donderdag 21 mei 2009

De Geest van de Spelregels

Gisteren speelde ik voor het eerst Small World, het nieuwe grote bordspel van Days of Wonder. Dit spel heeft niets te maken met de atractie in Euro Disney waarvan je het liedje nooit meer uit je hoofd krijgt, maar is een bewerking van het spel Vinci (heb ik zelf nooit gespeeld).

Het spel zag er natuurlijk (het handelsmerk van DoW) super gelikt uit, maar ook een beetje intimiderend door het vele speelmateriaal. Je bent dan toch bang dat het een regelrijk spel is. Gelukkig viel dat erg mee. Je moet gewoon iedere ronde poppetjes op het bord zetten. Omdat er heel veel verschillende rassen zijn en ieder ras zijn eigen mogelijkheden en voordeeltjes heeft, zijn de verschillende mogelijkheden daarvan wel wat overdonderend. Je hebt echter per speler maar met één actief ras tegelijkertijd te maken dus daardoor valt wat je op elk moment moet onthouden wel mee. We waren daardoor al snel lekker aan het spelen en ik vond het spel best leuk.















Op een gegeven moment had Niek als ras de diplomatieke skeletten. Hier waren Peter Hein ik niet zo blij mee want die krengen waren niet dood te krijgen (elke ronde komen er per twee gebieden die ze veroveren weer een nieuw skelet bij) en ze mochten bovendien “verdelen en heersen” door aan één andere speler waarvan ze het actieve ras niet hadden aangevallen een verplicht te accepteren niet-aanvalsverdrag aan te bieden.

Op het moment dat deze lopende knekelhuizen in het spel kwamen had ik geen actief ras (mijn ras was helaas net in verval geraakt). Niek had zijn skeletten over een groot gebied verdeeld (dan zijn ze wel per gebied zwak en makkelijk te veroveren). Mijn plan was om met mijn volgende actieve ras eens flink wat landen van de skeletten af te gaan pakken.

Niek wilde mij echter een wapenstilstand door mijn strot duwen. Nou ben ik (vind ik zelf) meestal wel redelijk makkelijk met regels, maar dit keer was het voor mij toch een principe-kwestie. Ik vond dat aangezien ik geen actief ras op het bord had, Niek mij ook geen wapenstilstand kon opleggen. Hoe kan je in hemelsnaam met een nog niet-bestaand ras een overeenkomst aangaan? Ik zag het niet. En bovendien zou het mijn expansiedrifen flink beperken en dat vond ik ook geen aantrekkelijk vooruitzicht.


















Peter Hein pakte de regels er bij en daar stond toch echt dat je de wapenstilstand afsloot met de speler en niet met het ras (een soort dealtje tussen de goden die voor hun plezier verschillende rassen tegen elkaar uitspelen, hoe verwerpelijk). Ik was niet voor één gat te vangen en beriep me op de “Geest van het Spel”. In de juristerij is dat altijd een mooie uitweg om mazen in de wet te dichten, als duidelijk is wat de bedoeling is van de wetgever dan moet je iets uitleggen in de geest van de wet. En zo vond ik dat je in dit spel toch wel moest concluderen dat je echt geen wapenstilstand op rasniveau kan sluiten met een ras dat er nog niet is.

Omdat deze discussie nogal fundamentalistische trekjes begon aan te nemen startte Peter Hein de computer op om aan het orakel genaamd BoardGameGeek te vragen hoe we met deze situatie om moesten gaan. Het orakel wist raad in de vorm van een Duitser die de regels zeer püncktlig had bestudeerd en aan de positie van de komma in de zin afleidde dat Nieks interpretatie van de regels juist was. Ik probeerde Peter Hein nog tot een andere uitleg te bewegen door hem op zijn belang te wijzen voor mijn interpretatie maar dat mocht niet baten.

Door de beslissing van de BGG-jury in de rechtzaal had Niek ineens een wel heel machtig ras in handen. Hij dwong mij telkens die wapenstilstand op waardoor ik hem niet mocht aanvallen. Hij viel zelf Peter Hein aan en ik had geen keus en ging dus ook maar het verkoren volk van Peter Hein aanvallen. Peter Hein verzwakte hierdoor snel waardoor hij Niek ook niet meer effectief kon aanvallen.

Na het laatste gevecht bleek Niek zeer royaal gewonnen te hebben en was Peter Hein laatste. Ik denk dat Nieks diplomatieke skeletten een zeer belangrijke rol in dit geheel hebben gespeeld.

Het spel zelf was me best goed bevallen. De variatie komt in het spel door de verschillende rassen die naast hun raseigenschap ook een extra eigenschap hebben die iedere keer kan veranderen. De kern van het spel is niet ingewikkeld en daardoor speelt het spel lekker snel weg. Tenzij je natuurlijk in een discussie over de Geest van het Spel terecht komt………..

16 opmerkingen:

Anoniem zei

Dit heeft niets te maken met juristerij en een mooie uitweg om mazen in de wet te dichten, maar alles met een weigering van een teleurgestelde speler om de in casu duidelijke spelregels juist toe te passen. Ik heb alle begrip voor de teleurstelling, alle begrip voor vraagtekens bij de sterkte van zo'n combo, maar geen enkel begrip voor de manier waarop je met spelregeldiscussies omgaat. Dit past naar mijn smaak niet in de geest van welk spel dan ook.

Eugene van der Pijll zei

Ik ben het eens met de anonieme reactie hierboven. De "geest van het spel" is nou juist dat het volgens regels verloopt. Die regels zijn slechts een vereenvoudigd model van de werkelijkheid, en wijkt daarom onvermijdelijk op een aantal plaatsen af van die werkelijkheid. Om nu vervolgens heel selectief een paar regels niet te willen volgen alleen omdat ze niet stroken met wat je realistisch vindt, is handelen tegen de "geest van het spel".

Rients zei

In ieder spel met een beetje complexe spelregels kun je op enig moment tegen situaties aanlopen die vanuit de handleiding niet 123 duidelijk zijn. Ik kan me ook goed voorstellen dat in de try-out fase van een spel niet alle varianten beschreven kunnen worden. (Ik herinner me van thuis zware discussies bij KvC Steden en Ridders) Belangrijk is natuurlijk wel dat je overeenstemming bereikt.

Axel zei

hm...ik begrijp niet waarom de reacties zo heftig zijn...
Dagmar, ik heb nog even wat onderzoek gedaan.
Ik vond nog een quote op www.spellenclub13.be :In een spel met twee is ook de actie diplomat (je mag dan vrede sluiten met een ander ras) vrij zinloos.
Jullie speelden toch met 3?
Maar volgens mij klopt bovengenoemde statement niet van die website, ik heb ook nog ff de spelregels doorgenomen op days of wonder in het engels(belachelijk natuurlijk ik heb het spel zelf niet eens)

Maar zoals ik de special power diplomaat lees is het volgende:
Je kan vreden sluiten elke beurt met een actief ras, dus niet met een ras in decline. Als jij met een nieuw ras op het bord komt, kan het wel, behalve de GHOULS die zijn er imuun voor. Dus je sluit wel degelijk vrede met een ras en niet met een speler! En elke beurt moet specifiek door de speler worden aangegeven of deze special abillity wordt uitgevoerd.

Zo lees ik het uit de spelregels...

Axel zei

toch nog maar ff een copy paste:

Diplomat
At the end of your turn, you may select one
opponent whose Active race you did not
attack this turn as your ally. You are now at
peace with him and he cannot attack your
active race until your next turn. You may
change allies each turn, or stay at peace with the same
opponent. Tokens In Decline are not impacted (so Ghouls In
Decline are immune to this power and may still attack you).

Het lijkt mij een heel leuk spel en het ziet er fantastisch uit...het staat dan ook hoog op de Geek. Ik denk ook hoevaker je het speelt hoe leuker het wordt.

Weer iets voor mijn wishlist....zucht....

Eugene van der Pijll zei

Axel, de regels zeggen dat je vrede sluit met een tegenspeler ("opponent"), en dat is een speler. Je mag het volk waarmee die tegenspeler speelt deze beurt nog niet aangevallen hebben; de regels zijn niet 100% duidelijk of dat mogelijk is als de tegenspeler geen volk heeft.

Gelukkig is er een officieel antwoord van de uitgever: http://www.boardgamegeek.com/article/3436045#3436045

De reacties op Dagmars post zijn zo heftig omdat het maar een kleine stap is naar "ik ben aan het verliezen, dus de regels kunnen niet kloppen". Heel irritant, dat soort spelers.

Axel zei

Hoi Eugene, ik heb de link gelezen die je had gepost van de geek.

Het is duidelijk, Days of Wonder heeft een statement erover gemaakt.

Toch prettig dat het is opgelost...ik moet eerlijk bekennen dat ik deze regel niet heel erg duidelijk vond.

Maar het is goed om te weten hoe het nu zit...voor het geval dat ik hetzelf nog eens ga spelen. :-)

Bartjes! zei

Waar ik wel benieuwd naar ben: hoe vond Peter Hein het spel? Is er nog lol aan met "twee tegen één in een 3-speler spel"?

Niek zei

Ik ben het niet eens met anoniem. Volgens hem of haar betreft het "de in casu duidelijke spelregels". Zoals in dit weblog en op de andere fora kan worden afgeleid is het niet voor iedereen 100% duidelijk. Hoewel PH en ik de regels correct interpreteerden, kan ik me voorstellen dat er onduidelijkheid kan bestaan omdat er gewoonweg niet beschreven is of de vrede ook gesloten kan worden met iemand die geen actieve units heeft. Als dit niet in de spelregels is beschreven zul je ofwel de regels letterlijk moeten nemen(zoals hier het geval is je sluit de deal met de andere speler, zolang je zijn actieve ras maar niet hebt aangevallen) danwel kunt concluderen dat het niet is beschreven in de regels en je het dus in de geest van het spel moet uitleggen. Gelet op het grote belang voor de uitslag vind ik het niet vreemd om snel na te kijken wat de auteur met het spel bedoeld heeft, feitelijk gewoon wat extra spelregels die alleen niet in de doos zitten maar op internet. De reactie van Eugene kan ik daarom ook niet plaatsen, het ging niet om bepaalde regels niet te willen volgen maar puur om de interpretatie van de regels.
Niek

Eugene van der Pijll zei

Niek, zoals Dagmar het beschreef, waren de regels duidelijk: "Peter Hein pakte de regels er bij en daar stond toch echt dat je de wapenstilstand afsloot met de speler en niet met het ras"

Mijn eerste reactie ging daar vanuit: dat jullie het erover eens waren wat er in de regels stond, maar dat Dagmar het niet met de regels eens was (vanwege "de geest van het spel").

Ik heb daarna de regels gezien, en daar stond het een stuk onduidelijker dan ik eerst dacht.

Peter Hein zei

Dan doe ik ook maar een duit in het zakje: voor mij waren de regels glashelder, namelijk dat je het verdrag sluit met een speler, niet met een ras. En tja, als die speler toevallig geen actief ras heeft...

Frustrerend voor Dagmar, maar bij mij viel de irritatie wel mee. Die reserveer ik voor spelers die een dreigend verlies proberen af te wenden door te claimen dat ze een bepaalde essentiële regel 'niet kenden'. Altijd fijn als de andere spelers dan aangeven dat die regel duidelijk uitgelegd is.

Anoniem zei

Spelmakers zouden achterin hun handleidingen een lange lijst met ''what if'' moeten maken met alle rare uitzonderingen. Die kan je dan standaard erbij houden ook al ken je de basic regels van het spel perfect.

Maarten zei

Regels moeten zó zijn opgeschreven dat er helemaal geen 'what if' noodzakelijk is: het is vrijwel altijd een teken van slecht geconstrueerde en gestelde tekst.

Punt is: spelers zijn *ontstellend* inventief in het interpreteren van regels. Ik heb een paar handleidingen mogen vertalen en heb via de uitgever vragen teruggekregen waar mijn mond van openviel. En dan doe ik naar mijn idee al erg mijn best om de zaak zo duidelijk mogelijk op papier te krijgen. Het is gewoon onmogelijk om op alle situaties te anticiperen.

(In reactie op het blogtopic: ik vind het een beetje vreemde reactie van Dagmar. Zeker een ervaren speelster als zij moet toch weten dat regels niet altijd in elkaar zitten op een manier die het meest voor de hand ligt.)

Danny zei

Ik heb het spel gisteren gekocht en ga het vanmiddag voor het eerst spelen. De basis is simpel, maar de verschillende special powers en rassen zijn een hoop data die je maar moet onthouden. Vooral welke powers wel of niet doorwerken als ze in decline zijn(dwergen,trollen,forten,ghouls), is een klus om te onthouden. Ben benieuwd, ik zie een hoop in de heroic halflings:)

Danny zei

Na 3 potjes gespeeld te hebben, 1 keer met 3 en 2 keer met 4. Vonden we het echt een leuk afwisselend spel. Ik merk alleen zelf dat ik het leuker vind met een oneven aantal spelers, met 4 man ben je toch snel geneigd een soort van alliance te sluiten(2 van mijn vrienden gingen zo ver dat de een zijn gebieden ging verlaten zodat de ander ze kon overnemen!). De echt lol uit het spel haal je met zoveel mogelijk chaos en het ieder voor zich gevoel, denk ik. Very much fun iig, en voor mij was de dragonmaster giants(met een paar bergen heb je zo 8 gebieden, waarna ik in decline ging)+heroic ratmen(2 x heroic verdedigt 1 kant compleet, andere kant kun je je declined giants bijstaan met een leger ratmen) combo genoeg om de geniepige samenwerking te overstijgen:)

Anoniem zei

Ik heb dit spel gisterenmiddag gekocht. De Nederlandse versie.

Vanuit interesse ging ik op het internet naar recensies en spelinformatie zoeken.

Ik stuitte toen op deze discussie en nam de spelregels uit mijn nieuwe aankoop erbij.

Deze luidt als volgt:

Diplomaat;
Op het einde van je speelbeurt mag je 1 actief ras van een tegenspeler kiezen, dat je tijdens je speelbeurt niet hebt aangevallen, als je bondgenoot. Er geldt een vredesverdrag tussen jullie. Dat ras kan je in hun volgende speelbeurt niet aanvallen. Je mag elke speelbeurt van bondgenoot wisselen, of steeds bij dezelfde blijven. Met rassen in verval kan geen vrede mee worden gesloten. (dus de lijkeneters kunnen je als ze in verval zijn nog steeds aanvallen).

De hele bovenstaande discussie lijkt mij dus achterhaald.
Je sluit vrede met een actief ras dat je niet hebt aangevallen. Niet met een persoon. Je bent dus ook af van de situatie waarin een speler in decline is gegaan en geen actief ras op tafel heeft.

Zeer waarschijnlijk zijn deze regels aangepast naar aanleiding van de onduidelijkheid.

M.v.g, Martin