zaterdag 23 februari 2008

Kinderspellen

Op spellen staat bijna altijd vermeld hoe oud je minimaal moet zijn om een spel te kunnen spelen. Op de dozen van de pittigste spellen voor liefhebbers staat bijvoorbeeld vaak vanaf 12 jaar aangegeven. Wat echter niet duidelijk op de dozen staat aangegeven is tot welke leeftijd een spel leuk blijft.

Op veel kinderspellen staat van 4 tot 99 om aan te geven dat het spel door het hele gezin gespeeld kan worden en zelfs opa en oma kunnen moeiteloos aanschuiven. Dit wil alleen niet zeggen dat de ouders of opa en oma het spel zelf ook zouden willen spelen als hun kleinkinderen op bed liggen. De kinderen van Catan is zo’n voorbeeld, kleine kinderen krijgen er geen genoeg van, maar volwassenen spelen het spel alleen maar om hun kind een plezier te doen (lees de recensie van ervaringsdeskundige Peter Hein er maar eens op na).

Maar sommige spellen voor de allerkleinsten zijn ook uitermate geschikt om met een tafel vol volwassen spelers te spelen. Deze week was op mijn werk een spellenavond. Het spellenvirus heeft op mijn afdeling nog niet echt huis gehouden (de eerste slachtoffers zijn al gevallen, maar de besmetting neemt nog niet echt grootse vormen aan). Ik had daarom een aantal niet al te ingewikkelde maar wel hele leuke spellen meegenomen waaronder twee spellen van Haba.

Nadat ik een potje had getaipand (drie keer een enthousiaste reactie) besloot ik Dier op Dier op tafel te zetten. Het spel was een daverend succes en is vier keer achter elkaar gespeeld. Iedereen vond het leuk en er is veel en hard gelachen. Daarna legde ik Oeps, mis! op tafel. Dit is een spel waarbij je op basis van de informatie op een kaart zo snel mogelijk de juiste houten speelfiguur (er zijn er vijf) moet pakken. Dit spel was zo mogelijk nog een groter succes dan Dier op Dier. Mensen aan andere tafels keken verstrooid op van hun spel waarom er aan onze tafel zo hard gegild werd en er zelfs tranen van het lachen over wangen liepen. Ook dit spel is meerdere keren gespeeld.

Deze twee spellen voor kinderen (Dier op Dier is geschikt voor kinderen vanaf 4 jaar en Oeps, mis! voor kinderen vanaf 6 jaar) blijven dus leuk, ook als je met alleen maar volwassen speler speelt.

De laatste tijd had ik her en der verhalen gelezen (o.a. op Bordspel.com en Spelmagazijn) dat Stef Stuntpiloot onder studenten helemaal hot was. Ook dit is een spel voor kinderen vanaf 4 jaar. Omdat ik deze week me zo ontzettend veel plezier al twee kinderspellen had gedaan, ben ik gisteren in mijn pauze Stef Stuntpiloot gaan kopen (het is zo luxe om in het centrum van Den Haag te werken).

Gisteravond heb ik het spel in elkaar gezet (vooral heel veel stickers plakken). En daarna hebben Niek (mijn man) en ik meteen een aantal potjes gespeeld. Stef Stuntpiloot is een behendigheidsspelletje waar een vliegtuigje rondjes draait en daarbij de kippen in je kippenhok raakt. Dat wil je natuurlijk niet en daarom kan je met een wipdingetje het vliegtuigje een optetter geven waardoor hij over jouw kippen heen vliegt. Het leukst is het als je precies hard genoeg mept om het vliegtuigje over het wipdingetje van je tegenstander te wippen om precies op zijn kippen te landen. Als je hard mept kan het vliegtuigje zelfs echte loopings maken. Vanmorgen hebben we wederom een paar potjes gedaan en ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit spel ook leuk vindt. Het doet een beetje aan flipperkasten denken, maar dan dus voor meerdere spelers.

De moraal van het verhaal is dat je nooit te oud bent voor een goed kinderspel. Tips voor meer van dit soort toppers zijn welkom!

2 opmerkingen:

Dominique zei

Mijn favoriete kinderspellen zijn:
- Schatz Der Drachen
- Rattlesnake
- Zapp Zerapp
- Cheeky Monkey
- Schatztaucher
- Mr. Diamond
- Biberbande
- Walk The Dogs
- Bunte Runde

Peter Hein zei

Een van mijn favorieten is Spokentrap. Daar heb ik zelf mijn schoonouders, geen groot spellenliefhebbers, eens mee onder de tafel van het lachen gekregen.

In het genre 'eenvoudige geheugenspellen' vind ik Jakkiebak nog steeds een topper.

En Dier op Dier doet het eigenlijk ook altijd goed.