is onderwerp van stevige discussie.
"Zelfs voor vrouwen, geeft geweldig inzicht in hoe lastig de strijd is geweest en welke vergissingen er zijn gemaakt met welke gevolgen." (Saskia)
"War games zijn niet altijd mijn ding, maar dit relatief korte spel voor twee kan er mee door. Op het oog veel geluk (kaarten, dobbelstenen), maar alleen rekenen op de dobbelstenen of goede kaarten is niet per definitie de winnende strategie." (Vincent)
"Er zijn ongetwijfeld historisch correctere spellen over de 2e wereldoorlog te vinden en spellen met een kleinere geluksfactor, maar het speelplezier dat van dit spel afdruipt is enorm. Alle uitbreidingen roepen in mijn oor dat ze gekocht moeten worden en op die manier heb ik al voldoende scenario's staan om me nooit meer te vervelen." (Stefaan)
"Moest de voorbereiding van dit spel niet zo lang duren, het ligt iedere dag op tafel…" (Kristof)

22. Ra
(Reiner Knizia, 1999)
Positie vorig jaar: 19
Verschil: -3
Met het dalen van Eufraat & Tigris is dit Knizia's populairste spel in de lijst. Misschien niet zo hoog, maar hij staat er wel 11 keer in!
"De koning der biedspellen, dankt zijn top-20 positie mede aan de iPad." (Anton)
"Het beste pure veilingspel. De waarde van de tegeltjes die ter veiling worden aangeboden is zelden goed te berekenen, en is voor iedereen anders. Dat maakt dat je vaak moet afgaan op je intuïtie." (Eugene)
"Leuk veilingspel. Licht verteerbaar met toch een aardige dosis diepgang." (Sander)

21. Hanzesteden
(Andreas Steding, 2009)
Positie vorig jaar: nieuw
Deze onvervalste maar toch originele euro maakt zijn opwachting hoog in de lijst. Is de op één na hoogste nieuwe binnenkomer in de lijst.
"Diep in mijn hart hou ik toch het meeste van positiespellen. Hanzesteden weet deze snaar op een orginele manier te raken." (Anton)
"Gortdroog maar oh zo leuk! Een echte brainburner met talrijke routes naar de overwinning." (Frederik)
"Gortdroog, maar o zo leuk. Af en toe pesten ten top, terwijl er toch meerdere strategieën zijn voor de winst. Dit maakt het voor mij een superspel." (Rick)
"Het leuke aan dit strategische/tactische spel is dat het elke keer weer anders is. Soms is er een run op een van de eigenschappen, de andere keer is het juist heel verdeeld. Er is niet één winnende strategie, en daarom krijgt iedereen de kans om te winnen en blijft de strijd spannend!" (Els)
"In dit spel wordt je gedwongen om de confrontatie met je medespelers aan te gaan. Zonder de rest dwars te zitten, wordt het lastig om een goede score neer te zetten, dus blokkeren die routes en gaan voor die extra acties." (Bartjan)
"Wat een vervelend spel is Hanzesteden, krijg er gewoon nachtmerries van. De kracht in dit spel zit niet aan de binnenkant van de doos maar de frustratie en verslaving die dit spel oproept om elke keer weer gespeeld te willen worden." (Martijn)

Een indrukwekkend rijtje spellen, die ik allemaal gespeeld heb en op Memoir na ook in bezit (maar wel het even leuke BattleLore). Drie van deze spellen staan in mijn lijstje, waarvan ik Tai Pan nog steeds de leukste vind.

vrijdag 13 mei 2011

Top 100 2011: 31-40

In deze lijst komen we nu eens alleen oude bekenden tegen. De enige 'nieuwe' binnenkomer stond er in 2008 en 2009 ook al in.

40. Im Jahr des Drachen
(Stefan Feld, 2007)
Positie vorig jaar: nieuw
Vreemd genoeg verdween dit vorig jaar uit de lijst. In 2008 en 2009 stond het eigenlijk best hoog en nu weer. Hebben de fans even zitten slapen?
"Zeer strategisch spel: je moet vooruitdenken of je redt het niet. Werkt zeer goed met elk aantal spelers; zeer veel strategieën mogelijk. Geen beginnersspel hoor: de 1ste keren dat je dit speelt, ga je meestal stevig onderuit omdat je je onvoldoende hebt voorbereid op de rampen." (Luk)
"Deze heb ik bijna een half jaar geleden wegens het succes van Notre Dame bij mijn spelletjesteam geïntroduceerd. Slaat erg goed aan. Welke positie wil je, of toch maar een sterker mannetje kiezen?" (Roland)
"Narigheid was nog nooit zo leuk." (Sander)

39. Notre Dame
(Stefan Feld, 2007)
Positie vorig jaar: 26
Verschil: -13
De twee masochistische spellen van Feld uit 2007 staan gezellig naast elkaar in de lijst. Gelukkig waren de tijden in Parijs een stuk minder "interessant".
"Je wil uitbreiden, hebt geld nodig en je wil punten pakken. En dan zijn er, telkens weer; die ellendige ratten. Het mechanisme waarbij je uit drie kaarten er eentje kiest en de resterende aan je buur doorgeeft, stelt je dikwijls voor keuzes. En dan moet je nog afwachten wat je andere buur zal krijgen." (Bart)
"Superspel om te puzzelen op wat de goede acties zijn. Als je heel goed bent houd je er ook nog rekening mee wat je van je voorganger aan kaartjes kunt krijgen. Verder heel verfrissend dat je een keer niet druk hoeft te maken dat je de meute over je heen krijgt als je voorop loopt." (Roland)
"Weinig interactie in dit spel, maar Notre Dame spelen is gewoon een leuke bezigheid." (Kurt)
"Zit ongelooflijk knap in elkaar. Speelt daardoor steeds weer anders en nodigt telkens weer uit tot nieuwe strategieën: topper!" (Els)

38. Brass
(Martin Wallace, 2007)
Positie: 86
Verschil: +48
Met een stijging van bijna 50 plaatsen is Brass de onbetwiste superstijger van de lijst. Alleen een paar nieuwe binnenkomers doen het beter. Het is tegelijk ook Wallaces meest populaire spel in de lijst (net als op BGG).
"Een behoorlijk ‘vlezig’ spel, waarin goed overzicht bewaren van alle ontwikkelingen, cruciaal is om punten te kunnen scoren." (Bartjan)
"Een sublieme Wallace die je keer op keer naar het puntje van je stoel brengt. Hij vraagt je wel enkele stevige regels te ontrafelen, maar eens die goed in het geheugen geïnstalleerd, dan ben je goed voor meer dan 2 uur puur spelgenot! Mijn onbetwiste nummer 1 van het afgelopen jaar!" (Frederik)
"Mijn favoriete economische spel. Zelden zie je in een spel een historisch feit levendiger evolueren dan hier de Industriële revolutie." (Stefaan)
"Ook na drie jaar spelen nog steeds geweldig, je zou me er wakker voor kunnen maken." (Robert)
"Veel regels, zoals we van Martin Wallace gewend zijn, maar de core mechanics zitten goed in elkaar waardoor dit een zeer strategisch spel is. Kaarten voelen wel vaak overbodig, en het spel voelt wat lang aan, maar zeker de moeite waard." (Rick)

37. Lost Cities
(Reiner Knizia, 1999)
Positie vorig jaar: 30
Verschil: -7
Zakt een beetje, maar nog steeds een van de populairste tweepersoonsspellen in de lijst.
""Een leuk spelletje voor twee spelers? Nou dan heb ik echt iets voor jullie!" Hopla, weer mensen tot het spellendom bekeerd!" (Els)
"Het beste spel voor twee personen! Eenvoudige spelregels met
" hartverscheurende keuzes: zal ik nu op expeditie gaan of wacht ik nog een beurt af?" (Jan)

36. Thurn und Taxis
(Karen en Andreas Seyfarth, 2006)
Positie vorig jaar: 52
Verschil: +16
Bleef drie jaar hangen rond de 50e plaats, maar boekt nu een grote winst. Een blijver, zo lijkt het.
"Lage drempel, eenvoudig uit te leggen en leuk om te spelen met mensen die niet bekend zijn met andere bordspellen dan Monopoly." (Paul)
"Met meerderheden punten vergaren door slimme combinaties van kaarten. Weinig mogelijkheden om elkaar dwars te zitten maar toch voldoende keuzes om te maken." (Rients)

35. In de Ban van de Ring
(Reiner Knizia, 2000)
Positie vorig jaar: 73
Verschil: +38
Het doet mij goed dat met al die nieuwe coöps van de laatste jaren mijn favoriet in het genre ineens zoveel plaatsen stijgt. Misschien juist wel dankzij de concurrentie. Werken ze soms gewoon samen?
"Altijd razend spannend om samen met mijn vrouw elk 2 hobbits voor onze rekening te nemen en de ring proberen te vernietigen in Mount Doom. Vooral de uitbreiding Sauron voegt nog een extra dimensie toe door het "1 tegen allen" gegeven." (Hans)
"We hebben Sauron nog niet kunnen verslaan, maar we blijven het proberen!" (Herman)
"Uitdagend coöperatief spel. Geeft het verhaal goed weer." (Peter)
"Zonder samenwerken kom je er niet. Een spel om je vrienden te leren kennen." (André)

34. Carson City
(Xavier Georges, 2009)
Positie vorig jaar: 61
Verschil: +27
En weer een werkverschaffingspel dat het bijzonder goed doet. Begon vorig jaar goed en zet de stijgende lijn dit jaar voort.
"Caylus met geweertjes. Net wat chaotischer maar big fun. En het kan zelfs zonder dobbelaars!" (Anton)
"Erg leuk en eindeloos anders dankzij de verschillende personages en multiple choice opties. Fantastisch goed en mooi." (Rafaël)
"Kan het nog, worker placement na Caylus? Carson City brengt ons een overtuigend “ja” als antwoord." (Frank)
"Wat mij betreft een topspel en in de categorie Puerto Rico/Caylus. Het spel is zeker voor iemand die Caylus kent snel te leren. Het is naar mijn mening wat minder complex dan Caylus en speelt ook sneller. Daarnaast vind ik het western-thema op een leuke manier verwerkt in het spel. Voeg hier de fraaie vormgeving en de diverse varianten aan toe en je hebt volgens mij een spel dat niet in je collectie mag ontbreken." (Dierik)

33. Yinsh
(Kris Burm, 2003)
Positie vorig jaar: 34
Verschil: +1
Wederom het enige spel uit de GIPF-reeks dat de lijst haalt, en wederom geeft dit spel schaken en go het nakijken. Nu de liefhebbers nog overtuigen.
"Onder de abstracte twee persoonspelen is Yinsh absoluut mijn favoriet. Korte potjes, prettig spelverloop en het blijft boeien. Eigenlijk is schaken overbodig geworden." (Vincent)
"Beste GIPF, beste abstract, een van de beste spellen die ik ken. Simpel en fantastisch!" (Bas)
"Een klassieker, elegant en elke zet spannend." (Sander)
"Eigenlijk is de hele Gipfreeks goed, maar Yinsh en Dvonn zijn toch de leukste." (Sander)
"Schaken wordt naar kroon gestoten. Een geweldig spel uit een geweldige serie." (Frank)
"Zodra je voor staat in punten, sta je weer achter op het bord. Mooi gebalanceerd." (Peter)

32. Regenwormen
(Reiner Knizia, 2005)
Positie vorig jaar: 22
Verschil: -10
Simpele dobbelspelletjes zijn dit jaar een stuk minder populair. Regenwormen houdt de eer hoog.
"Een simpel dobbelspel, maar we hebben dit ondertussen al zooooveel gespeeld en zoveel plezier aan beleefd dat het wel een plaats MOET krijgen in mijn Top 10." (Kurt)
"Dit spel heb ik ondertussen zeker 10 keer cadeau laten geven op kinderfeestjes. Overal een (op zijn minst tijdelijk) succes." (Herman)
"Het dobbelspel dat vrienden en ik het meest spelen, omdat het zo simpel is en je lekker kunt kapen. Ook fijn om te spelen als je tussendoor tv wilt kijken, dat kun je mooi tussen andermans beurten doen. Alleen 20 minuten spelduur volgens de doos klopt echt niet, soms is het ruim het dubbele." (Wiljan)
"Nog zo'n kort spelletje dat snel op tafel getoverd wordt als je zin hebt in een kort spelletje." (Jan)

31. Yspahan
(Sébastien Pauchon, 2006)
Positie vorig jaar: 14
Verschil: -17
Ook dit dobbelsteen met meer pit moet terrein prijsgeven. De top 10 is wel even uit zicht.
"Uitgevers komen nog steeds met nieuwe dobbelspelen. Bij mij op tafel kent Yspahan nog geen concurrentie van ‘dobbelgenoten’. Topspel en nog belangrijker, na vier jaar ben ik het nog steeds niet zat." (Vincent)
"Dit geweldige spel heb ik vorig jaar pas ontdekt. Reactie na de eerste partij: spelen we nog eens? Het heeft dan ook niet zo lang geduurd eer dit spel ook in mijn persoonlijke collectie terecht kwam. De drie (spel)weken zijn zo voorbij." (Bart)
"Dit spel met de vele dobbelstenen valt altijd in de smaak en lijkt altijd veel te snel gedaan." (Kurt)
"Een spel met veeeel dobbelstenen, dat wel, maar altijd weer een feest om te spelen." (Frank)
"Toegankelijk spel, zowel geschikt voor het spelen in de familiekring als met de echte liefhebber. Door het toepassen van dobbelstenen in dit spel speelt geluk een rol, zonder dat het storend is. Het kunnen bijkopen van extra dobbelstenen voor goud is een orgineel onderdeel. Ook zeer geschikt om met twee spelers te spelen." (Dierik)

Niet alleen heb ik al deze spellen gespeeld, ik heb ze ook nog eens allemaal in de kast staan. En dat mag nog wel even zo blijven. Mijn favoriet is In de Ban van de Ring, dat als enige spel uit dit lijstje in mijn eigen top-10 staat.

donderdag 12 mei 2011

Top 100 2011: 41-50

Vandaag komen we aan bij de bovenste helft. Daaronder drie nieuwe spellen die vorig jaar zijn verschenen.

50. Kardinaal en Koning
(Michael Schacht, 2000)
Positie vorig jaar: 55
Verschil: +5
Deze klassieker blijft mooi rond het midden hangen. Kan zich nog prima meten met het moderne spul.
"Leuk meerderhedenspel, dat uitblinkt in een korte speelduur en leuk spelverloop. Eigenlijk ken ik geen mensen die hier niets in zien. Voor mij een goede subtopper (al jaren)." (Vincent)
"Een makkelijk uit te leggen en te spelen spel met een bescheiden speelduur, maar met het gevoel van een groot en goed complex spel." (Frank)
"Erg leuk spel vanwege de combinatie van een korte speelduur en toch een aantal tactische afwegingen. Plaats je een extra klooster om zo de meerderheid in een gebied te halen of ga je voor de raadsheer en hoop je zo uiteindelijk via de verbonden extra punten te genereren. Lastige keuzes die het spel ook elke keer weer interessant maken." (Dierik)
"Mijn favoriet als er een spel gezocht wordt dat speelbaar is binnen het uur en dat toch voldoende tactiek biedt." (Stefaan)

49. Keltis
(Reiner Knizia, 2008)
Positie vorig jaar: 53
Verschil: +4
Blijft ook stabiel, na een goede eerste notering vorig jaar. Ik raad de fans aan om ook al die varianten eens te proberen.
"Is al een hele spelfamilie geworden en daar reken ik Lost Cities ook toe. Simpel principe en blijft onderhoudend." (Rients)
"Lost Cities voor vier personen. Dit is een beetje kort door de bocht, maar de overeenkomst met dit tweepersoonsspel is duidelijk. Toch is het door de prachtige vormgeving en toevoeging van wat bonuskaartjes een heel aardig spel geworden. Een topper in het familiesegment!" (Dierik)
"Wel of niet nog een steen inzetten en zo er voor zorgen dat je stenen door slim te spelen zo snel mogelijk naar boven komen." (Wiljan)

48. Hacienda
(Wolfgang Kramer, 2005)
Positie vorig jaar: 51
Verschil: +3
Het wordt bijna eentonig, maar ook met Hacienda is er bijna niks gebeurd in de ranglijst.
"Dit lijkt wel heel erg op Ticket to Ride + Heersers der Woestijn, maar ik trek me daar niks van aan, want Hacienda is gewoon een erg goed spel!" (Kurt)
"Simpel spelletje met aardig wat keuze mogelijkheden." (Peter)

47. Sint Petersburg
(Michael Tummelhofer, 2004)
Positie vorig jaar: 20
Verschil: -27
De harde dalers worden steeds zeldzamer, maar hier hebben we er nog een. Blijft desondanks erg populair.
"Een spel waarbij je aankopen moet balanceren, of je zit voor enkele beurten met te weinig geld. Ondanks het feit dat ik Sint Petersburg al eerder gespeeld had, hebben wij dit spel twee jaar geleden pas echt ontdekt. Maar nu hoort het in mijn top-20." (Bart)
"Speel voor roem en roebels. Maar alleen roem wint." (Rients)

46. Genoa
(Rüdiger Dorn, 2001)
Positie vorig jaar: 33
Verschil: -13
Dit onderhandelingsspel is alweer tien jaar oud, maar blijft hoog scoren. Goed dat het in het Nederlands is verschenen.
"De handelaar in mij vindt dat dit spel veel te weinig op tafel komt. Elke pot legt weer een nieuwe nuance in het spel. Verveelt me absoluut niet." (Vincent)
"Heerlijk chaotisch spel. Mooi spelmateriaal." (Pieter)
"Zeer veel wegen die naar de overwinning kunnen leiden: spannend en boeiend." (Els)

45. Saboteur
(Frederic Moyersoen, 2004)
Positie vorig jaar: 46
Verschil: +1
Stijgt weliswaar niet zo hard als aanverwante spellen als Bang! en Weerwolven, maar is wel populairder. Met zoveel fans moet die uitbreiding wel aanslaan.
"Dit spelletje komt ook met niet-spelfanaten vaak op tafel. Saboteren en gesaboteerd worden op zoek naar de schat." (Jan)
"Heerlijk om tijdens het spelen van dit spel allemaal verwarde gezichten te zien; niemand die zeker weet wie nou wel en wie nou niet Saboteur is. Een erg leuke activiteit, waarbij de uiteindelijke score vaak wat ondergeschikt is." (Daniël)
"Heerlijk rollenspel, qua geheimhouding van je rol beter dan Bang!" (Wiljan)

44. Troyes
(Xavier Georges, Sébastien Dujardin & Alain Orbain)
Positie vorig jaar: nieuw
Een van de twee Belgische hits van Spiel 2010. Die Xavier Georges (Carson City, Palais Royal) is er eentje om in de gaten te houden.
"De nieuwkomer van het jaar wat mij betreft: zeer veel keuzes maken binnen een haalbare speelduur. Telkens een ander spel." (Stefaan)
"Een product van eigen bodem waar we fier op mogen zijn. Zeer origineel, elk spel speelt goed anders dankzij de vele ambachtslieden... een echt pareltje." (Rafaël)
"Fascinerend spel met ongelooflijk veel mogelijkheden en zeer grote herspeelbaarheid. Ingenieus dobbelsteenmechanisme." (Els)
"Vrij zware euro met dobbelstenen, maar op een leuke manier toegepast. Je kunt elkaar ook nog een beetje dwarszitten door elkaars dobbelstenen weg te kopen." (Martha)

43. Ticket to Ride Europe
(Alan Moon, 2005)
Positie vorig jaar: 39
Verschil: -4
Een klein minnetje, maar dit is nu wel zo'n beetje een evergreen.
"Altijd leuk om spelen en is ons 'gateway-spel' om anderen het betere spel te leren kennen..." (Kurt)
"Heel wat mensen met dit spel in de spellenwereld gelokt." (Eric)
"Wat mij betreft de leukste versie van Ticket to Ride. Net wat meer diepgang dan het orgineel en uiteraard spreekt een Europese kaart net wat meer aan dan een Amerikaanse. Al was het maar vanwege het stukje topografische kennis." (Dierik)

42. Fresco
(Marco Ruskowsi & Marcel Süsselbeck)
Positie vorig jaar: nieuw
De honger naar vernieuwende werkverschaffingspellen is nog niet verzadigd, gezien de populariteit van Troyes en dus ook Fresco.
"Een kloddertje roze hier, een kloddertje roze daar! Niet te lang uitslapen, anders is de markt leeg." (Bartjan)
"Een prachtig uitgevoerd en goed opgebouwd spel. Heb nog niet alle uitbreidingen geprobeerd, maar vind het mooi hoe het spel door middel van de bijgevoegde uitbreidingen stap voor stap in complexiteit opgebouwd en geleerd kan worden." (Sander)
"Het thema van het spel klopt gewoon en alles is logisch opgezet. Ik kan dit spel daarom makkelijk introduceren aan nieuwe spelers, en dat maakt dit spel echt goed. De vele uitbreidingen geven ook veel herspeelbaarheid." (Rick)

41. Imperial 2030
(Mac Gerdts, 2009)
Positie vorig jaar: nieuw
Een instant hit voor The Game Master, zo lijkt het. Ook de stemmen voor het gewone en bijna identieke Imperial heb ik hier meegeteld, maar dan nog is het een erg hoge nieuwe binnenkomer.
"Een spel was zelden zo economisch en politiek tegelijk." (Stefaan)

Hier kom ik de laatste twee spellen in de lijst tegen die ik nog niet gespeeld heb. Bij Ticket to Ride Europe wordt dat toch echt eens tijd en Imperial 2030 zou ik graag eens proberen. Hacienda is mijn favoriet uit de lijst, maar ook Troyes en Genoa gooien hoge ogen.