zaterdag 9 oktober 2010

Eerste indruk: Kolonisten van Amerika

De Kolonisten van Amerika is het nieuwste zelfstandige spel in de Catan-familie. De auteur is natuurlijk weer Klaus Teuber, maar dit keer had de Amerikaanse uitgever Mayfair een groter aandeel in het spel dan thuisuitgever Kosmos; het is zelfs nog niet in het Duits verschenen. Natuurlijk vanwege de setting, maar vast ook omdat Mayfair ook grossiert in allerhande treinspellen, waaronder die in de 18XX familie. Treinen en sporen staan namelijk centraal.


Afgelopen week speelde ik het voor het eerst. Het basismechanisme van het spel is bekend: steden langs zeskantige vakken, dobbelen voor grondstoffen die je ruilt en gebruikt om van alles te bouwen. Kolonisten van Amerika gaat echter verder weg van het basisspel dan de meeste varianten.

Om te beginnen zijn er geen punten te verdienen in Amerika. Hier draait het om het vervoeren van goederen naar andermans steden. Daarvoor moet je met je trein naar een stad van een andere speler reizen waar nog geen goederenblokje bezorgd is. Reizen per trein gaat natuurlijk over het spoor. De stad moet dus op het spoornetwerk aangesloten zijn. Reis je over je eigen spoor dan zijn er geen bijkomende kosten. Gebruik van andermans netwerk kost je geld.

Klinkt nog eenvoudig genoeg, ware het niet dat de goederen die je moet bezorgen niet zomaar uit de lucht komen vallen. Je krijgt namelijk pas een nieuw blokje als je een nieuwe stad hebt gesticht. Alles wat je daarvoor hoeft te doen is een kolonist (in de vorm van een huifkar) te ronselen en die op pad te sturen. Geen gedoe van eerst allemaal straatjes neerleggen; gewoon drie grondstoffen betalen en daar is de kolonist al, klaar voor de reis.

Nieuwe steden bouwen is daarmee relatief goedkoop. Normaal verhoogt dat je productie. Maar bij de meeste nieuwe steden in het Westen wordt er nieuwe grond ontgonnen, wat vreemd genoeg betekent dat de oude gebieden in het Oosten ineens niets meer opleveren. In tegenstelling tot andere Catan-varianten neemt je productie daardoor tijdens het spel niet zoveel toe. Ook met al je 10 steden op het bord is een worp die 4 grondstoffen oplevert eerder uitzondering dan regel.

Dat zorgt ervoor dat het spel gedurende de hele lengte min of meer hetzelfde tempo heeft. Je begint met het stichten van nieuwe steden om nieuwe goederen te krijgen en het bouwen van spoor om die goederen te bezorgen en aan het eind doe je dat nog steeds. Hooguit ligt het accent in het begin iets meer op steden stichten en later op sporen maken en bezorgen, maar over het algemeen zul je die twee dingen afwisselen.

Wacht je namelijk te lang met bezorgen, dan zijn de makkelijk te bereiken steden snel bezet. Sneller bezorgen kan niet, want voor ieder blokje moet je eerst een stad gesticht hebben. Het spel dwingt je dus min of meer een zeker tempo aan te houden. Strategische vrijheid zit vooral in de nuances: waar sticht je die stad of leg je spoor, in welke stad bezorg je eerst, enzovoort.

Die nuances zijn interessant genoeg om het spel niet eendimensionaal te maken. Sterker nog, ze zijn zelfs bijzonder leuk! Totdat het spel ongeveer een uur duurt en blijkt dat je nauwelijks halverwege bent.


foto: TunaSled (BGG)

We speelden met z'n vieren en bij het begin was iedereen erg positief over het spel. Maar het duurde. En duurde. En was nog niet afgelopen. Ik heb in principe niets tegen een spel van 2 à 3 uur, maar dan moet er wel een zekere dynamiek in het spel zitten, met een duidelijk begin, midden en eind. Dat ontbrak bij dit potje Kolonisten van Amerika. Eigenlijk deden we het hele potje hetzelfde. Tegen het einde had iedereen nog maar twee of drie blokjes te bezorgen en had iedereen in zijn beurt kunnen winnen. Een al dan niet gelukkige worp zou daar zomaar een beslissende stem in kunnen hebben.

Uiteindelijk was het dus een beetje een afknapper. Nu zijn er wel meer varianten van Kolonisten die langer duren (denk aan de combinatie Zeevaarders+Steden en Ridders en Sternenfahrer von Catan), maar dat zijn spellen waarin het tempo langzaam maar gestaag opgevoerd wordt. Bovendien bieden beide legio manieren om punten te scoren, wat totaal afwezig is in KvC Amerika.

Was het spel (ruim) binnen de twee uur gebleven, dan had iedereen een leuke avond gehad. Nu sleepte het spel zich voort en waren we na een dikke tweeënhalf uur pas klaar. Jammer, want het spel heeft genoeg leuke elementen en weer een schitterende vormgeving. Misschien de volgende keer met twee blokjes minder spelen. Dan maak je vast minder gebruik van de hele kaart, maar als het een dik halfuur scheelt is het vast de moeite.

6 opmerkingen:

Dagmar zei

Goede beschrijving van een avond die leuk begon, maar langzaam veranderde in een lijdensweg. Wat was ik blij toen het spel eindelijk was afgelopen. Ik ben dol op Catan, maar deze variant viel heel erg tegen. Jammergenoeg.

Misth zei

Jammer, dat je het spel uiteindelijk niet leuk vindt omdat het wat te langdradig werd.

Ik heb hele andere ervaringen met deze Kolonisten variant.

Ik heb deze Kolonisten variant inmiddels 5 keer gespeeld en met gemak in 1,5 uur uitgespeeld zowel met 2, 3 als 4 spelers.

Voor 2 spelers is een aparte variant beschikbaar die erg goed werkt. Op het moment dat jij een stad koloniseert laat je de andere speler een neutrale stad plaatsen waardoor je wel je goederen kunt afleveren. Uiteraard kiest je tegenspeler waar hij/zij de stad wil plaatsen.

Ik was blij dat deze variant na De Lage Landen, Zeevaarders, Prehistorie en Val van Rome, eindelijk eens een ander concept heeft die mij veel meer aanstaat.

Steden en Ridders blijft altijd de nummer 1 en wat inderdaad mist in KvA is de vele manieren om punten te scoren.

Met 4 spelers moet je standaard met 2 goederen en steden minder spelen dus je hoeft er maar 8 af te leveren. Hebben jullie dit wel gedaan?

Je komt anders inderdaad in een impasse aangezien je niet genoeg aflever plekken hebt, waardoor het spel langdradig wordt. Een tweede indruk misschien? :-)

Als je de speelduur wilt verkorten kun je ook beginnen met 4 huizen in het begin i.p.v 3 of plaats je aan het begin een paar neutrale huizen aan de kust net als bij 3 spelers.

Heel belangrijk voor de snelheid van het spel is het koloniseren van steden, de ontwikkeling kaarten en geld. Met veel geld zorg je voor meer mogelijkheden aangezien je in de extra beurt geld uit kunt geven om te bouwen (naast de kaarten zelf) en in je eigen beurt te reizen.

In het begin is koloniseren heel belangrijk en je positie op het bord vastleggen. Zo kun je bijvoorbeeld helemaal naar de westkust reizen en daar jezelf isoleren om het voor anderen moeilijker te maken grondstoffen af te leveren. Zorg in het begin dat je huizen niet dicht bij elkaar staan en dat je 2 a 3 nummers kiest die jou veel grondstoffen opleveren bij voorkeur 4, 5, 6 en 8. De 9, 10 en 11 komen er langzamerhand zelf bij wanneer jij één van de eersten bent die ver de westkust in trekt.

In het midden van het spel staat bescherming en ontwikkelen voorop. Zorg dat je veel ontwikkeling kaarten pakt want die leveren veel op met betrekking tot reizen en grondstoffen. Met bescherming bedoel ik dat je zo je sporen moet gaan bouwen dat het lastiger is om bij jouw huizen te komen, gebruik hier vooral de extra sporen voor op het bord. Bouw altijd een sporen aan de oostkust die zo weinig mogelijk naar het westen trekt.

Op het eind van het spel is belangrijk goederen af te leveren. Uiteraard lever je ten tijde van het spel gestaag je blokjes weg maar op het eind is het belangrijk veel sporen te kunnen bouwen en reizen over het spoor (en dan met name andermans spoor). Zorg dus voor veel steenkool en erts (dat je al voorbereidt hebt door vroeg naar het westen te trekken). Bijna elk spel hebben we wel gehad dat diegene die dit goed voor kon bereiden in één keer wel 3 a 4 goederen kon afleveren aan het eind.

Ik hoop dat jullie nog een tweede indruk geven van het spel!

Misth zei

@Dagmar: Is dat niet wat kort door de bocht?

Ik weet dat het jou mening is maar als een spel heel erg tegen valt degradeer je het spel.

Persoonlijk vind ik Prehistorie (dat nog langer duurt) en De Lage Landen minder dan KvA.

KvA vernieuwt tenminste Kolonisten van Catan met daarbij een unieke wijziging in het behalen van de punten en de overwinning.

De meeste Kolonisten van Catan versies van de afgelopen jaren en met name De Lage Landen zijn gewoonweg melkkoeien. KvA is naar mijn mening weer enigszins een nieuwe koe.

Ook dit is maar een mening :-)

Anoniem zei

Ik ben een meisje van 12 en heb het gekregen voor mijn verjaardag. Ik heb het nog niet gespeeld omdat ik nog niet wist of ik het leuk zou vinden. Andere spellen zoals Medina vind ik wel leuk maar kaarten, schaken en mens erger je niet ook. Denk je dat ik dit spel leuk zal vinden?

Als je denkt dat ik het niet leuk zou vinden, welk spel zou je me dan aan raden. Ik wil niets net als giebelen of zo, dus niet al te meisjes achtig.

Yuti

Dagmar zei

Hallo Yuti,

Als je het spel al gekregen hebt, zou ik het eerst maar gewoon eens proberen. Wij vonden het spel tegenvallen, maar zoals je aan de reactie van Misth ziet, zijn er ook mensen die er anders over denken en het spel wel leuk vinden. Smaken verschillen. Kijk voor ideeënn voor leuke spellen anders eens tussen onze recensies op www.spellengek.nl van bijvoorbeeld Dominion, El Grande, Hoogspanning, Pandemie of Het Stenen Tijdperk.

Veel speelplezier!
Dagmar

Thea zei

Wij hebben het spel gisteravond voor het eerst gespeeld met 4 personen en wij vonden het, na wat aftasten, een heel leuk spel. Wij beginnen altijd vroeg met Kolonisten, zo rond half 7, dus dan hebben we lekker de tijd. Toen wij vertrokken om half 10 hadden we keurig 3 spelletjes gespeeld (onze vrienden wonen niet naast de deur, vandaar ons vroege vertrek). Wat ik dan weer leuk vond bij dit spel is dat je ongeveer gelijk op gaat, wat dit spel behoorlijk spannend maakt. Desalniettemin, voor een ontspannend spel-avondje zonder al te veel denkwerk is het basisspel met uitbreiding van de Zeevaarders toch het leukst. Maar voor een beetje variatie is een ander spel zoals deze heel erg leuk en als je eenmaal weet hoe het werkt gaat het ook een stuk beter.