zaterdag 31 juli 2010

Geluidsoverlast!?!?!?!?!

Afgelopen woensdag hebben Niek en ik bij Wendy twee nieuwe spellen van Drie Magiërs Spellen geprobeerd. Drie Magiërs Spellen is de Nederlandse tak van Drei Magier Spiele die sinds kort door 999 games in Nederland wordt gedistribueerd. Deze week kreeg ik van 999 een persbericht dat ze daarnaast ook de spellen van selecta gaan distribueren. Het lijkt er dus op dat 999 haar horizon flink aan het verbreden is.

Zowel Selecta als Drie Magiërs Spellen richten zich vooral op kinder- en familiespellen. De Spellen van Drie Magiërs vallen vooral op doordat veel aandacht aan hun vormgeving is besteed. De kaarten van hun kaartspellen (bijvoorbeeld Kakkerlakken poker en Haai Alarm) zijn bijvoorbeeld allemaal net even anders, ook als dat voor het spel niet hoeft (een dolfijnkaart is een dolfijnkaart, maar doordat ze allemaal er net even anders uit zien heb je wel een heel mooi spel te pakken). Van Selecta ken ik alleen een spelletje voor hele kleine kinderen met dwergen dat ik een keer cadeau heb gedaan bij de komst van een verse baby. Ook dat spel zag er goed uit en viel geloof ik in de smaak.

Afgelopen woensdag kwam eerst Kakkerlakkensoep op tafel. Dit is een soort vervolg op Kakkerlakkensalade (je kan de spellen ook mixen). In beide spellen moet je kaarten met ingrediënten opendraaien en het ingrediënt noemen. Tenzij de vorige speler hetzelfde ingrediënt al had genoemd dan moet je snel liegen. Het lastige is dat als je iets niet wilt zeggen en dus heel hard denkt “geen peper, geen peper, geen peper”, het woord dat je niet wilt zeggen daardoor juist op het puntje van je tong ligt. Het is niet mogelijk om te visualiseren dat iets er niet is (denk maar eens niet aan een roze olifant) en dus is iets niet mogen zeggen bijna de garantie dat je het wel doet.

In beide spellen zijn er dan ook nog speciale kakkerlakkenkaarten die nog een ingrediënt tot verboden terrein verklaren. In kakkerlakkensalade mag je dit ingrediënt niet zeggen (“geen bloemkool en salade) waardoor je nog creatiever moet liegen. Bij kakkerlakkensoep wordt het nog wat moeilijker gemaakt. Dan moet je als het verboden ingrediënt voorbij komt slurpen. Maar twee keer slurpen achter elkaar mag ook niet, waardoor een slurp (als het betreffende ingrediënt toevallig twee keer achter elkaar voorbij komt) gevolgd moet worden door een welgemeende hmmmm.

Laten we het er op houden dat we hoopten dat de buren niet meegeluisterd hebben. Wat moeten die gedacht hebben van onze conversatie “ PEPERS, PREI, SLLLURP, WORTEL, SLLLURP, HMMM, SLLURP, WORTEL, PEPER PREI, SLLLURP, …’ afgewisseld door grote lachsalvo’s als iemand van ons een foutje maakte.

Vervolgens kwam Varkens Pesten op tafel. In dit spel moet je je hand zien leeg te spelen door kaarten op een stapel te leggen. Op de kaarten staan nummers en je mag kaarten afleggen die hetzelfde nummer hebben of twee kaarten die als je ze van elkaar aftrekt of bij elkaar optelt het betreffende nummer vormen. Er zijn ook nog een paar speciale actiekaarten. Maar ook in Varkens Pesten werden we geacht geluiden te maken. Als je nog één of twee kaarten op handen had dan moest je dit aangeven door respectievelijk één of twee keer te knorren als een varken. Op het vergeten te knorren stond de straf van het oppakken van twee extra kaarten. Varkens pesten vond ik zelf wat minder leuk dan Kakkerlakkensoep, maar ook hier hebben we lol gehad om de geluiden die we moesten maken. Varkenspesten was toch meer een serieus kinderspelletje waarin kinderen van een jaar of zes kunnen oefenen met rekenen. Voor volwassen is dit te makkelijk en daardoor is het spel zelf wat minder leuk.

Woensdag was voor mij een prachtig voorbeeld voor de lol die je met spellen spelen kan hebben. Ik speel ook vaak serieuze spellen die er om draaien om slimmer te zijn dan je tegenstander, maar deze avond stond eigenlijk pure speelpret centraal. Winnen was bijzaak, lachen de hoofdzaak! Dit wil ik vaker doen.

vrijdag 23 juli 2010

Dominion verzamelbox

Voor Carcassonne, het kolonisten kaartspel en het kolonisten bordspel zijn prachtige houten verzamelboxen op de markt waar je het spel met alle uitbreidingen in kan bewaren. Ik heb zelf de box voor het kolonisten kaartspel en vind het een geweldige manier om het spel te bewaren. Voor Dominion is er helaas nog geen box op de markt en ik vermoed dat die er voorlopig ook niet zal komen omdat het eind van de uitbreidingen nog niet in zicht is en het dus niet mogelijk is om een box te ontwerpen waar alle uitbreidingen in gaan passen.

Tegelijkertijd had ik wel echt de behoefte aan een andere manier om mijn Dominion kaarten te bewaren. Het is leuk om de verschillende sets te mixen tijdens het spelen, maar het is een crime om alle dozen bij de hand te moeten houden omdat je er kaarten uithaalt en weer in doet. Dat moet toch compacter kunnen!

In eerste instantie ben ik op zoek gegaan naar een soort doos waar je kaartjes of diskettes in kan bewaren. Ik had ooit zo’n doos voor diskettes met opstaande tussenschotjes en dat leek me we wel wat. Maar helaas zijn de diskettes helemaal verdrongen door USB-sticks en CD-roms en dus zocht ik wel, maar vond ik niet.

Uiteindelijk heb ik bij de Blokker maar een plastic container gekocht die breed genoeg is voor twee kaarten naast elkaar. Vervolgens heb ik alle setjes kaarten in een ziplockje gestopt en ze in de doos gezet. De kartonnen kaartjes uit de Seaside uitbreiding pasten ook keurig in de doos. De metalen speelstukjes had ik al in de Dominion-pepermuntdoosjes gestopt (deze werden uitgedeeld op Spiel) en die doosjes pasten ook keurig in de doos. Het enige pijnpuntje waren de spelregels, die pasten natuurlijk niet. Na even wikken en wegen heb ik deze echter maar gewoon twee keer dubbelgevouwen en toen pasten ze wel.

En nu heb ik dus de ideale (tijdelijke) Dominion oplossing. Alle sets zitten in één compacte container. Ik heb de geld-, punten-, vloek- en toverdrankkaarten aan één kant zitten, daarna komen de kartonnen kaarten uit Seaside en daarna staan alle speelkaarten kris kras door elkaar. Voor het spelen trek je tien willekeurige zakjes uit de doos en klaar ben je! Na ieder potje haal je een aantal setjes weg, die stop je terug in hun ziplockje, je legt ze even op zij en je trekt nieuwe setjes en hup, je speelt weer verder. Geen gezoek meer naar de juiste doos, gewoon graaien en gaan!

99 punten

Afgelopen woensdag zijn Niek en ik naar Diergaarde Blijdorp geweest. We hebben een abonnement, wonen er vlak bij en komen er dus regelmatig genoeg om niet iedere keer alle uithoeken te hoeven zien. Meestal bedenken we wat we in ieder geval willen zien, lopen een rondje en dan gaan we weer naar huis. Dit keer waren we er rond lunchtijd en haalden we dus ook een broodje in het Rivierarestaurant. Het was aangenaam vertoeven op het terras en dus besloten we ook nog een potje scrabble te spelen (lang leve de reiseditie).

Het werd een zeer memorabel potje. Het bord lag lekker open en we scoorden beide enorm. In totaal hebben we 870 punten bij elkaar gepuzzeld. We houden dit soort gegevens niet bij, maar het zou me niets verbazen als dit onze topscore ooit was.

Negenennegentig punten van dit totaal heb ik in één zet gescoord. Ook dat is volgens mij wel een record. Dit lukte doordat ik mijn woord uit wist te leggen (+50 Punten) over twee vakjes waarmee je je totale score verdubbeld (dus vier keer woordwaarde). Het gaat om het woord ruinende (later is er nog een n achter gelegd).

Nu ik trouwens nog eens rustig naar het woord kijk, zie ik dat ik mezelf zelfs nog te kort gedaan heb (hoofdrekenen is niet mijn sterkste kant). Ik had geen 49 punten moeten scoren maar 52 (4*13). Het record was dus eigenlijk nog beter, maar 99 punten klinkt wel leuker dan 102 en bovendien is de score al opgemaakt en dus niet meer te veranderen.

Het moment voordat ik deze megaklapper maakte was het spannendste van het hele potje. Ik had deze plek op het oog, maar moest nog afwachten war niet ging liggen. Gelukkig koos hij een ander plekje en kon ik mijn slag slaan. Uiteindelijk won ik met ruim zestig punten verschil van Niek. Mijn dag was dus goed. En werd nog beter toen ik zag dat er baby penseelzwijntjes rondliepen! (oh ja, en ook nog een hele verse olifantenbaby)

maandag 19 juli 2010

Vakantie 2010!

En natuurlijk gingen er meer spellen mee, maar kwam alleen scrabble op tafel. Van de zeven potjes heb ik er vijf weten te verliezen.






dinsdag 13 juli 2010

Spellendagje

Zo af en toe ruim ik een dagje in om spellen te spelen en vandaag was er zo eentje. Anton en ik waren met z'n tweeën. Dat maakt de spelkeuze wat beperkter, maar ook sneller. Bovendien zijn we allebei wel voor alles in, dus dat scheelt. Natuurlijk kwam niet alles dat uit de kast geplukt werd op tafel.

Om er in te komen begonnen we met een potje Race. Ik kon kiezen tussen twee startwerelden uit BoW en ging voor de Rebel Freedom Fighters. In de eerste beurt kon ik al een Rebel development opleggen en had daarmee een snelle voorsprong in prestige. Ik had genoeg rebellenwerelden in de hand, maar helaas geen military boosts. Ik moest notabene telkens prestige opofferen met de Alien Booby Trap om die zware Rebel werelden te kunnen spelen. Gelukkig kreeg ik daar ook weer prestige voor terug, maar liever had ik de voorsprong sneller uitgebouwd. Anton begon na een tijdje namelijk ook aardig wat prestige te scoren, vooral dankzij de Terraforming Engineers. Uiteindelijk had hij de meeste prestige, maar dankzij mijn vroege en langdurige voorsprong en puntenrijke kaarten bleef ik hem net voor.

Na de opwarmer was het tijd voor wat luchtigers: Genius, waar Thomas ook aanschoof. Ik heb het nu enkele tientallen keren gespeeld, maar echt goed ben ik er niet in. Zelfs als ik de AI op m'n iPod op medium zet verlies ik regelmatig. Voor Anton was het de eerste keer, maar dat was niet te merken. Hij had snel in twee kleuren de maximale score en begon zich toen toe te leggen op het blokkeren van de zwakke kleuren van Thomas en mij (zoals het hoort als je wilt winnen). Uiteindelijk won hij met drie punten voorsprong, en bleef ik Thomas net voor op de tiebreaker.

Nu was de beurt aan een wat zwaarder spel. Ik had Puerto Rico en Tikal meegenomen. Anton koos voor de eerste; hij wilde de inspiratiebron voor Race graag eens spelen. Puerto Rico is het leukst met meer spelers, maar de tweepersoonsvariant speelt lekker weg en voelt lang niet als een half spel. Voordeel is dat je wat meer kunt plannen, en dat is wat ik deed. Omdat ik met indigo begon, wilde ik dit snel kunnen produceren om het te kunnen verkopen. Met de winst kocht ik vervolgens een koffiebranderij, later gevolgd door een kantoor. Op deze manier was ik altijd van veel geld verzekerd en kon zo een paar leuke dure gebouwen aanschaffen, zoals de werf. Anton zat meer in de zware prodcutie en verdiende daar veel punten mee. Dankzij de werf kon ik nog redelijk meekomen, maar ik moest mijn productiemogelijkheden wel uitbreiden om niet met veel geld en weinig punten te blijven zitten. Met wat suikerplantages en een grote suikermolen erbij lukte dat uiteindelijk ook. Ik kon zelfs een paar keer in twee achtereenvolgende beurten de opzichter kiezen om daarna flink via mijn werf te verschepen. Anton produceerde telkens het dubbele van wat ik deed, maar omdat hij lang niet alles kwijt kon in twee kleine scheepjes, verrotte het gros van zijn gewassen telkens. Vanwege geldgebrek kon hij geen magazijn kopen om dit te voorkomen. Toen hij uiteindelijk veel geld had, stak hij het wijselijk in een paar grote paarse gebouwen, waarvan we er allebei met twee eindigden. Zoals verwacht had Anton veel meer punten verdiend met het verschepen van goederen, maar leverden mijn vele gebouwen voldoende punten op voor de winst. Doordat er een stad vol was en bijna alle punten opwaren, scoorden we allebei ruim boven de 50 punten. Het bleek pas mijn twintigste potje Puerto Rico.

Na de bekende euro's kwam er nu toch wat anders op tafel. Een van de spellen die ik had uitgezocht was Space Hulk en Anton vond het best om die eens te proberen. We speelden het eerste scenario, omdat dat een vrij kleine en overzichtelijk missie is, die bovendien snel over kan zijn (voor de Marines). Ik nam de Marines op me, omdat ik toch eindelijk eens met hen het eerste scenario wilde winnen. Een lastige klus, vooral als de Genestealerspeler geen hele gekke dingen doet. En dat deed Anton niet.
Geleerd van mijn eerdere fouten, koos ik voor een driefrontenaanpak. De sergeant ging naar de bovenste gang om die vrij van aliens te houden, de vlammenwerper nam de onderste gang om daar het kruispunt te blokkeren en een enkele marine fungeerde als achterwacht in overwatch. Dit is een vrij solide tactiek voor de marines (en waarschijnlijk ook de enig levensvatbare), maar echt snel is het niet. En je moet wel snel zijn, want voor je het weet ben je overspoeld door engerds. Omdat ik met de vlammenwerper het kruispunt blokkeerde, koos Anton de bovenste gang als aanvalslinie. Daar deed de sergeant in overwatch goed werk. Ik was wel blij met z'n zwaard, want af en toe brak een genestealer door de linies en kon deze proberen de sergeant uit te schakelen. Maar Sting deed z'n werk.
De sergeant kon stukje bij beetje verder oprukken en kwam uitendelijk voorbij het bovenste kruispunt. Nu was het zaak een andere marine naar boven te sturen om de deur open te maken, zodat de vlammenwerper het werk af kon maken. De tijd drong, want hij had nog maar één schot over. Alles hing nu af van de sergeant. Hij zou in de beurt van de genestealer zijn blokkade moeten kunnen handhaven. Dankzij wat briljant (=gelukkig) dobbelwerk slaagde hij daarin. De laatste genestealer haalde hem neer, maar kon net niet ver genoeg lopen om de baan van de vlammenwerper te onderbreken. Met een laatste salvo zette deze de commandoruimte in lichterlaaie en was de missie volbracht. Om de genestealers nog wat meer pijn te doen overleefde de dappere marine in de commandokamer het ook nog.
Uiteindelijk had Anton nog best de lol ervan ingezien. Het beviel hem veel beter dan hij dacht, en hij vond het duidelijk leuker dan Heroquest. Terecht.

Het was bijna tijd om te gaan, dus nog 'snel' een potje Race. Nu koos ik voor New Sparta als startwereld, Anton had Epsilon Eridani. Met een standaardopening (uplift settelen, daarna trade) kwam ik snel aan veel kaarten. Ik kon daarmee snel de Galactic Markets en de Galactic Federation opleggen, twee van mijn favoriete kaarten. Voor de Markets is echt goed, misschien wel de beste uit BoW. Het was tevens zo'n beetje de enige kaart die mij dit potje prestige opleverde. Daar deed Anton het met zijn Engineers en Mediator een stuk beter. Maar omdat hij geen enkele windfall- of productiewereld had, kon ik een paar keer produce en trade kiezen zonder dat Anton daar iets aan had. Dit leverde weer een paar mooie 6-developments op, die natuurlijk mooi bij mijn Federation pasten. Een daarvan was Galactic Imperium, die extra aantrekkelijk was met de paar Rebel werelden die ik had. Het waren maar kleintjes, maar genoeg om het doel te kunnen claimen. Anton legde nog wel de twee grootse Rebel werelden op voor veel punten (en prestige), maar dankzij de forse bonussen van mijn 6-developments bleef ik hem net voor.

't Was weer een leuke dag. Natuurlijk hadden we ons ook uitstekend vermaakt met een hele dag Race, maar wat afwisseling is altijd goed. Met Puerto Rico en Space Hulk bleven we speltechnisch respectievelijk thematisch nog wat in de buurt.

vrijdag 2 juli 2010

Reiseditie Scrabble

In maart zag ik dat er een nieuwe reiseditie van Scrabble in de winkel lag. Niek en ik speelden tot dan toe met een magnetische reiseditie. Deze is helaas niet meer te krijgen (vooral lastig door alle letters die op vakanties niet mee retour zijn gekomen). Het formaat van deze magnetische reiseditie is ideaal. Hij is klein en licht genoeg dat je hem makkelijk meeneemt. Doordat hij magnetisch is kan je tijdens het spelen makkelijk de boel dichtklappen en ergens anders verder spelen. Je kan ook makkelijk even een woord opzij schuiven om te zien welke letters op verdubbelaars liggen. Het enige mogelijke minpuntje is wellicht dat de letters best klein zijn en dat sommige mensen daardoor het bord echt vast moeten pakken om het goed te kunnen zien.

Ik was nieuwsgierig naar de nieuwe reiseditie en aangezien Niek toen bijna jarig was heb ik hem cadeau gedaan (voor jullie medelijden met hem krijgen, hij heeft ook nog schandalig veel andere cadeaus gekregen die helemaal niets met mijn hobby’s te maken hebben). De reiseditie zat in een behoorlijk grote doos, maar ik had toen nog de hoop dat dat vooral lucht zou blijken te zijn (schijnbaar zijn er mensen die meer willen betalen als het spel in een grotere doos zit).

Inmiddels hebben we twee keer met de nieuwe reiseditie gespeeld en ons oordeel is niet mild. We vinden het absoluut geen verbetering ten opzichte van ons oude vertrouwde magnetische setje. De reiseiditie is gewoonweg te groot om makkelijk even mee te nemen. Je klikt de blokjes in een soort vakjes, maar zodra ze liggen kan je niet heel goed meer zien of er verdubbelaars onder liggen en moet je de letters weer weg halen. Dat is niet handig. De letterrekjes zijn ook niet handig. Je moet ze eerst openklappen (wat je niet door hebt) maar zelfs dan is het niet heel makkelijk om te schuiven met de letters op zoek naar een goed woord.

Ik vind het een gemiste kans van mattel dat ze een nieuwe reiseditie hebben ontwikkeld die slechter uitpakt dan hun vorige magnetische versie. Scrabble is voor mij het perfecte vakantiespel, maar dan wil je wel een spel dat je makkelijk mee kan nemen. Aan deze eis doet de nieuwe versie niet en daarom vind ik dat het eerder een andere editie van de standaard editie dan een reisspel. Dit jaar gaat bij ons het magnetische setje dus gewoon weer mee in de koffer.