zondag 6 februari 2011

Eerste indruk: Era of Inventions


Era of Inventions is het nieuwste spel in de Master Print Series van Quined Games. Sinds vorig jaar zonder White Goblin Games. De twee uitgevers geven nu weer zelfstandig spellen uit, maar nog steeds in hetzelfde genre: dat van de complexere eurospellen.

Era of Inventions is weer een werkverschaffingspel. Het meest bijzondere is misschien wel de nationaliteit van de auteur, namelijk de Nederlandse. Een jaar eerder bracht (toen nog) QWG al een werkverschaffingspel uit van een Belgische Auteur, Carson City van Xavier Georges. Inmiddels heb ik beide gespeeld en kan ik een tussenstand opmaken in de Derby der Lage Landen wat betreft werkverschaffing.

Om direct maar de managementsamenvatting te geven: de Belgen leiden met 0-1. Era of Inventions kent niet de chaos van Carson City, maar helaas ook niet de inspiratie. Het heeft de bekende standaardelementen uit het genre, maar voegt daar eigenlijk weinig aan toe. Dus verzamel de ene grondstof om de andere te kunnen produceren en zet die weer om in punten, enzovoort, enzovoort.

Nu hoeft dat op zich geen probleem te zijn (Caylus kent dezelfde structuur) als de spelers maar voldoende keuzevrijheid hebben om met hun blokjes te schuiven. Dat ontbreekt hier. De spelers kunnen het hele spel in iedere ronde slechts kiezen uit zes verschillende acties: grondstoffen kopen, fabrieken bouwen, fabrieken laten produceren, grondstoffen ruilen, uitvindingen doen of patenteren, en uitgevonden producten produceren.

Om iets te kunnen heb je grondstoffen nodig. Je begint het spel wel met een aantal, dat volstaat om alvast een of twee 'startuitvindingen' te produceren. Dat levert wat extra geld op of ontwikkelpunten, die je nodig hebt voor het doen van uitvindingen. Maar wat je echt nodig hebt is serieuze grondstofproductie. Zonder begin je weinig. Daar wringt het spel. Er is maar één actie waarmee je in het begin van het spel aan extra grondstoffen kunt komen, die maar door twee spelers gekozen kan worden. In dit spel is het dus erg fijn om als eerste startspeler te zijn. Alleen die speler kan snel zijn productiecapaciteit uitbouwen. Terwijl anderen vechten om het recht grondstoffen te mogen kopen, kan hij ze lekker zelf gaan produceren zonder dat het hem geld kost. Door het grote belang van het verkrijgen van extra grondstoffen voelen de andere acties in het begin wat zinloos aan.

Dit probleem deed zich al voor in mijn potje met drie; ik moet er niet aan denken hoe dat met vier of vijf spelers is. Met vier spelers heb je bovendien het hele spel maar zestien acties te besteden (tegen 27 bij drie spelers). Wat frustrerend moet dat voor de vierde speler zijn, die noodgedwongen zijn kostbare acties in de eerste paar rondes moet besteden aan geneuzel in de marge. Tegen de tijd dat hij wat aan opbouw kan doen, is het spel al halverwege.

Nu zijn er wel meer spellen waarbij het belangrijk is om snel grondstoffen te verzamelen om je mogelijkheden te vergroten. Agricola is zo'n spel. De startspeler zal daar in het begin vaak het hout nemen, om zsm een extra kamer te kunnen maken voor het komende nageslacht. Maar het spel stelt daar alternatieve opties tegenover. Voor de andere spelers is er genoeg te kiezen, vooral omdat er met meer spelers meer acties beschikbaar zijn.

Samengevat is dat mijn kritiek op Era of Inventions. Het biedt de spelers te weinig keuzes, die bovendien geen echte keuzes zijn. Het maakt dat niet goed (als zoiets al zou kunnen) met een geïnspireerd idee of goed uitgewerkt thema. Het enige positieve is denk ik dat het in ieder geval geen traag rekenspel is geworden. Maar ja, wat wil je als je weinig te kiezen hebt?

Ik wil het zeker nog een of twee keer spelen voor ik een definitief oordeel vel, maar de eerste indruk is verre van positief.

Geen opmerkingen: