woensdag 19 november 2008

Spellenspektakel 2008: verslag van Dagmar

Het Spellenspektakel werd dit jaar voor de tweede keer in de Zwolse IJsselhallen georganiseerd. Niek en ik zijn dit jaar twee dagen geweest. Op zaterdag hebben we als bezoeker rondgelopen en op zondag hebben we in de stand van Boosterbox geholpen met uitleggen van spellen.

Op zaterdag liepen we om een uur of 11 de IJsselhallen binnen. Meteen bij de ingang kwamen we de stand van Goliath tegen en daar zagen we een spel met letters liggen dat we nog niet kenden. Mijn scrabblehart begon harder te kloppen en snel schoven we aan voor een potje Woordzoeker. In Woordzoeker moet je in een letterbrei bepaalde woorden zien te vinden. Alle spelers moeten tegelijkertijd hetzelfde woord zoeken en als je het ziet moet je snel in een soort piepspeeltje knijpen en mag je doorzichtige lensjes in jouw kleur over het woord leggen. Niek ging als een dolle van start en het duurde even voor ik de slag te pakken begon te krijgen. Maar toen was het al te laat en Niek slaagde er in om al zijn lensjes kwijt te raken en had dus gewonnen. Ik vond het nog best een grappig spelletje, al vond ik de hoeveelheid woordzoekers die in de doos zaten nogal beperkt waardoor ik vrees voor de wederspeelbaarheid van dit spel.

We liepen door en kwamen langs de (grote!) stand van QWG. Deze stand zat flink vol dus we besloten die maar even over te slaan. In onze omgeving zijn bovendien genoeg mensen met de spellen van QWG en dus konden we de spellen op een later tijdstip altijd nog een keer gaan proberen. Op beurzen probeer ik altijd een beetje de spellen te doen die ik op andere momenten niet kon spelen. Om die reden hebben we nog een aantal andere stands overgeslagen.

Aan het eind van de hal kon je doorlopen naar de hal met de miniatuurbeurs. Niek had nog gehoopt dat daar ook tinnen oorlogspoppetjes en dergelijke te vinden zouden zijn. Maar helaas bleken er vooral op afstand bestuurbare auto’s en andere vervoermiddelen te zijn. Er tufte nog een oude man rond op zijn mini stoomtreintje. Het kost vast veel tijd en geld om die miniaturen te maken, maar mijn ding is het niet. Zelfs Niek (die toch niet vies is van auto’s) had het al heel snel gezien en we gingen snel terug naar de spellenzaal.

We kwamen langs de stand van Hasbro waar vooral veel aandacht werd besteed aan twee nieuwe Risk-versies, waaronder een tweepersoonsversie. Ik was wel nieuwsgierig en Niek was vroeger ook niet vies van een potje Risk en dus schoven we aan. Een jong meisje gaf een heel slechte uitleg, maar met de spelregels erbij kwamen we er toch uit. In de tweepersoonsversie speel je alleen in Europa. Sommige landen zijn door een neutraal leger bezet. In deze landen bevinden zich doelen en je wint als je de andere speler hebt geëlimineerd of een bepaald aantal doelen hebt veroverd. Het aanvallen gaat met de bekende rode en blauwe dobbelstenen. Ik vond het spel niet echt leuk. Het blijft veel dobbelgeweld en als je op een gegeven moment een paar keer het onderspit delft, houd je minder landen over, krijg je dus minder versterkingen en moet er een wonder plaatsvinden (lees: een kwestie van 6 gooien) wil je niet van het bord geveegd worden. Gelukkig was Niek zo vriendelijk om veel zessen te gooien en was het spel snel afgelopen. We besloten maar eens op zoek te gaan naar de stand van Boosterbox om te kijken waar we morgen de hele dag zouden zijn.

Boosterbox bleek een grote stand te hebben aan het begin van de zaal. We zagen een leeg plekje bij een vrolijk gekleurd abstract spelletje (Pixel) en we besloten het te proberen. Het bleek een leuke vier op een rij variant te zijn. Op een vierkant moet je omstebeurt een speelstuk plaatsen. Je mag alleen niet overal plaatsen maar op het kruispunt van twee pijlen die op de zijkant van het bord staan. Je mag iedere beurt één van deze pijlen verzetten om de plaats van je speelstuk te bepalen. Het spel speelt lekker vlot weg en dus volgde na het eerste potje nog een tweede, derde en zelfs vierde.

We liepen daarna langs de stand van Hodin waar we aan konden schuiven bij een potje Pit. Dit spel is volgens BGG al meer dan een eeuw oud, dat is toch een hele prestatie. De meeste spellen halen de tien jaar niet eens. In Pit krijg je een aantal kaarten. Op de kaarten staan verschillende soorten koeien en je moet proberen om een set van gelijke koeien te krijgen door te ruilen. Je mag alleen niet zeggen welke koeien je in de aanbieding hebt of wilt hebben. Je mag alleen zeggen hoeveel kaarten je wilt ruilen. En doordat iedereen dat tegelijkertijd doet, wordt het een vrolijke en vooral luidruchtige chaos (DRIE! DRIE! DRIE!). De zeer enthousiaste uitlegster had nog een paar tips hoe je het spel anders kon spelen (niet zeggen maar gebaren of de cijfers vervangen door codewoorden). Wij vonden dit minder leuk klinken dan het origineel en de rest van de spelers haakte daarbij aan en dus deden we nog een keer het oorverdovende origineel.

Na Pit legde de demonstratrice Kakerlaken Salade op tafel. In dit spel moeten de spelers tongbrekende capriolen uithalen met groenten. Omstebeurt draai je een kaartje open en hier staat een groente op. Je moet dan de naam zeggen van deze groente, tenzij de speler voor je dezelfde groente ook al had, dan moet je heel snel een andere groente die in het spel voorkomt opnoemen. Op een gegeven moment komen er kaarten in het spel waardoor nog een extra groente taboe wordt. Ik vond het wel een grappig kinderspelletje. Het is lastiger dan het lijkt, maar je moet wel flink streng zijn voor elkaar anders is er niets aan.

Na Pit hebben we nog in wat winkeltjes gekeken en daarna vonden we het mooi geweest voor de zaterdag.

Op zondagmorgen moesten we vroeg op om op tijd in Zwolle te zijn. Om kwart voor tien liepen we de zaal binnen en legden we snel de spellen klaar voor het eerste potje. Niek heeft Chang Cheng uitgelegd en ik Nefertiti. En tussendoor hebben we ingesprongen bij de uitleg van Meander, Pixel en de verschillende Ticket to Ride bordspellen.

Het was voor ons de eerste keer dat we een hele dag spellen kwamen uitleggen en ik vond het heel leuk om te doen maar ook ontzettend vermoeiend. Zeker als er meer tafels bezet zijn waar je hebt uitgelegd ben je constant bezit om in de gaten te houden of iedereen nog lekker aan het spelen is of dat je nog iets extra’s moet uitleggen. Wat ik heel leuk vond is dat je met mensen aan de praat raakt.

Ik heb onder andere een groepje Belgen aan mijn speeltafel met Nefertiti gehad. Tijdens het spelen kwam ik van hen te weten dat ze een webwinkel hebben (http://www.mwmproducts.be/). In deze webwinkel verkopen ze alleen spellen die ze zelf leuk vinden en die ze zelf gespeeld hebben. Naast de webwinkel staan ze (als het droog is) ook met hun spellen op de …….markt! Tot ook hun eigen verbazing verkopen ze op de markt niet alleen gezinsspellen, maar vliegen ook de pittige spellen voor liefhebbers over de toonbank. Ik vind dit echt een topvoorbeeld van hoe je aan grote groepen mensen kan laten zien dat er meer te koop is dan Monopolie, Risk en Triviant. Als je niets met spellen hebt, zal je niet zo snel in een spellenwinkel komen. Maar een marktkraam zie je niet zo over het hoofd en wie weet worden mensen daar nieuwsgierig. Tel daar de spellenkennis van deze marktkoopman en –vrouw bij op en ik kan me niet voorstellen dat er niet af en toe via dit kanaal een zieltje wordt gewonnen voor de spellenwereld.

Verder heb ik regelmatig gevraagd wat mensen nou van de beurs vonden en of ze al eerder naar het spellenspektakel geweest waren. Er waren best veel mensen waarvoor de beurs nieuw was. De belangrijkste reden leek te zijn dat deze groep uit het Noorden van het land kwam en Eindhoven voorheen te ver rijden vond maar wel naar Zwolle wilde komen. Al luisterend naar het geroezemoes had ik ook het idee dat ik wat meer accentjes uit het hoge Noorden hoorde en wat minder Zuidelijk. De verplaatsing van de beurs heeft dus wel invloed gehad op wie er komen. De spellenliefhebbers komen altijd wel, maar de gelegenheidsspelers komen alleen als het niet te ver reizen is.

De mensen die ook in Eindhoven waren geweest waren vooral positief over de ruimere opzet van de beurs. In Eindhoven was het vaak wel erg dringen en werd het vaak erg warm. In Zwolle is alles net wat ruimer opgezet en lijkt de airco een stuk beter te werken waardoor het niet te warm wordt. Ik heb verder niet echt klachten gehoord, dus ik denk dat de beurs vanuit bezoekersperspectief ook geslaagd genoemd kan worden.

Vanaf een uur of 5 werd het merkbaar rustiger en begon de beurs op zijn eind te lopen. Het werd nog wel even druk bij de winkelstands, maar de demoërs konden hun spellen al rustig gaan inpakken. Even na zessen vertrokken ook wij weer terug naar Rotjeknor.

Geen opmerkingen: