woensdag 20 augustus 2008

Agricola Solo

Vanmorgen heb ik me voor het eerst aan een solo potje Agricola gewaagd. Ik was erg nieuwsgierig hoe ik het zou vinden om Agricola in mijn uppie te spelen. Je kan dan rustig bepaalde grondstoffen laten liggen groeien tot er genoeg ligt om in één keer een grote ontwikkeling te realiseren (paar extra kamers aan je boerderij, enorme stukken land omhekken, etc.). Ik had dan ook van te voren bedacht dat ik aan het begin dan maar vooral acties moest doen die niet beter worden als je ze een paar ronden niet kiest, of te wel akkertjes ploegen, graan pakken en inzaaien die handel.

Maar toen ik mijn ambachten en kleine investeringen zag, besloot ik eerst maar eens een beetje aan die ontwikkelingen te werken omdat ik kaarten had waardoor ik efficiënter kon ploegen en graan pakken. Altijd lekker, toch? Maar om de ploegkaart te kunnen gebruiken moest ik wel een voedselfiche inleveren en dus ging ik eerst toch maar voedsel pakken. En zo klooide ik wat aan in de eerste fase.

Al gauw begon ik me af te vragen hoe lang het efficiënt is om te wachten met het pakken van de grondstofstapels. Als je wacht kan je in één beurt lekker veel pakken, maar dat betekent ook dat je pas daarna de grondstoffen kan gaan uitgeven. Ik wilde graag in één klap mijn huis van twee extra kamers voorzien en daar dan twee baby’s in stoppen. Het viel me tegen hoe soepel dit ging, je bent toch gedwongen om ook te blijven opletten dat je genoeg te eten krijgt en voor je het weet moet je je doel weer even uitstellen om toch maar klei te pakken om een fornuis te kunnen bouwen zodat je de beesten die zich in rap tempo opstapelen kan gaan verworsten.
Aan het eind van het spel wist ik soms niet meer goed wat ik moest doen. Ik had veel akkers en dus geen ruimte meer om de weilanden of huis uit te breiden. En het spel duurde niet lang genoeg meer om bepaalde acties af te maken. Ik heb toen nog maar wat kleine investeringen en ambachten gespeeld voor extra punten.

Uiteindelijk heb ik niet eens de moeite genomen om mijn punten te tellen. Het zullen er wel veel (in vergelijking met een potje met meer spelers) zijn geweest. Bovendien ontdekte ik dat ik vals had gespeeld. Ik had mijn gezinsleden maar 2 voedsel gegeven terwijl ze er 3 hadden moeten krijgen. Ik had het mezelf dus te makkelijk gemaakt.

Ik had gemengde gevoelens over dit solo avontuur. Het is minder leuk om met jezelf te spelen dan tegen iemand anders, al is het maar omdat je de gezelligheid mist van iemand om af en toe tegen aan te kletsen. Verder vond ik de solo variant erg aanvoelen als een optimalisatievraagstuk wat je moet zien te kraken. Als je tegen iemand anders speelt dan moet zorgen dat je het beter doet dan die ander. Wellicht had het nog wel beter gekund, maar daar heb je geen extra winst door. Beter dan de ander, al is het maar één puntje, is goed genoeg. Bij de solo variant is de uitdaging dat je het een volgende keer beter doet dan jezelf. Dat kan best uitdagend zijn, maar voor mij wordt het er een rekenexercitie van. Het enige verschil is dat je iedere keer een andere combinatie van ambachten en kleine investeringen tot je beschikking hebt, maar misschien is dat voor een maximalisatievraagstuk juist een nadeel. Als je één keer reuze goede kaarten hebt, dan lukt het je wellicht daarna nooit meer om je eigen record te verbeteren omdat je nooit meer zo’n goede hand hebt.

Aan de andere kant heb ik het idee dat ik het spel beter had kunnen doen. Ik had mijn hout misschien beter niet kunnen gebruiken voor mijn huis maar voor hekken en mijn huis eerst moeten renoveren en vervolgens het minder schaarse leem en steen gebruiken om het huis uit te breiden. Ik had beter moeten nadenken over hoe nuttig de ambachten en kleine investeringen waren (hoe lang duurt het voor je ze terug verdiend hebt en is het die tijd waard).

Na mijn eerste potje heb ik het spel dan ook weer netjes terug gestopt in de doos. Ik denk niet dat ik het snel nog een keer in mijn eentje ga doen. Ik kan me voorstellen dat het prettig is om het spel (als je zelf moet uitvogelen hoe de regels werken) eerst een keer alleen te spelen zodat je het daarna goed kan uitleggen, maar daarna denk ik dat je meer speelplezier hebt als je het met meerdere spelers doet. Maar ja, als er niemand met je wil spelen........

4 opmerkingen:

Peter Hein zei

Ja, de soloversie heeft een paar geniepige regels die je snel over het hoofd ziet. Zo wordt op het actieveld '3 hout' per ronde slechts 2 hout gelegd.
Ik heb tot nu toe ook een keer het solospel gespeeld, toen ik het al had klaargelegd maar Helen toch geen zin bleek te hebben. Mijn ervaring was dat het veel langer duurde dan een spel met twee personen. Omdat het nu echt een puzzel is, kun je lekker de tijd nemen om verschillende opties uit te rekenen. Ik vond het leuk eens geprobeerd te hebben, maar het duurt me net te lang om het nog veel vaker te willen doen.

Sander zei

Ik heb een keer of 8 solo gespeeld, maar het blijft wat lastig geen fouten te maken, er is dan ook niemand die je kan corrigeren! Qua spelplezier haalt het het inderdaad niet ten opzichte van een potje met medespelers, maar vond het toch de moeite waard omdat de manier waarop je het speelt wederom behoorlijk anders is, je kan op je gemak wat aanklooien en nadenken over mooie kaarten combi's. Na elk potje start je bovendien met een stijgend aantal al eerder uitgespeelde beroepen (elke keer een favoriet erbij), wat het ook wel interessant maakt. Met name bij de tweede editie is het al met al toch een behoorlijke uitdaging om de (bij elk nieuw potje stijgende) minimale score te halen.

Bartjes! zei

Ik heb het nog niet solo geprobeerd, maar ik vergelijk het een beetje met een computerspel: elke volgende ronde wordt een nieuw, moeilijker 'level' omdat je meer punten moet halen, maar je inderdaad wel start met een stijgend aantal uitgespeelde beroepen. Dat spreekt me wel aan in die solovariant en daarom lijkt ie me leuker dan bijvoorbeeld de solovariant van Genius.

Bartjes! zei

O ja, en wat ik dus niet helemaal begrijp is het verhaal van 'stel je hebt een goede hand kaarten' of 'stel je hebt een slechte hand'. Ik ben immers nog steeds van mening dat dat 'probleem' er niet is; dat kun je heel eenvoudig ondervangen met één van de spelvarianten.